In 2011 heb ik samen met Bart van de Vel voor de eerste
keer meegedaan aan de KartGrid Cup. We reden onder de naam
Vantrico-B.R.I.T. In teamverband werden we derde. Individueel werd ik
eveneens derde en Bart vijfde. In 2012 doen we opnieuw mee en gaan we natuurlijk een
gooi doen naar de overwinning!
Het kampioenschap bestaat uit 10 wedstrijden verspreid over het
kalenderjaar. Er zijn 2 type races, sprint en endurance. Er wordt gestreden voor
het individueel en het teamkampioenschap.
Een sprintrace is individueel en bestaat uit 15 minuten kwalificatie en 30
minuten race. Een endurance race is met z'n tweeën en bestaat uit 15 minuten kwalificatie en 60 minuten race.
Bij een endurance race rijdt elk team in 1 kart. Bij de kwalificatie
is het vrij te bepalen of beide rijders in actie komen. Rijderwissels zijn
verplicht en dienen te gebeuren na 25 minuten wedstrijd en voor de race 35
minuten ver is. Zowel de sprint als de endurance races tellen mee voor het
individuele en ook het teamkampioenschap.
Het minimumgewicht bedraagt 80 kg in volledige race uitrusting.
Voor 2012 was er plaats voor slechts 2 nieuwe teams. De
inschrijving was net als vorig jaar weer superspannend. Omdat Annelien ook mee
wilde doen (met Filip Teunkens), was het extra spannend. Inschrijven kon op zondag 8 januari 2012
vanaf stipt 14.00 uur. Inschrijving op volgorde van binnenkomst email, en
Annelien is erbij als eerste vaste deelneemster ooit in de KartGrid Cup!
Op woensdag 16 mei was de 4e race van de
KartGrid Cup, een bijzondere, want voor het eerst werd er gereden op een circuit
buiten België, en wel in Roosendaal. Het voelde een beetje aan als een soort
thuisrace voor mij, aangezien ik hier toch wel wat vaker rijd dan op de meeste
circuits in België. Ik wilde deze race dan ook graag winnen, als Nederland! Maar
ik moest het
vandaag niet alleen doen, want het was een teamrace en samen met Bart stonden we
voor Vantrico-BRIT klaar voor een mooie race. Tijdens de kwalificatie van 15
minuten was het heel erg close. Ik zette al snel een 37.444 neer, en even later
reed Mathias voor Mol in Action ook een 37.444. Ook Mats (CU@Finish) en Annelien
(Formula Femme) zaten dicht in de buurt. Uiteindelijk wist ik nog een 37.443 en
37.42 te rijden en pakte ik de pole, voor Mathias en Mats die ook nog binnen een
tiende zat. Annelien eindigde netjes op plek 4 (42.60), maar ze besloten om
Filip te laten starten.
Bij de start was het de top 3 die zich direct losweekte
van de rest. Ik kon een heel klein gaatje slaan naar Mathias door constant 37.4
te rijden. Hoewel de verschillen op de karts erg klein waren kon ik door het
net iets constanter rijden van Mathias en Mats weg rijden, waardoor ik het kleine gaatje steeds iets verder kon uitbreiden. Daan was voor DT Racing opgeklommen naar een mooie 4e plaats, en was de 4e
rijder die constant in de 37ers reed, wel op gepaste afstand van de
top 3. Voor plek 5 en 6was er een gevecht tussen Filip en Kenneth
van Vantrico.
Na een half uurtje waren de eerste wissels geweest en
had ik een voorsprong van een seconde of 6 opgebouwd. Bij onze wissel deed ik
heel voorzichtig om geen pionnen te raken in de pits (daar stond een penalty op,
en ik wilde zeker weten dat we zonder straffen de wisselperiode doorkwamen).
Mats en Mathias namen iets meer risico, en wonnen dan ook wat tijd terug op ons
met de stop. Maar Bart zat snel in zijn ritme en begon direct verder weg te
rijden van Robin en Kristof die ook in waren gestapt. Kristof was iets sneller
dan Robin en naderde hem met nog een kleine 20 minuten op de klok. Bart reed
samen met Annelien (op een rondje achterstand op plek 5) veruit de snelste tijden
van het veld op dat moment, en bouwde de voorsprong weer uit naar meer dan 10
seconden. Tom wist de 4e plek
veilig te stellen voor DT Racing,
Formula Femme strandde op enkele seconden daar achter op P5. Kristof wist met
een mooie inhaalactie Mol in Action voorbij te steken, en pakte zo een prima 2e
plaats voor CU@Finish. De snelste raceronde was blijven staan op 37.29 van mij
(om 37.32 van Mats, 37.36 van Mathias en Bart reed ook nog 37.3). Onze
overwinning kwam in het laatste half uurtje niet meer in gevaar, Bart reed de
race strak en geroutineerd uit, en dus was daar al onze 2e
overwinning van het seizoen!
Voor het teamkampioenschap doen we zo uiteraard goede
zaken, al blijven Mats en Kristof ons op de hielen zitten. Ook in het
individuele kampioenschap is het spannend, Mats volgt op slechts 3 puntjes van
mij op plek 2. Over 3 weken is al de volgende race op de buitenbaan bij Antwerp
Karting.
Op woensdag 18 april was de 3e race van de
Belgische Kartgrid Cup. Een groot deel van het deelnemersveld was al volop aan
het uitkijken naar en voorbeschouwen op de 24 uur van Brussel aankomend weekend,
maar eerst moest er nog een race in Sint Niklaas worden afgewerkt. En niet
zomaar een race, nee de Kartgrid Cup is een zeer prestigieus kampioenschap en
iedereen was voor de race dan ook al op de baan te vinden voor enkele
trainingsheats. Tijdens de kwalificatie van 15 minuten waren er een aantal
rijders die van kart wisselden, waaronder ook Robin en Mats. Ik had een
redelijke kart en besloot niet te wisselen. Mathias ging gelijk enorm hard en
reed dan ook de pole position op de vernieuwde baan van JPR, 39.32. Regis reed
de 2e tijd, en jawel, op een verrassende 3e plaats stond
Annelien! Super knap, en ze was mij dus te snel af dit keer!! Bart stond voor
mij op P4 en achter me Mike Derdul, Mats had het niet getroffen met zijn kart en
reed in het middenveld. Bij de start reed Mathias gelijk weg van de rest, en ik
kon de top 4 net niet bijhouden, terwijl Mike van achteren aandrong. Al snel
realiseerde ik me dat de 5e plek wel eens het hoogst haalbare zou
kunnen zijn, en dus besloot ik die met hand en tand te verdedigen. Mike reed erg
netjes en ik hield op een aantal plekken de gaatjes dicht.
Bart haalde Annelien in eind rechte stuk, en Regis reed
opeens weer naar Mathias toe en reed daarbij de snelste raceronde (39.31), toen
hij bij Mathias aansloot, begon die opeens heftig te verdedigen. Hierdoor sloten
Bart en Annelien al snel ook aan, en ondanks dat ik ook aan het verdedigen was
en een flinke trein achter me had hangen, liep ik toch in op de 4 koplopers. Al
snel reed er een hele groep op de bumper van Mathias die niks
weggaf aan kop. Ik kon Annelien inhalen en Mike glipte mee naar plek 5, terwijl
Bart aandrong bij Regis. De race was in alle hevigheid losgebarsten, en door de
trage rondetijden van Mathias werd er op de hele baan heftig gestreden. Opeens
zette Bart de aanval in bij Regis, maar dit mislukte, waardoor Regis spinde,
Bart remde om hem weer voor te laten, en ik kon er precies tussendoor glippen en
P2 overpakken. Dit keer mocht ik echt mijn handen dichtknijpen!! Mike was ook
mee geschoten en zat weer achter me, en ik moest dus blijven verdedigen. Mathias
was weer gevlogen en achter me werd fel gevochten. Regis was boos en besloot uit
te stappen, niet slim want als je een race niet finisht, krijg je 0 punten en
die mag je niet schrappen.
Patrick Camermans werkte zich toen op naar plek 3, en ik
had daardoor wat ruimte en kon eindelijk weer ideale lijnen rijden. Bart werd
nogal grof ingehaald door Mike, maar pakte die in de allerlaatste bocht nog
terug, en ook Kristof (die Annelien voorbij was gegaan) en Annelien zelf gingen
er net voor de finish nog voorbij!! Een zeer spectaculaire race was ten einde,
af en toe werd er misschien iets te heftig gestreden, maar het pakte dit keer in
mijn voordeel uit, en ik maakte zelf geen fouten, weer een mooi resultaat dus.
Patrick werd 3e, voor Bart, Kristof, Annelien en Mike. Mathias pakte,
weer even met zijn oude vertrouwde helm (misschien was dat het geheim), zijn 1e
overwinning van het seizoen, en klimt naar plek 3 in de stand, met
schrapresultaat staat hij nu op 3 punten van mij, en Mats staat nog 2 op slechts
1 puntje van mij, ondanks zijn iets mindere resultaat in deze race. Na de race
werd Bart vanwege zijn actie op Regis helaas nog 15 plaatsen teruggezet,
waardoor onze leiding in het teamkampioenschap geen 27 maar een ook nog mooie 7
punten is op Mats en Kristof. Mike werd ook nog gediskwalificeerd vanwege
frustratieacties in de pits na de race. Zo schoof Annelien door naar plek 5, een
super knappe prestatie en met nog een beetje meer race ervaring gaat ze zeker
het podium nog een keer beklimmen!
Woensdag 28 maart was 3 weken na de kick-off van het
seizoen in Antwerpen, de 2e race van de Kartgrid Cup
2012 in Machelen
bij FKI. Er waren nieuwe karts, en een nieuwe lay-out. De meeste rijders
trainden 2 heatjes vooraf, en de baan was erg leuk!! Tijdens de kwalificatie van
15 minuten begon het niet zo lekker voor mij, met moeite kon ik steeds een
positie van rond de 8e plek houden, en na een hele goede ronde stond
ik nog maar 8e. Ik besloot ongeveer halverwege te wisselen, en kreeg
een veel betere kart terug. Terug op de baan kon ik gelijk aanpikken bij Mike
Derdul die op dat moment 3e stond, en ik wist dus dat het wel goed
kwam. Ik ging gelijk naar plek 2 een paar ronden later, en op het einde zakte ik
nog een plekje omdat Mathias er nog 15 duizendste onderdoor ging. Mats pakte de
pole, achter mij Patrick Camermans en Mike Derdul, terwijl Annelien heel knap
als 7e had gekwalificeerd, ze had hier nog nooit eerder gereden en
stond lang zelfs top 3 in de kwalificatie!
Bij de start van de race ontstonden gelijk kleine
gaatjes, maar ik kon al snel weer aansluiten bij Mathias die het tempo van Mats
net niet kon volgen. Tijdens de 2e race vorig jaar in de KGC in
Brussel was de top 3 op de grid
hetzelfde, en toen ging Mathias vrij snel
verdedigen, dus ik probeerde er snel langs te komen, en dit lukte. Ik kon ook
gelijk een gat slaan en ging op jacht naar Mats. Maar Mats reed zoals altijd erg
strak en was een tiende gemiddeld per ronde sneller als mij. Ik probeerde in de
buurt te blijven, maar inlopen lukte niet, en dus moest ik genoegen nemen met
een 2e plek. Maar daar was ik uitermate tevreden mee, zeker omdat
Regis en Mike een stukje achter bleven (7e en 5e), en het
was mijn beste resultaat ooit in KGC in een sprintrace! Bart reed een hele
sterke race, vanaf plek 10 klom hij op naar de 6e positie aan de
finish, waardoor we ook op alle teams uitlopen in het teamkampioenschap, want
Kristof en Robin finishten een stuk achter Bart. Mathias reed uit op een 3e
plek, en Annelien was een beetje ongelukkig in de race, één keer er uit geduwd
en daardoor een aantal plaatsen teruggevallen, maar toch een sterke race en plek
12 als resultaat! Ik sta nu nog aan de leiding in het kampioenschap met 1 puntje
voorsprong op Mats, het gaat een mooi jaar worden!
Met veel verlangen had ik uitgekeken naar de 1e
race van het Kartgrid Cup seizoen dat op woensdag 7 maart van start ging. In
Nederland blijkt het lastig om een goede indoor/huurkartcompetitie op poten te
zetten, maar de Belgen hebben gewoonlijk meer teams dan beschikbare plaatsen, zo
ook in de Kartgrid Cup. Dat komt niet alleen door het fanatisme van onze
zuiderburen, maar zeker ook door een goede organisatie en een sterk
deelnemersveld! Dit jaar 2 nieuwe teams, BFP met de toppers Regis Gosselin en
Mickael Derdul (beiden WK finalisten afgelopen jaar), ook een nieuw team is dat
van mijn zus, Annelien rijd samen met oud kampioen Filip Teunkes. Ik rijd net
zoals vorig jaar weer met Bart van de Vel, die samenwerking was uitstekend
bevallen en we keken beiden uit naar ons 2e seizoen samen. We waren
voor de 1e race te gast op de leuke baan van indoorkarting Antwerpen.
De baan was nog hetzelfde als vorig jaar en we deden een aantal trainingsessies
vooraf om nog even in ons ritme te komen.
Ik ging de 15 minuten durende kwalificatie doen, want
deze 1e race was gelijk een teamrace van een uur. We hadden een prima
kart geloot en de kwalificatie verliep zoals gehoopt, pole position met een
tiende voorsprong op Mathias van Mol in Action (rijd weer samen met Robin).
Daarachter was het Mats voor CU@Finish (met Kristof) die op het allerlaatste
moment (na van kart te zijn gewisseld) nog een 3e tijd neerzette, en
op plek 4 Regis voor BFP daar vlak achter. In tegenstelling tot vorig jaar toen
we de start een drietal keer over moesten doen alvorens we definitief van start
konden gaan, konden we nu direct weg en ik had in de eerste paar ronden wat
moeite om weg te komen van Mathias die sterk aan bleef klampen. Maar toen ik
eenmaal een goed ritme te pakken had kon ik een gaatje slaan en de drie daar
achter bleven dicht bij elkaar. Dit werkte in mijn voordeel, hoewel er niet echt
hard gestreden werd, en ik kon mijn voorsprong langzaam maar zeker uitbouwen. Na
25 minuten ging de pitsstraat open en begonnen de eerste teams te
wisselen. Mats
en Kristof besloten een gok te nemen en vroeg te wisselen, maar dat pakte net
niet goed uit, want even later kwamen ze achter BFP en ook achter Mol in Action
op de baan te rijden. Wij wisselden laat en Bart stapte in voor de laatste 25
minuten. We hadden een comfortabele voorsprong en Robin moest gelijk vol gaan
verdedigen op Mickael en Kristof. Wij liepen zo nog verder uit, en terwijl wij
redelijk eenzaam rondreden, werd de strijd om P2 steeds heftiger.
Mickael wist op den duur Robin in te halen, en ook Kristof kwam er voorbij. Ondertussen hadden ook Vantrico.com (Kenneth en
Anthony) met Anthony aan het stuur, DT Racing (Daan en Tom) en Equipe F1 (James en Tim) de aansluiting gevonden en Anthony ging er ook voorbij. Even later stond
hij echter stil op de baan en moest de strijd om eventueel nog een podium staken
door een kapotte gaskabel. Super jammer voor die jongens want ze gingen enorm
goed. Wij reden de race eigenlijk eenvoudig uit op plek 1, een super start dus
van het seizoen, wat een contrast met vorig jaar toen we zoveel pech hadden met
de kart in Aalst tijdens de 1e race! BFP werd netjes 2e
met nog de snelste raceronde (36.33 om 36.38 van ons) en Kristof en Mats 3e
voor DT, Equipe F1 en Mol in Action, terwijl Annelien samen met Filip debuteerde
met een 7e plaats.
Na het podium waren er nog allerlei feestelijke
hapjes en was er champagne vanwege het 10-jarig bestaan van Kartgrid!
Op zaterdag 26 november was de 10e en alweer
laatste race van mijn 1e KartGrid Cup seizoen, 2011. Het was een mooi
seizoen geweest met veel podiums en zelfs al 2 overwinningen, maar door veel
pech met karts in de eerste 4 races (op Kortrijk na) stond ik 4e in
het klassement, op 7 punten achter Kristof van de Parre. Ik wist dat ik top 3
moest rijden om nog een kans te maken op die 3e plaats in het
eindklassement. De kampioen was al bekend, maar
verder moesten nog veel plekjes verdeeld worden, dus had iedereen zin in de
race. Er kon helaas niet meer getraind worden voor de race, maar de kwalificatie
was 15 minuten en
dus
lang. Ik hield constant de stand in de gaten, en toen ik na een minuut of 10 nog
niet in de top 10 stond, wist ik dat mijn enige kans was om er nog iets van te
maken, om van kart te wisselen. Er stond slechts 1 reserve kart, maar je mag
eenmaal van kart wisselen, dus ik besloot er toch maar voor te gaan. Ik reed weg
uit de pits, en dacht dat ik een nog veel slechtere kart terug kreeg, maar naar
mate de kwalificatie vorderde, werd hij steeds beter en op het nippertje kon ik
mezelf nog op plek 5 kwalificeren. Mats had pole, Mathias en Kristof waren wat
achterop geraakt.
Bij de start haalde ik
in de allereerste bocht meteen Yves in die een hele mooie kwalificatie had
gereden, en daarna wist ik met de positie van Kristof (in het achterveld) dat ik
nog 1 plekje moest winnen. Ik reed achter Tom Frederickx en kon die iets voor de
helft van de race mooi passeren. Hij bleef nog even aanhaken, maar na een tijdje
kon ik hem definitief afschudden. Ik kon zelfs naar de 2 koplopers, Mats en Daan
Vanhamme toe rijden, maar ik besloot geen rare dingen meer te doen om de 3e
plek in de eindstand veilig te stellen. Ik reed de race uit, met tevens de
snelste raceronde en was daarmee 3e in het kampioenschap, echt enorm
mooi en de bekroning op een mooi debuut seizoen. Heel zuur natuurlijk voor
Kristof, zeker omdat het uiteindelijk maar 1 puntje scheelde, maar ook hij
verdiend felicitaties voor een knap seizoen. Zeker
gezien
de titel die hij samen met Mats behaalde in het teamkampioenschap. Bart en ik
werden voor VANTRICO.B.R.I.T. 3e op slechts 2 puntjes achter
Obsession (Mathias en Robin). Mathias werd na Mats 2e in het
individuele klassement.
Na afloop van de race
was er voor de hele groep en aanhang een grote fondue georganiseerd met allerlei
lekkere hapjes, salades, brood, een toetje en ga zo maar door. Het was heerlijk
maar vooral ook enorm gezellig, en met een heleboel foto’s van het afgelopen
seizoen werd er dan ook door velen teruggeblikt op een bewogen jaar. Bewogen
vooral omdat natuurlijk één van de belangrijke mannen achter de KartGrid Cup,
Didier Hulders, het leven liet. Tragisch, en des te meer complimenten aan Yves
en Frank die de organisatie verder op zich namen en dat voortreffelijk deden.
We hebben genoten van
een prachtig jaar op kartgebied tegen rijders van hoog niveau, zowel qua rijden
als qua sportiviteit. Ik kijk dan ook uit naar volgend seizoen, waar ik met Bart
opnieuw aan de start verschijn. Na de fondue was er de grote prijsuitreiking met
vele schitterende prijzen, een mooie afsluiting van de avond!
Op woensdag 9 november was de voorlaatste race van de
KartGrid Cup te Brussel. Het was een individuele race met dus 22 rijders op de
baan. Wederom een iets veranderde layout, vooral het buitenstuk was helemaal
anders dan de vorige keer, maar dat was alleen maar leuk. Ik had geen tijd meer
om nog te trainen, maar de kwalificatie was 15 minuten en dus lang genoeg. Het
ging lekker en samen met Mathias en Mats wisselden we de koppositie af.
Uiteindelijk was het Mats die de pole position pakte voor Mathias en mij
allemaal binnen anderhalve tiende. Achter mij Dennis de Block netjes op P4 voor
Robin. Die had in de laatste 5 minuten nog van kart gewisseld en was nog snel op
komen zetten. In de eerste ronden van de race ging Mats er als een haas vandoor
en begon Mathias gelijk te verdedigen ten opzichte van mij. Ik zag Mats
weglopen en wilde er snel voorbij komen, maar een inhaalpoging lukte niet
helemaal. Iets te hard en ik besloot Mathias voor de zekerheid terug voor te
laten. Iets later die ronde kreeg ik een flinke zet van Robin die mij probeerde
in te halen maar te laat was. Hierdoor was Mathias ook direct gevlogen.
Maar ik en Robin (die erg hard reed wetende dat hij
veruit de zwaarste rijders is van de toppers) waren sneller dan hem en dus
besloot ik nog niet te verdedigen maar te proberen om Mathias terug bij te
halen. Maar na een aantal rondjes begon Mathias steeds sneller te gaan en Robin
haalde mij in, dit keer wel heel mooi. De top 4 reed ongeveer gelijke tijden,
met behalve tussen Robin en mij, grote gaten. Ik wist dus dat P3 het maximaal
haalbare was, maar Robin verdedigde gedecideerd en pas na 20 minuten kon ik een
gaatje vinden en hem weer inhalen. Ik zette gelijk een paar strakke ronden neer
en was van hem verlost. Ondertussen was er in de middenmoot van alles en nog wat
gaande, grote groepen die duels uitvochten om iedere meter, en hier en daar ging
er wel eens wat mis. 2 zwarte vlaggen moesten worden uitgedeeld. Bart had
gekwalificeerd op plek 10 en wist zich met een mindere kart nog knap op te
werken naar P6 door onder meer Kristof in te halen. Kristof eindigde 7e,
waardoor ik mijn achterstand op hem voor de 3e plek in het
kampioenschap verkleinde van 15 tot 7 punten! Ik werd 3e voor Robin
en Patrick Camermans die knap 5e werd.
Vooraan de race eigenlijk een eenzame maar o zo
constante leider, Mats, van kop af de snelste en ondanks dat Mathias later in de
race ongeveer gelijke tijden reed (zelfs nog de snelste raceronde) was vanaf het
begin al duidelijk dat Mats er met de overwinning en daardoor ook met de titel
vandoor ging. Een schitterend seizoen van hem werd bekroond met het
kampioenschap, al 1 race voor het einde van het seizoen! Proficiat Mats en ook
Mathias die weer een mooie race reed en 2e werd. Mathias lijkt vrij
zeker van de 2e plek in de eindstand, net als Obsession (Mathias en
Robin) in de teamstand. CU@Finish (Mats en Kristof) kan de titel alleen nog
theoretisch ontgaan, wij staan comfortabel 3e. Ik heb nog een kleine
kans om Kristof in de laatste race bij JPR nog in te halen voor de 3e
plek, of dat gebeurt zien we over 2 en een halve week tijdens de seizoenfinale
in Sint-Niklaas.
foto's van Erik
Op woensdag 12 oktober, precies 2 weken na de race bij
Indoor Karting Antwerpen waren we nu te gast op de outdoor baan van de Feyter in
Wilrijk voor de 8e van 10 races in de Kartgrid Cup 2011. Toen we 2
uur voor de
race aankwamen op de plaats van bestemming was de baan drijfnat en
met veel plassen, het zag er dan ook niet naar uit dat het nog droog zou worden.
Zeker omdat het continu bleef miezeren. De avond viel en verschillende mensen
deden nog een aantal trainingsheats in de oude Stratos karts. Ik ook en vooral
de 1e heat was het lachen, gieren en brullen. Ik had het prima naar
mijn zin en met veel risico kwamen er af en toe de gekste lijnen uit, één keer
zelfs volledige over een heuvel heen, met 4 wielen door de modder, wat mijzelf
en ook anderen (waaronder Yves) aan het lachen bracht. Dat was duidelijk niet de
manier om het in de race te doen.
Na de briefing het serieuze werk met de kwalificatie
voor wederom een teamrace van 1 uur. Er werd gelukkig gereden met de iets
nieuwere Sodi karts en Bart reed eerst wat rondjes en vervolgens stapte ik in,
net als Mats en Mathias bij CU@Finish en Obsession. Het ging direct goed en ik
kon overtuigend de 2e pole position op rij pakken, met maar liefst 1,2 seconde
voorsprong op Mathias die 2e stond, 3 tiende voor Mats en Yves. De kart was
duidelijk goed, maar de openingsronde verliep niet helemaal zoals gepland. Ik
remde iets te hard aan in
een 180 graden bocht en kwam even stil te staan.
Hierdoor kwamen Mathias en Mats mij even voorbij, maar ik kon al snel de leiding
terug overnemen. In het begin van de race kon Mathias redelijk bijblijven, en ik
maakte een paar kleine foutjes, maar na een minuutje of 10 ging de gashendel
verder en verder open en kon ik de voorsprong uitbouwen. Het ging steeds beter
en uiteindelijk bracht in de snelste raceronde op 1.02.017, nog 7 tiende sneller
dan de pole, terwijl het weer zachtjes begon te regenen.
Bart stapte halverwege de race in met een comfortabele voorsprong van een kleine
20 seconden. In het begin was het even snel als Robin die het stuur van Mathias
had overgenomen, maar even later liep hij langzaam verder en verder weg. Kristof
die voor CU@Finish 3e reed had nog even een aanvaring met een achterblijver en
viel stil. Maar hun voorsprong was groot genoeg om de 3e plek eenvoudig in
handen te houden. Bart nam geen risico en bouwde de voorsprong nog verder uit,
tot ruim 25 seconden aan de finish. Weliswaar een goede kart, maar toch waren we
na een prima race heel erg blij met deze 2e overwinning op rij. Mathias en Robin
pakten keurig P2 met bijna een ronde voorsprong op plek 3. Zo hadden we de 1e en
enige outdoor race van het seizoen erop zitten en wonnen we dus ook in de regen
in Antwerpen!
Op naar de laatste 2 individuele races in Brussel en
Sint-Niklaas, 2 banen waar we dit jaar al eerder waren. Ik wil hier zeer graag
revanche nemen van de zwaar tegenvallende resultaten in die 2 races eerder dit
jaar. Voor de 2e plaats is het nog heel erg spannend in het teamkampioenschap
tussen Obsession en ons, slechts 2 punten zit er tussen ons en dat beloofd een
spannend slot. Mats en Kristof lijken de titel niet meer te kunnen ontgaan,
terwijl in het individuele klassement de strijd om het kampioenschap in het
voordeel lijkt uit te pakken van Mats. Mathias en Kristof maken nog een kleine
kans, en ik heb op mijn beurt nog een kleine kans om vanaf plek 4 nog op het
eindpodium te raken, maar dan mag er in de laatste races weinig meer fout gaan!
Meer over deze race is natuurlijk te lezen op
KartGrid.be
Op woensdagavond 28 september was de 7e van 10 races in
de KartGrid Cup dit seizoen. Er werd gereden op de indoor baan van Antwerpen,
waar ik nog nooit eerder geweest was. Daarom ging ik van tevoren een heatje of 3
trainen en ik vernam dat de baan onlangs veranderd was en dat dus de meeste
mensen de layout nog niet kende. Dit kon natuurlijk geen kwaad voor mij en de
trainingen verliepen prima. Het was de 3e endurance race gestart met een 15
minuten durende kwalificatie. Bart begon die en we stonden meteen in de top 2
van de tijdenlijst, en het zag er dus goed uit. Na een minuutje of 6 nam ik het
stuur over om te proberen de tijd aan te scherpen. Ook Mats voor CU@finish en
Matthias voor Obsession zaten in de kart. Het was een mooie strijd vooral tussen
Mats en mij om de pole position. Ik wist uiteindelijk met 1 honderdste
voorsprong de pole te veroveren!
Mathias stond in een minder kartje toch knap 3e, maar
wel op 4 tiende van mij. Bij de start van de race ging er tot 2 keer toe iets
mis met de timing waardoor 2 keer alles werd stilgelegd. Vooral de 1e keer had
ik meteen een gat dus dat was jammer. Maar ook toen we voor de 3e keer startten
ging ik goed weg en had ik meteen een klein gaatje. Mats kon net niet aanpikken
en
heel langzaam sloop ik van hem weg. Een stukje achter ons twee ontstond een
groep van 3 rijders met Mathias op kop. Daar weer achter de rest van het veld in
1 lange trein. Omdat de baan niet zo lang was, kwamen we deze groep al redelijk
snel tegen. Zij vochten allemaal voor positie dus begrijpelijk dat ze niet heel
makkelijk aan de kant gingen, maar daar hadden zowel ik als daarna ook Mats last
van. Ik was ondertussen een seconde of 3 uitgelopen op Mats die ook zeer
constant en snel bleef rijden en dus weinig toegaf. Mathias lag inmiddels al op
grote achterstand.
Na ruim een half uur wisselde ik als laatste van alle
teams en ging Bart erin. Hij kwam net voor de grote groep weer de baan op,
terwijl Kristof voor CU@Finish daar juist achter kwam. Zo konden we snel meer
uitlopen en hadden we een geruststellend gat. Bart reed direct goede tijden, en
naarmate de stint vorderde had hij steeds meer moeite om die snelle tijden vast
te houden. Het leek of de motor iets terugviel, terwijl Kristof juist steeds
harder ging. Maar Bart liet de overwinning niet meer in gevaar komen en zo
pakten we de 1e overwinning van het seizoen, een hele mooie, want het was mijn
allereerste in de Kartgrid Cup! Ook de snelste rondetijd was op onze naam
gebleven en zo deden we uitstekende zaken in het kampioenschap. In het
teamkampioenschap staan we nu nog steeds 3e, maar slechts op 6 punten meer van Obsession (Mathias en Robin die netjes 3e werden achter Kristof en Mats). In de
individuele stand sta ik nu 4e, nog wel redelijk ver achter P3, en Bart 6e. De
volgende race is al over 2 weken op de outdoor baan van de Feyter Antwerp
Karting.
Dit podium was nog een bijzondere mijlpaal in mijn
kartcarriére: het was mijn 300 podiumplaats, waarvan 153 overwinningen, 88
tweede plaatsen en 59 3e plaatsen.
Op
woensdag 31 augustus begon de 2e helft van het kartgridcup seizoen
met een race op de prachtige lange baan in Puurs. Voor de race werd nog eens
stilgestaan bij het verlies van Didier Hulders, één van de oprichters van
Kartgrid, dit in de vorm van een mooie herdenking met een hoop indrukwekkende
foto’s! Niet veel later stonden alle 22 rijders aan de start met allen een
T-shirt van kartgrid en een stukje tekst ter nagedachtenis aan Didier over hun
pak. Dat was prachtig en zo gingen we de 30 minuten durende individuele race in.
Maar niet voor de kwalificatie was gereden, in 15 minuten tijd werd gestreden om
pole position, die kwam terecht bij Mats. Mathias en Jelle (Soeffers) stonden
net voor mij op plek 2 en 3. Ik stond 4e, terwijl teammaat Bart op
plek 8 kwalificeerde. Voor de start werd nog 1 minuut stilte gehouden voor
Didier, en toen ging het echt beginnen.
Ik
kon bijblijven bij Jelle, en na een ronde of 6 haalde ik hem op het
buitengedeelte in. Mats was ondertussen aan het weglopen van Mathias, en ik kon
Mathias zijn tijden pareren, maar niet inlopen. Zo bleef er een gat dat in de
eerste ronden was ontstaan tussen ons. Achter mij haakten de anderen langzaam
af, en dus reed ik een redelijk eenzaam laatste kwartiertje terwijl het al
donker begon te worden. Mats pakte wederom een mooie overwinning en gaat nu zeer
overtuigend aan de leiding van het kampioenschap, Mathias werd dus 2e
en ik 3e. Hiermee sta ik nog steeds 5e in de tussenstand.
In het teamklassement liepen we iets in op plek 2, door een 6e plek
van Bart en een tegenvallende 20e plek van Robin (met 95 kilo en een
hele slechte kart kon hij geen potten breken), en we lopen weer uit op het team
van Jelle en Dennis (de Block) op plek 4. Volgende afspraak is 28 september bij
Indoor Karting Antwerpen, een nieuwe baan voor mij.
klik hier voor foto´s van erik de jong
Op woensdagavond 1 juni was alweer race 5 van het
Kartgrid Cup seizoen en dus zitten we alweer bijna op de helft. En op de race in
Kortrijk na heeft het ons nog niet echt meegezeten dit jaar en dus hadden we
behoefte aan een goede kart en vooral een goed resultaat. Ik deed de
kwalificatie van 15 minuten en stond een tijdje 1e.
Uiteindelijk eindigden we op P3 achter CU@Finish waar Mats weer eens erg hard
ging en achter F1-Club Racing met invaller Gregory Laporte die 1 duizendste voor
mij stond.
Bij de start van de race ging Mats er als een haas vandoor en ik had
veel moeite om Gregory voorbij te komen omdat zijn kart wat beter de bocht uit
kwam. Maar uiteindelijk kwam ik hem voorbij na een ronde of 6 en moest ik de
achterstand op Mats zo klein mogelijk te houden. Het ging goed, maar Mats ging
toch wel erg hard en het gat werd groter en groter, uiteindelijk zo’n 15
seconden.
Na een half uur waren de wissels en ging Bart erin. Hij deed dat heel
goed en begon flink in te lopen op Kristof van CU@Finish. Maar Kristof reed zo
nu en dan snelle tijden waardoor we het gat helaas, ondanks een uitstekende
stint van Bart, niet meer konden dichten, we kwamen tot op 4,5 seconden. En dat
was ongeveer het gat wat Mats in de eerste paar ronden sloeg tijdens mijn duel
met Gregory. Maar zij wonnen verdiend en wij waren uitermate tevreden met
eindelijk eens een mooi resultaat, dat we goed konden gebruiken!
Ondertussen was de strijd achter ons heftig en wisten de
mannen van 7th Gear (Jelle en de jarige Dennis) een hele mooie 3e
plek te bemachtigen. Mathias en Robin kregen een hele slechte kart en konden er
niet meer dan een 7e plek van maken.
Na deze race waren we op de
helft van het seizoen en de stand ziet er nu zo uit:
Kartgridcup
2011, race 4 BrusselOp woensdagavond 11 mei was de 4e
race van de Kartgrid Cup te Brussel op het circuit van FKI. We reden vandaag
op de baan in tegengestelde richting, die ik overigens nog nooit eerder had
gereden. Ik begon niet lekker aan de kwalificatie en had het idee dat mijn
kart veel snelheid tekort kwam. Ik besloot daarom
na 3 ronden binnen te komen om te wisselen, maar blijkbaar was de
pitsuitgang net voorbij de lijn geweest waardoor ik op de computer nog maar
2 ronden had afgelegd, terwijl dat er eigenlijk 3 waren. Daardoor moest ik
helaas achteraan starten en was een kans op een goed resultaat meteen
verkeken, zeer jammer. Daarbij was de kart die ik terug kreeg nog slechter
dan de vorige en dus stond ik voor een zware opgave. Mats pakte pole, voor
Mathias die ook van kart wisselde maar wel een goede terug kreeg.
Dan de start, bizar, de pacekart rijd enorm hard en is
door enkel de leiders bij te houden waardoor er al voor de start enorm gaten
ontstaan. Ik reed nog op het buitenstuk toen de kop al aan het racen was, te gek
voor woorden eigenlijk, ik reed volgas in mijn opwarmronde, maar kon gewoon niet
volgen. Tijdens de race knokte ik voor wat ik waard was en wist ik nog 9
plaatsen goed te maken en zo te finishen na eigenlijk wel een leuke inhaalrace,
op een wel zeer teleurstellende 13e plaats. Bart deed het beter met
een 5e plek, terwijl na een fantastisch gevecht Mathias de race won,
voor Mats en Robin.
Op woensdag 20 april was de 3e race van de
KartGrid Cup in Sint-Niklaas. Een baan waar ik erg graag kom en ik had er dan
ook erg veel zin in. Ik lootte een erg slechte kart voor de kwalificatie waarmee
ik maar liefst 7 tienden tekort kwam op de 1e plek. Ik besloot
tijdens de kwalificatie (die door een fout in de tijdwaarneming nog even werd
stilgelegd), te wisselen van kart. De kart die ik ervoor terug kreeg was al niet
veel beter. Ik reed uiteindelijk een 42.44, 6 tienden achter de pole position
van Kristof (v/d Parre). Op plek 2 stond Mats, daarachter Mathias (ook van
kart gewisseld) en Jelle.
Ik startte vanaf P10 en al snel bleek dat ik Jorg Soens
voor me nauwelijks kon bijhouden, laat staan inhalen. Maar na ongeveer 10
minuten racen kwam ik opeens dicht op zijn bumper en schrok ik voor een linkse
bocht omdat Jorg iets vroeger van zijn gas ging dan ik verwachtte, om het te
ontwijken schoot ik naar links en tikte ik hem aan. Zelf was ik het grootste
slachtoffer van mijn fout want ik kwam vast te staan en viel terug naar plek 18.
Ik wist gedurende het laatste kwartier met moeite nog 3 plekjes te winnen, maar
het was duidelijk uitgelopen op een grote teleurstelling voor mij.
Daarentegen reed Mathias Maas (die deze race teammaat Bart
verving) een uitstekende race en werd 6e, nog beter deden de mannen
van CU@Finish het, want Kristof en Mats scoorden een 1-2 voor Mathias. Hopelijk
kunnen Bart en ik terugslaan in Machelen over een aantal weken!
Foto's van
Erik de Jong
Op woensdagavond 30 maart was de 2e Kartgrid Cup
wedstrijd van het seizoen 2011. Het werd mijn 1e individuele race in
deze competitie en ik lootte een vrij goede kart. In de kwalificatie ging het
direct lekker en ondanks dat ik niet had getraind kon ik P3 pakken van de 22
rijders. Voor mij stonden op 1 Kenny Geldof en op 2 Mats de Jong. Voor Kenny
zijn thuisbaan en Mats had tevoren nog even getraind , dus was ik zeker niet
ontevreden, want ik zat binnen 5 honderdste van beide mannen. Mathias stond
achter mij en Bart op P7 met een duidelijk mindere kart, dat gold ook voor Robin
die er helemaal niet aan te pas kwam.
Bij de start van de race ging de top 4 er gelijk vandoor.
Een schitterende kopgroep, namelijk de complete top 4 van het WK, erg leuk!
Mathias moest helaas afhaken in het gevecht, maar voor de podiumplaatsen bleef
het erg spannend. Mats probeerde een paar keer een aanval in te zetten, maar het
was niet gemakkelijk om Kenny te passeren, zeker toen alle achterblijvers een
rol gingen spelen. Ik kon ook niet echt een vuist maken tegen Mats, omdat hij
enerzijds een tikkeltje korter reed en omdat als ik Mats zou aanvallen
hoogstwaarschijnlijk ook Kenny zou raken. En Kenny telt als invaller niet mee
voor de individuele rangschikking, dus besloot ik mijn 3e plaats te
koesteren en zo kwamen we na een half uur race met z’n drieën over de finish. Op
P4 was Mathias met grote voorsprong gefinisht, daarachter Jelle Soeffers,
Kristof v/d Parre, Bart en Yves Soers. Voor mij dus een leuk wederzien met de
baan in Kortrijk, de volgende race zal zijn volgende maand in Sint-Niklaas bij
JPR!
topKartgridcup
2011, race 1 AalstOp woensdagavond 2 maart was mijn
allereerste KartGridCup wedstrijd. Samen met Bart van de Vel reed ik vandaag
race 1 van het kampioenschap van 2011 in Aalst, een teamrace van 1 uur,
onder de naam Vantrico-B.R.I.T. Tijdens de training hadden we al gezien dat
de baan erg kort was en vooral ook erg lastig zo niet bijna onmogelijk om in
te halen, dus een goede kart was van groot belang. Maar dat geluk misten we
en Bart vertrok voor de kwalificatie en we kwamen er niet aan te pas, hij
besloot van kart te wisselen, maar we kregen een andere terug die niet veel
beter was. Ik deed het 2e deel van de kwalificatie (van 15
minuten), en we wisten er nog een 7e plek (van 11 teams) uit te
slepen. Mats van CU@finish pakte de pole. Ik startte achter F1-club Racing
en 7th Gear (P5). Ik kon net volgen, maar inhalen was onmogelijk. Ik wachtte
tot één van de mannen voor me een foutje maakte, en dat gebeurde ook, en zo
kon ik toch nog iemand inhalen en lagen we 6e.
We
besloten vroeg te wisselen omdat ik vast zat achter 7th Gear, maar dat pakte
verkeerd uit, we kwamen op P7 terug, en Bart wist zich nog terug te knokken naar
plek 6. Meer zat er dit keer echt niet in. Het gevecht om de leiding was enorm
spannend, Mathias (team Obsession met Robin samen) zat de hele stint op de
staart bij Mats, en ze kwamen tegelijk binnen voor hun pitstop. Hier wisten
Kristof en Mats de leiding te behouden en Kristof kwam dus net voor Robin weer
de baan op. En zo bleef het de rest van de race ook. Anthony die het stokje van
Kenneth van het andere Vantrico team had overgenomen, kwam nog knap opzetten
(hij zat zo’n 20 kg boven het minimumgewicht, dus erg knap gereden), en sloot
aan bij Robin. Maar de top 3 bleef ongewijzigd. Zo hebben wij hopelijk ons
schrapresultaat gehad.
De volgende race is individueel, de laatste woensdag van
deze maand in Kortrijk.
25 minuten wedstrijd en voor de race 35
minuten ver is. Zowel de sprint als de endurance races tellen mee voor het
individuele en ook het teamkampioenschap. 
vandaag niet alleen doen, want het was een teamrace en samen met Bart stonden we
voor Vantrico-BRIT klaar voor een mooie race. Tijdens de kwalificatie van 15
minuten was het heel erg close. Ik zette al snel een 37.444 neer, en even later
reed Mathias voor Mol in Action ook een 37.444. Ook Mats (CU@Finish) en Annelien
(Formula Femme) zaten dicht in de buurt. Uiteindelijk wist ik nog een 37.443 en
37.42 te rijden en pakte ik de pole, voor Mathias en Mats die ook nog binnen een
tiende zat. Annelien eindigde netjes op plek 4 (42.60), maar ze besloten om
Filip te laten starten. 
veilig te stellen voor DT Racing,
Formula Femme strandde op enkele seconden daar achter op P5. Kristof wist met
een mooie inhaalactie Mol in Action voorbij te steken, en pakte zo een prima 2e
plaats voor CU@Finish. De snelste raceronde was blijven staan op 37.29 van mij
(om 37.32 van Mats, 37.36 van Mathias en Bart reed ook nog 37.3). Onze
overwinning kwam in het laatste half uurtje niet meer in gevaar, Bart reed de
race strak en geroutineerd uit, en dus was daar al onze 2e
overwinning van het seizoen! 
weggaf aan kop. Ik kon Annelien inhalen en Mike glipte mee naar plek 5, terwijl
Bart aandrong bij Regis. De race was in alle hevigheid losgebarsten, en door de
trage rondetijden van Mathias werd er op de hele baan heftig gestreden. Opeens
zette Bart de aanval in bij Regis, maar dit mislukte, waardoor Regis spinde,
Bart remde om hem weer voor te laten, en ik kon er precies tussendoor glippen en
P2 overpakken. Dit keer mocht ik echt mijn handen dichtknijpen!! Mike was ook
mee geschoten en zat weer achter me, en ik moest dus blijven verdedigen. Mathias
was weer gevlogen en achter me werd fel gevochten. Regis was boos en besloot uit
te stappen, niet slim want als je een race niet finisht, krijg je 0 punten en
die mag je niet schrappen.
2012 in Machelen
bij FKI. Er waren nieuwe karts, en een nieuwe lay-out. De meeste rijders
trainden 2 heatjes vooraf, en de baan was erg leuk!! Tijdens de kwalificatie van
15 minuten begon het niet zo lekker voor mij, met moeite kon ik steeds een
positie van rond de 8e plek houden, en na een hele goede ronde stond
ik nog maar 8e. Ik besloot ongeveer halverwege te wisselen, en kreeg
een veel betere kart terug. Terug op de baan kon ik gelijk aanpikken bij Mike
Derdul die op dat moment 3e stond, en ik wist dus dat het wel goed
kwam. Ik ging gelijk naar plek 2 een paar ronden later, en op het einde zakte ik
nog een plekje omdat Mathias er nog 15 duizendste onderdoor ging. Mats pakte de
pole, achter mij Patrick Camermans en Mike Derdul, terwijl Annelien heel knap
als 7e had gekwalificeerd, ze had hier nog nooit eerder gereden en
stond lang zelfs top 3 in de kwalificatie!
hetzelfde, en toen ging Mathias vrij snel
verdedigen, dus ik probeerde er snel langs te komen, en dit lukte. Ik kon ook
gelijk een gat slaan en ging op jacht naar Mats. Maar Mats reed zoals altijd erg
strak en was een tiende gemiddeld per ronde sneller als mij. Ik probeerde in de
buurt te blijven, maar inlopen lukte niet, en dus moest ik genoegen nemen met
een 2e plek. Maar daar was ik uitermate tevreden mee, zeker omdat
Regis en Mike een stukje achter bleven (7e en 5e), en het
was mijn beste resultaat ooit in KGC in een sprintrace! Bart reed een hele
sterke race, vanaf plek 10 klom hij op naar de 6e positie aan de
finish, waardoor we ook op alle teams uitlopen in het teamkampioenschap, want
Kristof en Robin finishten een stuk achter Bart. Mathias reed uit op een 3e
plek, en Annelien was een beetje ongelukkig in de race, één keer er uit geduwd
en daardoor een aantal plaatsen teruggevallen, maar toch een sterke race en plek
12 als resultaat! Ik sta nu nog aan de leiding in het kampioenschap met 1 puntje
voorsprong op Mats, het gaat een mooi jaar worden!
vooraf om nog even in ons ritme te komen.
wisselen. Mats
en Kristof besloten een gok te nemen en vroeg te wisselen, maar dat pakte net
niet goed uit, want even later kwamen ze achter BFP en ook achter Mol in Action
op de baan te rijden. Wij wisselden laat en Bart stapte in voor de laatste 25
minuten. We hadden een comfortabele voorsprong en Robin moest gelijk vol gaan
verdedigen op Mickael en Kristof. Wij liepen zo nog verder uit, en terwijl wij
redelijk eenzaam rondreden, werd de strijd om P2 steeds heftiger.
goed. Wij reden de race eigenlijk eenvoudig uit op plek 1, een super start dus
van het seizoen, wat een contrast met vorig jaar toen we zoveel pech hadden met
de kart in Aalst tijdens de 1e race! BFP werd netjes 2e
met nog de snelste raceronde (36.33 om 36.38 van ons) en Kristof en Mats 3e
voor DT, Equipe F1 en Mol in Action, terwijl Annelien samen met Filip debuteerde
met een 7e plaats. 
dus
lang. Ik hield constant de stand in de gaten, en toen ik na een minuut of 10 nog
niet in de top 10 stond, wist ik dat mijn enige kans was om er nog iets van te
maken, om van kart te wisselen. Er stond slechts 1 reserve kart, maar je mag
eenmaal van kart wisselen, dus ik besloot er toch maar voor te gaan. Ik reed weg
uit de pits, en dacht dat ik een nog veel slechtere kart terug kreeg, maar naar
mate de kwalificatie vorderde, werd hij steeds beter en op het nippertje kon ik
mezelf nog op plek 5 kwalificeren. Mats had pole, Mathias en Kristof waren wat
achterop geraakt.
gezien
de titel die hij samen met Mats behaalde in het teamkampioenschap. Bart en ik
werden voor VANTRICO.B.R.I.T. 3e op slechts 2 puntjes achter
Obsession (Mathias en Robin). Mathias werd na Mats 2e in het
individuele klassement.
kwalificatie was 15 minuten en dus lang genoeg. Het
ging lekker en samen met Mathias en Mats wisselden we de koppositie af.
Uiteindelijk was het Mats die de pole position pakte voor Mathias en mij
allemaal binnen anderhalve tiende. Achter mij Dennis de Block netjes op P4 voor
Robin. Die had in de laatste 5 minuten nog van kart gewisseld en was nog snel op
komen zetten. In de eerste ronden van de race ging Mats er als een haas vandoor
en begon Mathias gelijk te verdedigen ten opzichte van mij. Ik zag Mats
weglopen en wilde er snel voorbij komen, maar een inhaalpoging lukte niet
helemaal. Iets te hard en ik besloot Mathias voor de zekerheid terug voor te
laten. Iets later die ronde kreeg ik een flinke zet van Robin die mij probeerde
in te halen maar te laat was. Hierdoor was Mathias ook direct gevlogen. 
halen. Kristof eindigde 7e,
waardoor ik mijn achterstand op hem voor de 3e plek in het
kampioenschap verkleinde van 15 tot 7 punten! Ik werd 3e voor Robin
en Patrick Camermans die knap 5e werd.
race aankwamen op de plaats van bestemming was de baan drijfnat en
met veel plassen, het zag er dan ook niet naar uit dat het nog droog zou worden.
Zeker omdat het continu bleef miezeren. De avond viel en verschillende mensen
deden nog een aantal trainingsheats in de oude Stratos karts. Ik ook en vooral
de 1e heat was het lachen, gieren en brullen. Ik had het prima naar
mijn zin en met veel risico kwamen er af en toe de gekste lijnen uit, één keer
zelfs volledige over een heuvel heen, met 4 wielen door de modder, wat mijzelf
en ook anderen (waaronder Yves) aan het lachen bracht. Dat was duidelijk niet de
manier om het in de race te doen. 
een 180 graden bocht en kwam even stil te staan.
Hierdoor kwamen Mathias en Mats mij even voorbij, maar ik kon al snel de leiding
terug overnemen. In het begin van de race kon Mathias redelijk bijblijven, en ik
maakte een paar kleine foutjes, maar na een minuutje of 10 ging de gashendel
verder en verder open en kon ik de voorsprong uitbouwen. Het ging steeds beter
en uiteindelijk bracht in de snelste raceronde op 1.02.017, nog 7 tiende sneller
dan de pole, terwijl het weer zachtjes begon te regenen.
keurig P2 met bijna een ronde voorsprong op plek 3. Zo hadden we de 1e en
enige outdoor race van het seizoen erop zitten en wonnen we dus ook in de regen
in Antwerpen!
10 races in
de KartGrid Cup dit seizoen. Er werd gereden op de indoor baan van Antwerpen,
waar ik nog nooit eerder geweest was. Daarom ging ik van tevoren een heatje of 3
trainen en ik vernam dat de baan onlangs veranderd was en dat dus de meeste
mensen de layout nog niet kende. Dit kon natuurlijk geen kwaad voor mij en de
trainingen verliepen prima. Het was de 3e endurance race gestart met een 15
minuten durende kwalificatie. Bart begon die en we stonden meteen in de top 2
van de tijdenlijst, en het zag er dus goed uit. Na een minuutje of 6 nam ik het
stuur over om te proberen de tijd aan te scherpen. Ook Mats voor CU@finish en
Matthias voor Obsession zaten in de kart. Het was een mooie strijd vooral tussen
Mats en mij om de pole position. Ik wist uiteindelijk met 1 honderdste
voorsprong de pole te veroveren! 
heel langzaam sloop ik van hem weg. Een stukje achter ons twee ontstond een
groep van 3 rijders met Mathias op kop. Daar weer achter de rest van het veld in
1 lange trein. Omdat de baan niet zo lang was, kwamen we deze groep al redelijk
snel tegen. Zij vochten allemaal voor positie dus begrijpelijk dat ze niet heel
makkelijk aan de kant gingen, maar daar hadden zowel ik als daarna ook Mats last
van. Ik was ondertussen een seconde of 3 uitgelopen op Mats die ook zeer
constant en snel bleef rijden en dus weinig toegaf. Mathias lag inmiddels al op
grote achterstand. 
rondetijd was op onze naam
gebleven en zo deden we uitstekende zaken in het kampioenschap. In het
teamkampioenschap staan we nu nog steeds 3e, maar slechts op 6 punten meer van Obsession (Mathias en Robin die netjes 3e werden achter Kristof en Mats). In de
individuele stand sta ik nu 4e, nog wel redelijk ver achter P3, en Bart 6e. De
volgende race is al over 2 weken op de outdoor baan van de Feyter Antwerp
Karting.
Op
woensdag 31 augustus begon de 2e helft van het kartgridcup seizoen
met een race op de prachtige lange baan in Puurs. Voor de race werd nog eens
stilgestaan bij het verlies van Didier Hulders, één van de oprichters van
Kartgrid, dit in de vorm van een mooie herdenking met een hoop indrukwekkende
foto’s! Niet veel later stonden alle 22 rijders aan de start met allen een
T-shirt van kartgrid en een stukje tekst ter nagedachtenis aan Didier over hun
pak. Dat was prachtig en zo gingen we de 30 minuten durende individuele race in.
Maar niet voor de kwalificatie was gereden, in 15 minuten tijd werd gestreden om
pole position, die kwam terecht bij Mats. Mathias en Jelle (Soeffers) stonden
net voor mij op plek 2 en 3. Ik stond 4e, terwijl teammaat Bart op
plek 8 kwalificeerde. Voor de start werd nog 1 minuut stilte gehouden voor
Didier, en toen ging het echt beginnen. 
Ik
kon bijblijven bij Jelle, en na een ronde of 6 haalde ik hem op het
buitengedeelte in. Mats was ondertussen aan het weglopen van Mathias, en ik kon
Mathias zijn tijden pareren, maar niet inlopen. Zo bleef er een gat dat in de
eerste ronden was ontstaan tussen ons. Achter mij haakten de anderen langzaam
af, en dus reed ik een redelijk eenzaam laatste kwartiertje terwijl het al
donker begon te worden. Mats pakte wederom een mooie overwinning en gaat nu zeer
overtuigend aan de leiding van het kampioenschap, Mathias werd dus 2e
en ik 3e. Hiermee sta ik nog steeds 5e in de tussenstand.
In het teamklassement liepen we iets in op plek 2, door een 6e plek
van Bart en een tegenvallende 20e plek van Robin (met 95 kilo en een
hele slechte kart kon hij geen potten breken), en we lopen weer uit op het team
van Jelle en Dennis (de Block) op plek 4. Volgende afspraak is 28 september bij
Indoor Karting Antwerpen, een nieuwe baan voor mij.
kwam. Maar uiteindelijk kwam ik hem voorbij na een ronde of 6 en moest ik de
achterstand op Mats zo klein mogelijk te houden. Het ging goed, maar Mats ging
toch wel erg hard en het gat werd groter en groter, uiteindelijk zo’n 15
seconden. 
na 3 ronden binnen te komen om te wisselen, maar blijkbaar was de
pitsuitgang net voorbij de lijn geweest waardoor ik op de computer nog maar
2 ronden had afgelegd, terwijl dat er eigenlijk 3 waren. Daardoor moest ik
helaas achteraan starten en was een kans op een goed resultaat meteen
verkeken, zeer jammer. Daarbij was de kart die ik terug kreeg nog slechter
dan de vorige en dus stond ik voor een zware opgave. Mats pakte pole, voor
Mathias die ook van kart wisselde maar wel een goede terug kreeg. 
Mats, daarachter Mathias (ook van
kart gewisseld) en Jelle. 
Op woensdagavond 30 maart was de 2e Kartgrid Cup
wedstrijd van het seizoen 2011. Het werd mijn 1e individuele race in
deze competitie en ik lootte een vrij goede kart. In de kwalificatie ging het
direct lekker en ondanks dat ik niet had getraind kon ik P3 pakken van de 22
rijders. Voor mij stonden op 1 Kenny Geldof en op 2 Mats de Jong. Voor Kenny
zijn thuisbaan en Mats had tevoren nog even getraind , dus was ik zeker niet
ontevreden, want ik zat binnen 5 honderdste van beide mannen. Mathias stond
achter mij en Bart op P7 met een duidelijk mindere kart, dat gold ook voor Robin
die er helemaal niet aan te pas kwam.
een paar keer een aanval in te zetten, maar het
was niet gemakkelijk om Kenny te passeren, zeker toen alle achterblijvers een
rol gingen spelen. Ik kon ook niet echt een vuist maken tegen Mats, omdat hij
enerzijds een tikkeltje korter reed en omdat als ik Mats zou aanvallen
hoogstwaarschijnlijk ook Kenny zou raken. En Kenny telt als invaller niet mee
voor de individuele rangschikking, dus besloot ik mijn 3e plaats te
koesteren en zo kwamen we na een half uur race met z’n drieën over de finish. Op
P4 was Mathias met grote voorsprong gefinisht, daarachter Jelle Soeffers,
Kristof v/d Parre, Bart en Yves Soers. Voor mij dus een leuk wederzien met de
baan in Kortrijk, de volgende race zal zijn volgende maand in Sint-Niklaas bij
JPR!
