De Master Kart Serie, kortweg MKS is een landelijk kampioenschap voor teams waarbij gereden wordt met eigen karts. De karts worden aangedreven door een Honda 160cc motor en de serie bestaat sinds 2006. Er wordt gewerkt met een groep van 15 wedstrijdmotoren. Iedere race wordt er geloot voor een motor. De MKS is opengesteld voor alle CIK/FIA gehomologeerde chassis. In 2012 wordt er gereden met het bandenmerk Heidenau. Meer informatie over de MKS is te vinden op de internetpagina.
Aan het einde van het MKS-seizoen 2008 heb ik een aantal keer mee getraind met de MKS kart in Roosendaal en Middelburg en toen de kans om voor de 1e keer een race mee te doen, kon ik die natuurlijk niet laten glippen! Bij het MKS team van Veersedam IKM werd ik teammaat van de snelle rijders Ruud van Rooijen en rijder / teambaas / sponsor Dave Adriaanse. Daarbij konden we gebruik maken van de ondersteuning van Indoor Karting Middelburg! In 2009 behaalden we een 2e plaats in het kampioenschap. Na In 2010 incidenteel mee te hebben gedaan, hebben we in 2011 weer een vol seizoen meegereden met Robbert van Zetten als technische man. We zijn in het algemeen klassement uiteindelijk op de 2e plaats geëindigd. In 2012 doen we weer mee voor de overwinning. Nu samen met Marcel Kouijzer en Dave Adriaanse. Teamnaam: IKM Veersedam Racing. Overige deelnemende teams: zie banners Verslagen 2012 Race 10, Middelburg Race 9, Wilrijk Race 8, Roosendaal Race 7, Uden Race 6, Oldenzaal Race 5, Nijverdal Race 4, Oldenzaal Race 3, Antwerpen (B) Race 2, Swalmen Race 1, Eindhoven Verslagen 2011 Verslagen 2010 Verslagen 2009 Verslagen 2008
2012
Race 3 Antwerpen
Op zondag 13 mei was de 3e race van het seizoen in de MKS. Dit keer 9 teams aan de start, eentje erbij dus gelukkig, RMK was weer eens van de partij. Wij gingen dit weekend met z’n drieën rijden en op zaterdag hadden we een lastige dag. We probeerden heel veel dingen uit, maar we kwamen flink wat snelheid te kort op onze concurrenten (bijvoorbeeld Ritel, van Grinsven en Primera). Op zondagmorgen waren we licht gespannen en hadden we er alle drie veel zin in. Dave startte de vrije training en zat er gelijk goed bij. Daarna nam ik het stuur over en deden we de bandenspanning wat omlaag. Ik had veel moeite om de tijd van Dave te benaderen, en dus gingen we terug naar een hogere bandenspanning. Nu ging het gelijk beter, en ik sloot de training zowaar af als snelste (42.7). De kwalificatie was weer 10 minuten aan één stuk en ik had in de training gemerkt dat een slipstream toch wel wat voordeel gaf, en na een aantal rondjes alleen op kop (42.8), zocht ik een goede slipstream op. Maar die vond ik niet echt, terwijl anderen zoals Stefan van Ritel wel een goede ronde neerzetten. Stefan pakte dan ook pole (42.59), terwijl ik bleef steken op een 5e plaats (42.78). Brian stond 2e voor Primera, Corné die inviel voor Chris met Jikko-I2A2 3e en Joop van Grinsven 4e. Bij de start bleven de posities onveranderd.
Na
een rondje haalde ik van Grinsven in, die mij vervolgens een bocht later weer
inhaalde. Dat was jammer, want nu ontstond er gelijk een gat naar de top 3, en
ik haalde hem opnieuw in, want zij hadden in de eerste ronden duidelijk niet de
snelheid. Ik reed vrij snel weer naar de top 3 toe, waar er wat
positiewisselingen waren. Brian ging naar 1, Corné naar 2 en Ritel op 3. Corné
liet zich toen terugzakken tot achter Stefan en mij, en een paar ronden later
haalde ik Stefan in. Zo lagen we 2e en ik sloeg direct een klein
gaatje achter me. De kart reed op dat moment erg lekker (42.36 als snelste),
hoewel de omstandigheden veranderden van ronde tot ronde. Brian reed hard en we
bleven op een meter of 10 van elkaar rijden. Aan het einde van de stint ging
Stefan weer wat harder en kwam weer bij mij aansluiten. Bij de 1e
wisselperiode ging Marcel zitten, en hij kwam vlak voor Stefan (die een dubbele
stint reed) weer de baan op. Jorg reed voor Primera. Ritel was nu erg snel, ze
gingen ons voorbij en reden naar Primera toe, terwijl Bas Kursten (invaller bij
van Grinsven) verrassend sterk reed en naar Marcel toe ging. Marcel deed nu een
dubbele stint, en kwam in zijn 2e stint beter in zijn ritme. We
hadden nu de bandenspanning juist weer iets laten zakken. Marcel vocht een mooi
duel uit met Joop van Grinsven, terwijl Corné en Jeroen voor Jikko weer
kwamen
opzetten vanaf P5. In deze 3e stint leken de mannen van Primera
definitief de benen te nemen, zij liepen langzaam maar zeker verder weg. Rene
reed een hele goede 1e stint voor Ritel, hij bleef steady op plek 2.
Na anderhalf uur wedstrijd lag de top 5 nog binnen een halve ronde, en de
nummers 2 tot en met 5 zelfs binnen 10 seconden.
Bij de 3e wissel kwam Dave er voor het eerst
in dit seizoen! Primera reed vooraan langzaam verder weg, en de rest van de top
5 schoof helemaal in elkaar. Dave haalde Ellen (die voor Ritel reed) in, en ook
Bas kwam oprukken naar voren en ging Dave voorbij. Daarachter was het Jeroen die
heel erg hard reed en ook aangesloten was. Wij hadden onze bandenspanning nog
iets verder verlaagd, en dit leek niet goed uit te pakken. Ik ging voor mijn 2e
stint na Dave, en ik probeerde gelijk het verschil te maken. Dat lukte, want
Ritel en Jikko met (Rene en Corné) waren nu iets verder achter ons. Rene had het
moeilijk en moest Corné laten passeren en kon niet meer volgen, zo waren zij de
eerste uit de top 5 die af haakten voor het podium. Corné bleef bij mij in de
buurt en ik kon met alle moeite van de wereld naar Joop van van Grinsven toe
rijden. Ik haalde hem direct in en kon ook nog een klein gaatje slaan voordat ik
het stuur terug
overgaf
aan Dave. Bas reed voor van Grinsven de laatste stint en ging weer erg hard. Hij
kwam met nog een kwartier te gaan, aansluiten bij Dave. Met het oog op de stand
was het van groot belang om voor van Grinsven te blijven, en Dave verdedigde dan
ook. Niet makkelijk op een buitenbaan, maar we moesten wel. Hierdoor gingen de
tijden iets omhoog, en Jeroen die toch al hard reed, kwam er zo ook bij.
Jeroen zette meteen de aanval in bij Bas en ging hem voorbij. Bas raakte hierbij achterop en kon ondanks een ijzersterk tempo de aansluiting niet meer vinden, jammer voor hen helaas. Jeroen bleef op een paar meter van Dave om het podium veilig te stellen. Dave reed keurig richting de finish zonder gekke dingen te doen, en zo kwamen we als 2e over de finish. Een hele mooie bekeken race, een strakke 2e plek die erg belangrijk is voor de titelstrijd, zeker met van Grinsven en Ritel buiten het podium. Primera was vandaag een maatje te groot voor iedereen en pakte een mooie 1e overwinning van hun seizoen. Een hele mooie 3e plek was er dus voor Jeroen en Corné van Jikko-I2A2! Onze snelste ronde (42.3) was blijven staan, goed voor een extra puntje, van Grinsven blijft wel leider in de stand. De volgende race is over 4 weken in Oldenzaal.
2012
Race 2, Swalmen
Op zondag 15 april was de 2e race van het MKS seizoen 2012 te Swalmen. We gingen dit keer met drie man sterk naar Limburg om te proberen een beter resultaat neer te zetten als tijdens de 1e race van het seizoen. Op zaterdag hadden we een moeizame dag, we probeerden tal van dingen, maar we hadden zoveel grip dat we lastig de bocht uitkwamen. En onze motor hielp daarbij ook niet echt mee, met een goede motor trek hij iets makkelijker de bocht uit met veel grip, maar dat was nu lastig. Na een aantal flinke wijzigingen aan de afstelling reed de kart echter een stuk beter dan aan het begin van de dag.
Dave besloot op zondag niet mee te rijden en ons te
coachen. In de training ging het erg lekker en was ik om en om met van Grinsven
de snelste op de baan. In de kwalificatie, dit jaar 10 minuten aan één stuk,
kreeg ik al last van mijn banden die zoveel grip hadden omdat ze snel te warm
werden. In mijn 2e ronde reed ik 32.39 en daarna kwam ik er niet meer
aan. Van Grinsven reed 32.19 en Stefan van Ritel zat op 32.4. Ik besloot even te
stoppen om mijn banden af te laten koelen, dit werkte wel, ik reed nog een
32.34, goed voor P2. Bij de start van de race wist ik na het 1e
rechte stuk meteen dat de overwinning heel lastig ging worden, Joop van Grinsven
trok meteen een enorm gat
alleen
al op de rechte lijn, terwijl we in het technische deel voor de kantine
duidelijk wonnen. Stefan pikte goed aan bij mij en daar achter was het Primera
met dit keer Brian Kroon en Jorg Aldenhuijsen die een klein gaatje moesten laten
vallen. Ritel wisselde vroeg om voor ons te kunnen komen, maar Stefan reed niet
veel harder en ik wisselde even later en kwam precies voor hen weer de baan op.
Ik reed een dubbele stint en Stefan begon meer en meer aan te dringen, hoewel
hij wel super netjes bleef rijden. Ik merkte wel dat ik op het rechte stuk een
paar keer werd opgeduwd omdat we simpelweg snelheid te kort kwamen. Na ongeveer
driekwartier rijden keek Stefan even aan de binnenkant, ik besloot hem voorbij
te laten in de hoop hem te kunnen volgen in een iets sneller tempo. Dit lukte
totaal niet helaas, hij verdween al snel aan de horizon en ik probeerde zelf
iets te hard te pushen, waardoor ik alleen maar langzamer ging.
Onze kart leek maar niet lekker overweg te kunnen gaan
met de vele grip, terwijl sommige andere karts veel vrijer en soepeler leken en
wel beter de bochten doorkwamen. Na een uurtje ging Marcel rijden ene hij kwam
direct in verkeer met achterblijvers. Zoals de regels voorschrijven moet je ook
achterblijvers voorbij laten, en hierdoor kon hij nog niet lekker in zijn ritme
komen. Primera met Brian aan het stuur (die erg goed reed) kwam zo snel
dichterbij en kon aansluiten. Leon de Visser reed dit weekend voor Ritel als
invaller voor René. Leon is een zeer sympathieke en faire rijder die overwegend
outdoor rijd, en ik ken hem al sinds een jaar of 12 waren. Hij liet zien dat hij
ook indoor uitstekend uit de voeten kan, en reed gelijk hele mooie tijden en
reed weg van ons in zijn 1e stint, erg knap! Marcel wel ingehaald
door Brian, maar was super bij de les en pakte Primera meteen terug, heel knap
en belangrijk voor het vervolg van de race. Na anderhalf uur was dus duidelijk
dat we deze race
echt
aan schadebeperking moesten doen, en met de 3e wissel kwamen we weer
net voor Primera de baan op.
Jorg reed voor Primera en kon Marcel na een tijdje inhalen, maar Marcel kon lekker volgen, en zijn tijden werden steeds beter. Door een hele mooie tactische wissel van ons (met Dave aan de portofoon), ik ging er vroeg in, kwamen we weer voor Primera en ik moest alles geven om het gaatje van een seconde of 2 in stand te houden. Ondertussen gingen van Grinsven en Ritel op P1 en P2 af, Leon en Ellen reden de race strak uit voor Ritel en zorgden voor hun 2e podium op rij, terwijl van Grinsven, dit keer weer met Billy v/d Klundert de 2e overwinning op rij scoorde. Marcel kwam in de laatste stint weer een stukje voor Primera de baan op, en was nu zelfs sneller dan Jorg, en zo pakten wij toch nog, gezien de omstandigheden, een mooi podium. klik hier voor de mooie foto's van Jacko Kersten
2012 Race 1, EindhovenNa een wat stroeve aanloop kon op zondag 18 maart dan
toch begonnen worden aan een nieuw MKS seizoen! Uiteraard staan wij van
Veersedam-IKM weer aan de start, en dit jaar wederom met Dave Adriaanse en ik
zelf, aangevuld met het aanstormend talent uit de ‘Veersedam school’
Marcel Kouijzer die afgelopen seizoen al tweemaal indrukwekkend bij ons inviel.
Een mooi team en een nieuwe poging naar die felbegeerde titel die ons de
afgelopen 5 jaar steeds net ontglipte. De kick-off werd tweemaal uitgesteld van
Middelburg, naar Den Haag en uiteindelijk stonden 8 teams gereed voor de 1e
race in Eindhoven. Iets minder dan vorig jaar, maar stuk voor stuk prima teams
en wie weet stappen er later nog teams in. Dave moest voor de 1e race
door grote drukte laten schieten, jammer, maar Marcel en ik waren er 100% klaar
voor en keken al een paar weken uit naar dit weekend. Op zaterdag hadden we een
uitstekende trainingsdag die veel vertrouwen gaf voor de race op
zondag.
We waren lekker aan elkaar gewaagd net als vorig jaar in Eindhoven toen we op
dominante wijze de race wonnen. Dit jaar een nieuwe band, geen absurde
griplevels zoals vorig jaar met de in onze ogen veel te zachte Mojo banden, de
keuze was gevallen op een voor mij onbekende Heidenau band. Hier kon weer echt
lekker mee gereden worden bleek op zaterdag, het komt weer meer op de rijder aan
het inhalen is weer mogelijk.
Eindhoven is altijd één van mijn favoriete banen geweest met het technische gedeelte onderin en een zeer snel en uitdagend 1e stuk met de befaamde kombocht, een beetje de ‘eau rouge’ van de MKS, net wel net niet volgas en hoogteverschil. Op zaterdag bleek echter dat hij makkelijk vol gas te nemen was. Op zondagmorgen begon ik aan de training en we gingen super. Al snel was ik 4 tot 6 tiende sneller dan alle andere teams en ik zat al heel snel in de 36ers. Maar halverwege de training ging er iets mis, en was er nauwelijks aandrijving meer. Technische man v/d MKS Edward schoot gelukkig te hulp en schoonde de carburateur, dit hielp echter niks en we besloten last minute van motor te wisselen. Ondertussen was de training al afgelopen en er werd niet gewacht maar doorgegaan met de kwalificatie die wij zo moesten missen. Motor vervangen, maar probleem niet opgelost, uitlaat vervangen maar weer geen beterschap, en toen kwamen we er achter dat de achteras los zat en tegen de rem aanliep. De imbusjes om de as te borgen waren eruit getrild en Joop en Edward haastten zich om dit te repareren. Ik melde dit bij de wedstrijdleiding,m aar die wilde niet langer wachten (hoewel ze in de briefing nog aan gaven coulant te zullen zijn bij problemen), en ondanks dat Jikko-Izaz en wij stil stonden, werd met 6 teams de race toch gestart. Hierdoor waren gelijk al onze kansen op een goede uitslag verkeken.
We konden echter wel op weg, maar wel met een kleine 4
ronden achterstand. De andere motor bleek een stuk minder fel en in het
‘mickey mouse’ stukje onder op de baan, waar het een kwestie van optrekken
en afremmen was, verloren we hierdoor veel tijd. Maar we moesten er toch maar
het beste van maken en ik reed dezelfde tijden als de top van de race (die
tijden reed ik in 10 ronden in de training al bijna!!). Daar aan de kop van de
race was het verrassend genoeg Ritel, die zich met Stefan Bosters (oud kampioen
en terug van weggeweest) versterkt hadden en Ivo als invaller hadden naast vaste
rijder René. Stefan reed op zaterdag nipt voor ons al de snelste tijd en pakte
ook nu knap pole!! Daarachter was het Kevin den Ouden die dit jaar voor van
Grinsven rijdt samen met Joop van Grinsven. Op plek 3 Q-tox die goed bij bleven
en ook IKM met dit jaar Ted Monfils, Lorenzo Stolk en zus Annelien reden goed op
plek 4 (met Ted aan het stuur in de kwali). Na een half uurtje hadden we al
Primera ingehaald die met pech aan
de
kant stonden. Marcel ging rijden en zat gelijk snel in zijn ritme. Wederom reden
we gelijkwaardige tijden met de kop van het veld, en we probeerden de schade te
beperken.
Na een uurtje rijden ging ik weer rijden en pakte gelijk de voorlopig snelste raceronde af van Ritel, en we liepen hard in op Wheels World op plek 5. Marcel haalde die na een kleine 2 uurtjes rijden dan ook in en zo schoven we weer door naar voren. Aan de kop van het veld reed nu van Grinsven die na de 3e wissel de kop hadden over genomen van Ritel, die de hete adem van Q-tox in hun nek voelden. Wij hadden na 2 uur de bandenspanning wat omlaag gedaan omdat we steeds zo snel al goede tijden reden na de stops en daarna niet veel harder meer gingen, en eigenlijk iets te veel grip hadden. Dit werkte prima want de tijden gingen weer wat omlaag in mijn laatste stint. Door een rekenfout had ik helaas meer dan 5 kilo te veel bij en kon ik de snelste raceronde niet meer aanvallen die inmiddels weer scherper was gezet. Wel liepen we nog hard in op IKM die trouwens ook een zeer solide en foutloze race reden, de jonge talentjes hielden zich goed staande. Maar dat was net te veel van het goede en dus zou het voor ons plek 5 blijven. In de laatste stint gooiden we onze bandenspanning verder omlaag en waar Marcel in zijn 1e 2 stints wat moeite had en op zo’n 2 tiende van mijn tijden zat, was de afstelling nu meer op zijn lijf geschreven en ging als de brandweer naar onze persoonlijk snelste tijd van 36.3, maar vooral reed hij ook zeer constant en dus een hele strakke en goede laatste stint! Aan kop had van Grinsven een voorsprong opgebouwd en wonnen hun 1e MKS race.
Q-tox had Ritel ingehaald, maar Ivo was in het laatste half uur ontketend en pakte die 2e plek terug en zette ‘én passent’ de snelste raceronde op 36.19, hij vloog werkelijk over de baan! Dat betekende ook de 1e podiumplek van Ritel, zeer strak gereden, net als Q-tox op P3 (ook voor hun de 1e podiumplek). Voor ons dus een teleurstellende 5e eindpositie, maar wel een goede race, want zonder de pech hadden we zeker goede papieren voor de overwinning, het mocht niet zo zijn helaas. Dan maar terugslaan in Swalmen waar over een aantal weken race 2 wordt gehouden!
topVerslagen 2011 Race 11, Middelburg Race 10, Eindhoven Race 9, Nijverdal Race 8, Zwanenburg Race 7, Antwerpen Race 6, Uden Race 5, Swalmen Race 4, Oldenzaal Race 3, Antwerpen Race 2, KCR Roosendaal Race 1, de Uithof Den Haag MKS race 11 2011 Middelburg
Het laatste weekend van het seizoen in de MKS, te Middelburg op 10 en 11 december 2011. Zoals wel vaker de laatste jaren was de Zeeuwse hoofdstad de place to be tijdens de seizoensfinale in de Master Kart Series. Nog 3 teams maakten kans op de titel, Primera Videoland, wij van Veersedam Auto-IKM, maar de beste papieren waren overduidelijk in handen van RN Racing. Er waren net als vorig jaar een hoop Zeeuwse teams die besloten om eenmalig een race mee te doen, en dus werd het erg druk op de baan, want maar liefst 15 teams waren van de partij. Daaronder ook KCR, een gelegenheidsteam bestaande uit de toppers Marco Koolaard en Corné Snoep. Een paar jaar niet gezien in de MKS, maar dit weekend waren ze (voor even) helemaal terug! Op zaterdag tijdens de training waren de mannen van Kastaci/van Liere en KCR verrassend snel. Na veel afstelwerk konden wij nog een 3e tijd neerzetten aan het einde van de training, daarover was ik best tevreden. Dave zat er niet helemaal lekker bij, maar veel andere teams kwamen ook niet aan de toptijden. RN deed het wel netjes, maar Primera, Fencer en van Grinsven gingen stukken minder. Een aantal teams reed nog wat schade, vooral de achterassen hadden het één en ander te lijden.
Op zondagochtend stond iedereen met frisse moed aan de
start want de uitslag van de training is zeker geen garantie voor succes in de
race! Behalve de titel moesten ook nog veel andere plaatsen vergeven worden. Er
wachtte dus een mooi spektakelstuk. Tijdens de briefing kregen we opeens de
mededeling dat de teams die eenmalig meededen geen invloed hadden op de stand in
het kampioenschap. Uitermate vreemd, want eerder dit seizoen werden gelegenheidsteams gewoon geklasseerd en die pakten dus ook gewoon punten af van ons en
anderen, en nu opeens veranderden ze vlak voor de race weer de regels. Reden was
onder meer dat er teams waren (Van Liere. IKM Kids en KCR die met een snellere
uitlaat reden), maar ook dit was al eerder dit seizoen voorgekomen en dus
helemaal niet steekhoudend. Maar goed, we mochten er niet over discussiëren dus
er restte niets anders dan gewoon gaan racen. De training verliep prima en ik
sloot af met een snelste ronde van het veld, 38.79. Dat was al even snel als op
zaterdag dus dat zat wel goed. Ook in de 1e kwalificatiesessie was ik
de snelste 38.78, op 3 honderdste gevolgd door Corné van KCR. Diezelfde Corné
pakte in de 2e sessie zelf zomaar de snelste tijd, en na mij volgde
RN op gepaste afstand. Kevin van Primera zat er zoals vertrouwd ook weer bij en
een verrassing was Jeroen Bakkeren voor Silverstone die al het hele weekend erg
lekker op dreef was en zijn kart heel mooi in de Q3 zette! In Q3 reed ik vanaf
de kop van het veld weg en ik ging helemaal tot het gaatje voor de pole, en het
lukte, met een 38.65, 38.65 en 38.60 was ik iedereen te snel af en goed voor
mijn 3e pole van het seizoen. Corné netjes 2e (38.66) en
Nick van RN heel netjes 3e.
RN hoefde alleen maar top 5 te rijden, en dan waren ze
sowieso kampioen, en je zag van het begin van de dag al zeer geconcentreerde
gezichten die zich door niks lieten afleiden en zich ook niet lieten verleiden
om de strijd om de zege aan te gaan, wat voor hen ook helemaal niet nodig was
vandaag. Voor ons juist wel en daarom ging ik er als een haas vandoor bij de
start. Het veld werd gelijk uiteen gereten, alleen Corné bleef heel goed volgen
en plakte aan mijn bumper. Hij zette na een
minuut of 10 de aanval in en haalde
me keurig netjes in. De rest van de stint reden we samen weg van de rest en op
enkele achterblijvers na (ik noem geen namen!!) ging dat
vlekkeloos. De 2e stint ging Corné verder en wisselden wij van
rijder, Dave kroop achter het stuur. Nick van RN ging ook vrolijk door en reed
al ver weg van P4. Dave deed wat ie kon maar het was niet genoeg om Snoopy bij
te benen, die bouwde een mooie voorsprong op! Ook Nick kwam opeens weer hard
dichterbij, maar Dave reed een korte stint, en toen ik erin ging liepen we
direct weer uit. Ik probeerde het gat naar KCR te dichten, en toen Marco voor
het eerste instapte liep ik flink in. Hij had in de training op zaterdag maar
een ronde of 10 gereden, en moest dus nog even zoeken naar een goed ritme.
Eigenlijk was toen al duidelijk (na een uurtje) dat het tussen KCR en ons ging
voor de zege. Ik kwam redelijk snel weer bij Marco, en maakte toen een stomme
fout einde rechte stuk. Ik twijfelde om hem in te halen en besloot op het
laatste moment toch niet door te zetten, maar ik verremde me compleet en gaf
Marco een zet. Gelukkig niks aan de hand, we konden gewoon weer in slagvolgorde
verder. 2 ronden later deed ik het even overnieuw en dit keer wel uit het
boekje. Daarna liep ik weg en gaf alles om een mooie marge te houden voor het
laatste uur.
Dave ging voor de 2e keer en Marco reed een
dubbele stint, en die kwam steeds beter in zijn ritme. Hij kwam zelfs weer
helemaal terug tot aan de staart van Dave. In het hele veld werd hard gestreden
voor iedere plaats en af en toe leidde dat ook tot klappers en schade. Zo viel Fencer voor de 3e race op rij uit, wat een pechvol en vervelend einde
van het seizoen voor hen. Ook Kastaci/van Liere viel uit na een hele snelle
stint van
oude bekende Ramon Kuipers die zijn helm weer eens uit het stof had
gehaald. Hij reed gelijk ontzettend hard en was zelfs op weg naar de snelste
raceronde zo leek het even. Bij onze voorlaatste wissel konden we niet voorkomen
dat KCR ons nipt passeerde, Corné kwam precies voor mij de baan op en gooide
direct het gat dicht. Ik zocht naar een gaatje maar de zeer ervaren Corné hield de
boel dicht en probeerde weg te lopen als dat kon. Ik moest meer en meer risico
nemen om hem te volgen, en reed een tijdje over de limiet om de strijd voor de
overwinning nog niet op te geven. Een klein stuurfoutje zorgde ervoor dat ik in
de 1e bocht de binnenkant raakte en even al mijn snelheid verloor,
hierdoor liep Corné een tweetal seconden weg en was de vogel definitief
gevlogen. Hij pakte ook de snelste raceronde in een nieuw baanrecord: 38.20! Het
was niet Dave zijn race, en die kon het dan ook niet meer omdraaien, zeker omdat
Marco ook een goede laatste stint reed. Een hele mooie race eindigde dus een
beetje saai, maar dat maakte de race niet minder mooi. RN maakte de hele race
geen fouten, ze namen geen onnodige risico’s en sleepten geroutineerd de titel
binnen. Auto Melse (met Jos Boone en Jacky Gideonse) en IKM Kids (met NCC
kampioen en vice-kampioen Lorenzo Stolk en Ted Monfils en zus Annelien) reden
knap naar een top 5.
RN Racing, de nieuwe kampioen van de MKS, en we
kunnen niet anders zeggen dan helemaal verdiend. Ze wonnen maar liefst 5 van de
11 races en reden een voortreffelijk seizoen. Vanaf race 1 stonden ze bovenaan
en die positie stonden ze niet meer af. Een groot compliment aan Nick en Ryan
die een hele mooie titel kunnen bijschrijven en de felicitaties gaan naar hen en
zeker ook naar de vaders Marcel en Peter die
volgens
mij 11 van de 11 races én trainingen allemaal present waren om het team te
ondersteunen! En wij dan, weer 2e, het begint vervelend te worden
maar toch ben ik ook trots op het feit dat we de afgelopen jaren zo constant
presteren en geregeld races winnen. We hebben dan een klein beetje pech gehad af
en toe, maar ik zal dit zeker niet als oorzaak van onze 2e plek
willen zien, want RN was gewoon te goed. Ik heb dit jaar 11 races gereden, 6
keer met Dave, 3 keer met Marcel en 2 keer met Ivo, heren allemaal onwijs
bedankt!! Ook Robert bedankt voor de sleutelwerkzaamheden, en Joop en Marcus
voor de ondersteuning/sponsoring vanuit Indoor Karting Middelburg. 3e
werd Primera Videoland met Brian, Kevin en Jorg, ook zij gefeliciteerd. Een
leuke race als afsluiter van het seizoen dus, met voor mij persoonlijk
schitterende gevechten met KCR, heerlijk om dat alom bekende wit/groen/rood
blinkende Ferrari helmpje weer voor me te zien (en het liefst achter me!) en
vooral de strijd aan te gaan met elkaar met respect van beide kanten! Want ook
al weten we allemaal dat het uiteindelijk natuurlijk om de titel draait, het
gevoel als je ’s avonds in je bed ligt en je terugdenkt aan de race dat je
gestreden hebt voor iedere centimeter, op het scherpst van de snede, racen op
zijn best, dat is toch wel heel erg gaaf. Mede daarom zal ik volgend jaar ook
weer aan de start staan van een nieuw seizoen, maar zeker ook om nu toch eens
die titel te pakken, want dat moet toch zeker een keer lukken!
In het weekend van 12 en 13 november was de 10e
en voorlaatste race van het MKS seizoen 2012. Hiervoor gingen we naar het
Brabantse Eindhoven, waar de indoor kartbaan van Hezemans ligt. Eindhoven is wat
je noemt een baan voor ‘’mannen met borsthaar’’, en ondanks dat ik dat zelf
(nog) niet zoveel heb, ligt de baan mij altijd goed. In mijn 2 eerste races voor
IKM-Veersedam in Eindhoven (waaronder mijn debuut 3 jaar geleden) reed ik
tweemaal de snelste rondetijd, maar door pech wonnen we niet. Ruud van Rooijen
was destijds mijn teammaat, ook altijd
bloedsnel
in Eindhoven (zoals op zoveel banen). Dit weekend stond ik voor de 3e
keer dit seizoen aan de start samen met Marcel Kouijzer. En wie Marcel heeft
zien rijden dit weekend, zou zeggen dat ie borsthaar heeft, heel veel zelfs,
want om maar gelijk met de deur in huis te vallen, wat reed hij ontzettend goed!
Terug van weggeweest, monteur Robert die er gelukkig voor ons weer bij was. De
baan in Eindhoven mag dan wel heel erg vet zijn om te rijden, maar de keerzijde
van de medaille is dat de baan niet geheel kartvriendelijk is. Er werd door veel
teams dan ook gevreesd voor mechanische defecten. Wij hadden hierom besloten om
met het oude frame te rijden, waarmee we ook de eerste 3 races dit jaar reden.
Op zaterdag was de gebruikelijke training, voorafgegaan door een loting van de
motoren. Dit keer konden we eindelijk eens zelf het lootje trekken, en jawel
eindelijk hadden we motor 8 te pakken. Deze motor staat bekend als een goede
motor, en dat mocht wel eens een keertje, want het had ons met de motoren nog
niet heel erg meegezeten dit jaar.
De training verliep voor ons uitstekend, we zaten er
vanaf het begin goed bij, heel goed zelfs. De kart reed lekker en we veranderden
een paar kleine details die ons nog sneller maakten. Zowel Marcel als ik konden
zeer constant rijden, en ook snel. Want vanaf het begin van de training was het
IKM-Veersedam dat de tijdenlijsten aanvoerde en dat bleef ook zo. Zonder
kleerscheuren uit de training gekomen, en dat terwijl we voor de training hals
over kop nog een stoelsteun moesten lassen waarin we nog een scheur hadden
ontdekt. We sloten de dag af met een 36.2 voor mij en 36.3 voor Marcel. De
concurrenten reden respectievelijk 42.4 (Primera), 42.6 (Van Grinsven die een
thuisrace rijden en RN Racing). Wij hadden dus een zeer goed gevoel na de
training over de race van morgen, maar we bleven voorzichtig, wetende hoe de
training en de race in Nijverdal verliepen. Na de training bleven we nog even
kijken naar de toppers van morgen, de junioren karters die hun voorlaatste race
reden in het landelijke NCC kampioenschap. Daaronder 4 talentjes uit Middelburg,
Ted Monfils, Giovanno v/d Broek, Red Bull kartfight winnaar Lorenzo Stolk en Tim
Leloux. De races waren spectaculair om te zien, en
Lorenzo
wist door een hele mooie overwinning de titel binnen te slepen, nog voor de
laatste race gereden is! Ted die ook hoog in het kampioenschap staat had pech,
door een blunder van de kartbaan werd hij weggestuurd met een nagenoeg lege tank
en viel daardoor stil, hierdoor waren zijn kansen op een goede klassering
verkeken.
Op zondagochtend waren we lekker op tijd op het circuit om de kart helemaal raceklaar te maken. Alles werd nog eens nagelopen en we hadden er alle drie heel veel zin in! Ik ging de kwalificatie doen zoals iedere race dit jaar en daarvoor ook nog de vrije training. Dat ging allemaal zoals gehoopt, we waren de snelste en zelfs met marge. In de kwalificatie kwamen van Grinsven en RN Racing iets meer aandringen, maar met een mooie 35.9 pakte ik de pole met 2 tiende voorsprong op van Grinsven! Eindelijk dan de 1e niet afgenomen pole van het jaar! De start van de race verliep vlekkeloos en ik sloeg meteen een gat. Er was zoals al het hele jaar weer veel meer grip op zondag dan op zaterdag, maar de kart reed nog steeds lekker en ik kon mijn tijden versnellen naar een 35.7 en lekker constant 35ers rijden. Hierdoor liep ik langzaam maar zeker weg van Billy van van Grinsven, Nick van RN en Kevin van Primera. Bij KCR Fencer ging het al snel weer mis en zij moesten andermaal vroegtijdig de strijd staken wegens mechanische pech. Bij ons ging het op spreekwoordelijke rolletjes en ik bouwde de voorsprong uit naar 15 seconden. Ik reed een dubbele stint en kon hierdoor nog verder weglopen in het 2e half uur op van Grinsven die wel van rijder wisselden.
Na een uur racen maakte Marcel voor het eerst vandaag
zijn opwachting. De baan van Eindhoven is duidelijk een circuit waar je
vertrouwen moet hebben in de kart (om bijvoorbeeld de spectaculaire kombocht vol
gas te kunnen nemen) om hard te gaan, en dus verwachtten we dat Marcel even
nodig zou hebben om aan mijn tijden te komen. Maar niets was minder waar, binnen
no-time was Marcel de snelste man op de baan en het leek alsof hij al jaren MKS
reed. Ongelooflijk strakke tijden en al snel groeide de voorsprong weer. Ook
Marcel ging voor een dubbele stint en de andere topteams streden heftig om P2,
van Grinsven, RN en Primera pleegden verschillende inhaalacties. Zo kon Marcel
alleen maar verder uitlopen, en hij verbeterde en passant de snelste raceronde
meerdere keren naar een 35.667. Na 2 uur rijden konden we gaan tanken en hadden
we al een voorsprong van ruim een ronde op alle andere teams. Ik ging rijden
voor mijn 3e en laatste stint en de kart reed nog steeds heerlijk. Ik
scherpte de tijd van Marcel nog wat aan naar een 36.620 en dat zou uiteindelijk
ook de snelste raceronde blijven (en dus weer een extra punt). Ik kon snel
uitlopen naar anderhalve ronde voorsprong, en besloot het met nog 55 minuten te
gaan dat het tijd werd om wat rustiger aan te gaan doen. Ik liet mijn tijden
oplopen tot 36 laag (waarmee we nog steeds één van de snelsten waren op de baan)
en kon zo alle
risico’s om iets te raken vermijden. Ook kreeg de kart hierdoor wat minder zware
klappen en we hadden voorsprong genoeg om zonder onnodige risico’s de race te
voltooien.
Op zondag 16 oktober was de 9e van 11 races in het lopende MKS seizoen 2011. Ik reed dit weekend voor de 2e keer dit jaar samen met Marcel. We gingen op zaterdag heel vroeg weg (kwart over 5) om op tijd in Nijverdal aan te komen. Rond half 9 waren we op de plaats van bestemming. Ik had op deze baan nog nooit gereden, en ook voor Marcel was het heel lang geleden. We hadden wel veel verhalen gehoord dat er heel veel grip zou zijn dus we waren benieuwd. Om half 10 ging Marcel voor het eerst de baan op en het ging gelijk goed, we pakten vanaf het begin de snelste tijd en ook ik ging even later lekker en kon de snelste tijd nog iets aanscherpen. Maar het was duidelijk dat Marcel en ik lekker dicht bij elkaar zaten en we goede tijden produceerden. Het leek gesmeerd te gaan totdat ik in de fout ging, een klein stuurfoutje en ik raakte de binnenkant van de bocht met een kromme spoorstang als gevolg. Met hulp van Joop vervingen we de boel en konden we een half uurtje later weer de baan op. De kart reed wel wat minder lekker, en dus moesten we opnieuw op zoek naar een goede afstelling. Na 2 uur was onze snelste tijd verbroken en waren we iets afgezakt in de tijdenlijst, maar aan het einde hadden we de afstelling weer beter voor elkaar en reden we nog de 2e tijd op slechts 1 tiende van RN.
Op zondagochtend hadden we veel vertrouwen in de race gezien de zaterdagtraining en de daarbij behorende tijden. Maar tot onze grote verbazing wilde het in de vrije training totaal niet lukken en zaten we qua tijden ver van de snelsten. Heel erg vreemd, want het enige wat anders was waren de banden, net als gister een nieuw setje, maar we hadden enorm veel grip en gingen af en toe zelfs op 2 wielen. We kwamen maar liefst een halve seconde tekort op de snelsten en ik kwalificeerde me op plek 6, het maximaal haalbare. Wat een verschil met gister, in de race was inhalen nagenoeg onmogelijk, en ik kwam ik een treintje met Ralf van KCR op plek 4 en A15 karting voor me. Zij reden iets langzamer dan ik eigenlijk kon, maar ik kon er niet voorbij. Door een goede wissel op Marcel kwamen we gelijk voor A15 weer de baan op, en Marcel reed ongeveer gelijke tijden met Ralf. Onze tijden gingen langzaam maar zeker de goede kant op, want de top 3: van Grinsven, RN en Primera waren nog maar 1 a 2 tiende per ronde sneller. Na een uurtje ging ik voor de 2e maal en ik kon gelijk flink inlopen op Paul van KCR waar we nog enkele seconden achter lagen. Maar door een ongelukkig aanvaring met Dennis van Ritel, hij lag een ronde achter en schoot opzij naar de kant waar ik zat, waardoor ik geen kant meer op kon en de muur in ging, brak mijn bumper af en moest ik de pits in.
Daar werd hij al snel weer vastgezet maar we vielen ver terug. Toen ik weer op de baan was had ik pas in de gaten dat het stuur scheef stond en de stuurstang krom was, hierdoor was het bijna onmogelijk om nog goede tijden te rijden. Ik kwam weer binnen en Joop probeerde de stuurstang nog recht te slaan. We probeerden toch weer verder te rijden en kwamen nog tot een snelste rondetijd van 43.1, 4 tiende achter de snelste raceronde van RN die met Primera en van Grinsven nog steeds in een spannend gevecht voor de leiding waren. Marcel nam de 4e stint voor zijn rekening en klom al snel weer op naar boven. Maar toen we voor de voorlaatste keer hadden gewisseld was de stoelsteun afgescheurd (en dan te bedenken dat de kart nog maar 5 races oud is!!) en kwam de stoelsteun in linkerbochten tegen de ketting, waardoor de vonken er vanaf vlogen en we de strijd moesten staken. Een fikse teleurstelling na de goede training op zaterdag. RN was ontketend en Ryan plaatste een fantastische aanval in de laatste ronden op Joop van Grinsven die zich zo mogelijk nog liet verrassen. Ryan nam hierbij veel risico en dan te weten dat ze er zo goed voor staan in de stand, erg gewaagd, maar het ging goed en dus gaan alle credits naar RN die alweer hun 5e zege van het seizoen pakken en bezig zijn aan een waanzinnig seizoen. Primera dat 3e werd, wij, KCR en van Grinsven maken alleen theoretisch nog een kans op de titel. Voor KCR eindigde de race ook in tranen na incidentje met een achterblijver en schade aan het frame.MKS race 8 2011 Zwanenburg
Op zondag 25 september was alweer race 8 om het kampioenschap in de Master Kart Series. Dave was niet in de gelegenheid om bij de training te zijn op zaterdag, en omdat het voor ons beiden een nieuwe baan was, leek het ons niet verstandig om zonder training de race in te gaan. Daarom deden we een beroep op Ivo van Egmond die voor de 2e keer dit seizoen bij ons inviel. Op zaterdag ging de training prima, we sloten de dag af op een 2e plaats. Ikzelf vond de baan heel erg leuk, een snelle baan en eindelijk eens een baan zonder zo overdreven veel grip. Daar houd ik totaal niet van en dit maakt het racen een stuk leuker. Op zondag gingen we dan ook met alle vertrouwen de race in. Dave was er gelukkig wel bij om ons te coachen, en door een hele mooi kwalificatie pakte ik de pole position met een 33.96 (de eerste tijd van het weekend onder de 34 seconden!). Primera met dit keer Brian Kroon was 2e op een tiende achter mij, en daarachter kwam RN met Nick. Toen kregen we echter te horen dat een gewicht op de kart niet veilig was, en we moesten dit verplaatsen en ook nog eens achteraan starten. Super jammer want dit ging veel tijd kosten.
Ik startte dus vanaf helemaal achteraan en was gebrand op een goede race. Het deed me denken aan de MKS race in Middelburg 2009 waar we ook achteraan moesten starten terwijl we zo snel waren. Misschien was het juist een compliment in plaats van een straf, als je als team snel bent, gaan andere teams het op een andere manier proberen te winnen!! Maar wij Zeeuwen laten ons nooit uit het veld slaan en ik begon aan een opmars. Inhalen is wel één van de leukste dingen aan karten en dat liet ik zien in de 1e stint. Ik haalde maar liefst 10 mensen in en kwam zodoende na de 1e wissel op plek 3 te liggen achter Primera en RN die nu wel een voorsprong hadden kunnen opbouwen. Ivo ging nu rijden en kon mijn tijden nog niet helemaal pareren, maar de andere teams gingen ook minder hard en dus bleven we in de race voor het podium. We verloren wat tijd op Primera, maar RN vloog even later de banden in en konden naar huis met een kapotte achteras. We wisten nu dat we sowieso podium moesten rijden en zo veel punten terug konden pakken.
Ik ging in de 3e stint weer rijden, maar de lampjes bij de wissel gingen niet uit en zo verloren we ruim 20 seconden. Deze tijd kregen we deels (zo’n 12 seconden blijkt uit de uitslag) terug, maar het grootste nadeel was nu dat ik op de baan achter Primera en KCR op een ronde kwam, en zij kregen nu geen blauw, waardoor ik veel tijd verloor en eigenlijk had ik helemaal niet achter hun horen te zitten. Zo leek ondanks dat de snelheid voor P1 er zeker was, de overwinning in het water te vallen. Maar we bleven knokken, zo ook Ivo die een goede 2e stint reed. Met nog een goed uur te gaan stapte ik voor de 3e maal in en moest nog een achterstand goedmaken van 20 seconden op KCR (zij hadden na een heel sterk middenstuk van zowel Ralf als Tim de kop overgenomen van Primera) en 12 op Primera. Dit leek bijna onmogelijk omdat de verschillen klein waren. Maar ik probeerde er alles uit te halen wat er in zat, en met een snelste rondetijd van 33.36 (3 tiende sneller dan de 2e snelste tijd en dus een extra punt) en heel constant rijden lukte dit aardig. Door de combinatie van deze 2 liep ik steeds harder in, en kon ik zelf bij Primera komen en ze inhalen. Ook Ralf lag nog maar 5 seconden voor mij, maar KCR wisselde tactisch goed en gaf de overwinning niet meer uit handen. Ivo kon er niet meer naar toe rijden, en moest juist gaan verdedigen ten opzichte van Jorg van de Oever van Primera. Dit lukte goed, tot Joop van Grinsven zich er mee ging bemoeien. Volslagen onnodig (zij lagen ver in het achterveld en hadden geen reële kans meer om nog een positie te winnen) ging hij zich mengen in de strijd om P2, wat ons uiteindelijk ook de positie en een kapotte achterbumper zou kosten.
Zo werden we 3e, een mooie allereerste overwinning voor KCR-Fencer en een mooie 2e plaats voor Primera, waarvoor felicitaties. Als ik de meest onsportieve rijder van de dag (of van het jaar) moest aanwijzen was dit niet moeilijk geweest, maar ik had de eer om de rijder van de dag te kiezen, dit was in mijn ogen Tim van KCR. Voor ons toch weer het 5e podium op rij, maar zeker wel het weekend van de gemiste kansen. We zijn ondanks dat toch ingelopen op RN uiteraard, de voorsprong is nu nog slechts 13 punten op ons en Primera, KCR volgt op 2 punten achter ons. De volgende race is nieuw op de kalender, in Nijverdal!
Op zondag 28 augustus werd mijn vakantie afgesloten met de MKS race in Antwerpen. Voorafgaand aan de race stonden we 2e in het kampioenschap, op 11 punten van de leiders in de stand: RN Racing. En juist RN Racing was op zaterdag tijdens de training erg snel. Zij hadden weliswaar de motor die Ritel bijna naar de overwinning bracht op Oldenzaal, maar de afstelling was volgens mij ook goed voor elkaar. Maar ook wij hadden redelijk lekker getraind, ware het niet dat al die moeite voor niks leek toen we tijdens de training op zondagochtend stilvielen met stilgevallen motor. Het zat ons weer eens niet mee en we moesten in recordtempo een motor wisselen. Monteur Robbert deed wat ie kon en was precies op tijd klaar om alsnog te kunnen start in de kwalificatie. Die ging ik doen zonder een meter gereden te hebben (Dave begon de training) en dus was het even afwachten. Maar ik pakte gelijk de snelste tijd en ging makkelijk door naar Q2. Daarin was RN racing iets sneller, maar ik kon me vrij eenvoudig plaatsen voor de laatste sessie. Die was enorm spannend, en op enkele duizendste pakte RN de pole en daarmee ook een belangrijk puntje voor mijn neus weg.
De stilstaande start ging prima en de 1e ronde kon ik eenvoudig volgen bij Nick van RN die nog een paar kleine foutjes maakte, maar vanaf ronde 2 deed hij dit niet meer en ging hij er opeens als een haas vandoor. Ik kon alleen maar toekijken en Michelle Schulz kwam me even later voorbij voor Q-Tox voor de 2e plek. Ik kon haar goed volgen en zag dat de teams achter me (van Grinsven en Primera) dichterbij kwamen en dus wilde ik proberen om er toch weer zo snel mogelijk langs te komen. Ik zette daarom iets te overhaast een aanval in waar het eigenlijk niet kon, en dit mislukte. Zo stond ik even dwars en moest ik met een veel te groot voortandwiel weer op gang komen. Dit duurde lang en zo verloor ik weer 2 plaatsen. Deze kon ik vrij snel weer goedmaken en zo lagen we 3e voor de 1e wissel. Ik deed een dubbele stint en tijdens die 2e stint reed ik voor van Grinsven en Primera op plek 3 rond. Al snel ging ik naar plek 2 en van Grinsven kwam mee. De altijd zeer onstuimige rijder Joop van Grinsven kon zich weer eens niet inhouden en tikte me niet veel later met een belachelijke actie op de achterkant van mijn kart waardoor ik niets anders kon dan spinnen. De wedstrijdleiding stond te slapen en zag er niks van en van Grinsven was niet eens zo sportief om de plek toe te geven, nee, ze ontkenden zelfs later dat ze iets fout hadden gedaan. Zeer frustrerend als je in strijd voor het kampioenschap te maken krijgt met zulke doldwaze acties en men niet eens beseft dat ze fout zitten.
Hierdoor kwamen we weer op plek 4 te liggen en Dave probeerde alles wat ie kon om terug te komen. Maar dit was lastig want de concurrenten reden nagenoeg dezelfde tijden. Ook Dave reed een dubbele stint en deed het eigenlijk gewoon goed. Hij haalde het maximale uit de kart, maar kon niet voorkomen dat RN Racing verder wegliep. Het gat naar Primera P3 en Van Grinsven P2 bleef rond de 20 a 25 seconden. Ik ging in de 5e stint weer en door de bandenspanning te verlagen na de 2e stint reed de kart nu al een stuk beter. Ik kon zelfs aanhaken bij Q-Tox die met een enorm snelle motor heel verrassend de snelste op de baan waren. In die slipstream pakte ik zowaar de snelste rondetijd van de race, en daarmee pakten we een punt terug. Aan het einde van mijn stint begon het zowaar nog hard te regenen. Daar hadden we eigenlijk ook op gehoopt en we liepen gelijk in op de concurrenten. Ook KCR die eigenlijk geen rol van betekenis speelden in de strijd om het podium, reden met Paul aan het stuur erg hard in de regen. Wij wisselden redelijk snel en gooiden de bandenspanning zo veel mogelijk om hoog en Dave ging er weer in. Hij deed dit super en binnen de kortste keren hadden we het gat van ruim 20 seconden naar van Grinsven weer gedicht. We pakten P3 en Dave stelde meteen die plek veilig door flink uit te lopen. De top 2 reed niet veel langzamer en dus liepen we daar niet op in.
Alle complimenten aan RN Racing die een formidabele race reden, ze waren veruit de snelsten over 3 uur gezien en maken weer een belangrijke stap in de richting van het kampioenschap. Ze lopen uit naar een voorsprong van 18 punten op ons. Primera staat nog steeds 3e door deze 2e plek. Maar het kampioenschap is zeker nog niet beslist, ten eerste omdat wij niet zullen opgeven voor het theoretisch niet meer mogelijk is. Maar ten tweede zeker ook omdat met het huidige puntensysteem 18 punten meer lijkt dan het is. Ik werd overigens ook nog benoemd tot rijder van de dag. Volgende race is volgende maand op de voor ons onbekende baan in Zwanenburg.
MKS race 6 2011 Uden
Na
ruim een maand geen MKS race gehad te hebben keek ik enorm uit naar de 6e
race van het seizoen in Uden. Een baan waar ik ooit nog maar 1 keer heb gereden
(en nog gewonnen ook in 2009 in de MKS), maar ik kom er graag. Helaas moest Dave
verstek laten gaan voor deze race, maar we vonden in Ivo van Egmond een
uitstekende vervanger met veel ervaring in de MKS (al 2 keer kampioen zelfs). En
dat kampioenschap is nou net waar wij alles voor over hebben en hard voor
werken.
Op zaterdag ging de training redelijk, we zaten wel in de top 5, maar erg overtuigend was het nog niet. Er was weer belachelijk veel grip zoals al het hele jaar op deze veel te zachte banden, maar dat waren we ondertussen wel gewend. Ivo zat er snel bij qua tijden en dat was fijn met de race in het vooruitzicht. Daarbij is de training nooit een geweldige maatstaf voor de race, maar wel was duidelijk dat RN de snelheid alweer goed te pakken had.
Op zondagochtend zorgde monteur Robert dat de kart
helemaal in orde was en ik startte de training, waarin ik de eerste 5 minuten op
kop stond. Maar even later in de training en ook in de 1e
kwalificatiesessie kwamen RN Racing met Nick aan het stuur en Primera met Kevin
ook opzetten. Het zat verschrikkelijk dicht bij elkaar, en in de 2e
sessie was het nog even spannend of ik er wel doorheen zou komen. Ik stond op
een gegeven moment zelfs even op plek 8 en met heel veel risico pakte ik nog P4
en ging ik alsnog door naar Q3, het was
een
spel om honderdsten van seconden. Wel gingen de 5 teams die nog in de strijd
zijn om de titel ‘’gewoon’’ door naar de laatste sessie. Daarin was het wederom
enorm spannend, de top 4 zat uiteindelijk binnen 9 honderdste van een seconde.
Eerste was RN, daarna Primera, dan wij, van Grinsven met Jorg Aldenhuijsen en
Ralf pakte P5 voor KCR-Fencer. Bij de start van de race was de top 5 gelijk weg,
hoewel Silverstone vanuit het middenveld kwam opzetten. De posities bleven in
het eerste half uur ongewijzigd in de top 3. We liepen langzaam weg van de
nummers 4 en verder. Ook was Nick heel snel onderweg en hij liep op zijn beurt
weer langzaam weg bij Kevin en mij.
Tijdens de 1e wissel bleven Kevin en Nick
zitten, terwijl Ivo bij ons het stuur van mij overnam. Ivo kwam door een
tactisch goede wissel net voor Primera weer de baan op, en reed direct goede
tijden. Kevin was natuurlijk ook nog steeds snel en liet Ivo niet wegrijden. Na
een uurtje ging ik weer rijden en kwam dit keer net achter Primera weer de baan
op, waar Jorg v/d Oever nu reed. Ryan was voor KCR-RN ingestapt en consolideerde
heel knap de voorsprong van ruim 10 seconden die Nick had opgebouwd. Ik kon bij
Primera aansluiten, maar op de smalle baan in Uden, en zeker met de huidige
gripniveaus was het haast onmogelijk om in te halen, zonder heel veel risico te
nemen. En omdat het kampioenschap zo ontzettend spannend is, was veel risico
nemen niet echt een goed idee. Ondertussen streden van Grinsven, KCR-Fencer en
Silverstone om plek 4. Ivo ging na mij weer rijden en hij kwam nu achter Bryan
van Primera. De jongens reden een thuisrace en dat was te zien ook, want ze
reden alle drie erg hard. Ivo waagde 1 inhaalpoging, maar dat lukte net niet en
dus sloten we weer aan. Door die mislukte actie lagen we wel ineens 2 seconden
achter en besloten we om vroeg te wisselen. Ik ging voor mijn laatste stint en
de omstandigheden waren redelijk zwaar. Ik kon het gat naar Primera dichtrijden
en probeerde Jorg in te halen. Ik kwam er naast maar niet er voorbij, en dus
moesten we gokken op de laatste wissel.
Maar door ons gevecht kon RN definitief weglopen, Nick en Ryan hadden het goed voor elkaar en waren vandaag net een tandje beter dan de rest. Silverstone met Chris en Jeroen waren ook lekker bezig en konden opeens aansluiten achter mij. Bij de laatste wissel liep de spanning op en zowel wij als Primera probeerden zo lang mogelijk te wachten. Wij hadden een superwissel en we kwamen ruim voor Primera de baan op, maar dat kwam niet alleen door onze snelle wissel. Er werd duidelijk dat zij motorproblemen hadden en daardoor tijd verloren. Heel erg jammer voor hen, en een waanzinnig gevecht eindigde helaas niet op de baan, want Primera moest even later zelfs de strijd staken. Zo konden wij rustig uitrijden, en dit deed Ivo formidabel. Hij had een super goede race gereden en achter RN pakte wij dus al onze 3e top 2 finish op rij. Silverstone had ook een geweldige race laten zien, en zij pakten het 1e podium van het seizoen! Een mooi podium, terwijl KCR-Fencer en van Grinsven punten lieten liggen door beiden niet in de top 4 te rijden. Maar Fencer heeft nog weinig slechte races gehad dit seizoen en zal zeker nog een rol gaan spelen voor het kampioenschap, net als Primera die weliswaar uitvielen maar wel al 2 overwinningen hebben gescoord dit jaar. Wij klimmen naar plek 2 in de stand, maar RN doet duidelijk de beste zaken, zij hebben reeds een voorsprong van 11 punten op ons, en dus zullen we in de resterende 5 races alle zeilen bij moeten zetten om ze te verslaan.
Maar na een zeer leuke zaterdagmiddag en –avond in Roermond stonden we de volgende dag op met een positieve instelling. We (Dave, Robbert en ik) gingen er het beste van maken en we namen een paar kleine gokjes met de afstelling. Dave reed het eerste deel van de vrije training en dat ging redelijk goed. Ik ging daarna rijden en we konden ons in de top 3 tijden mengen. Tijdens de 1e kwalificatiesessie van 5 minuten wist ik zelfs de snelste tijd te pakken, maar het zat erg dicht bij elkaar. De 2e sessie kwam ik ook zonder veel problemen door op plek 3, en tijdens de laatste sessie zette Ralf voor KCR-Fencer een erg snelle 31.4 neer waar niemand meer aankwam. Jorg (Aldenhuijsen) die reed voor Van Grinsven wist P2 te pakken en ik kwam uit op een 3e plek met 31.5. Achter mij Kevin en Nick voor Primera en RN Racing die duidelijk iets te kort kwamen op de top 3.
Het zag er dus niet al te slecht uit en bij de start van de race kon ik gelijk aanpikken en achter me viel meteen een gat. Na een foutje van Ralf kon Jorg naast hem komen, maar aan de buitenkant, en dat gaf mij de gelegenheid om aan te sluiten bij Ralf langs binnen, en P2 over te nemen. Inhalen kon vrijwel alleen maar door fouten van anderen, want uitremmen was haast onmogelijk door de banden. Maar fouten werden er zeker gemaakt want het was enorm warm en met alle grip erbij dus fysiek zwaar, hoewel ik mijzelf prima voelde na de eerste bijna 50 minuten, toen Dave het stuur van mij overnam.
Dave herpakte zich prima van gisteren, want zijn tijden waren dan wel niet de aller snelste, maar zeker voldoende om onze podiumkansen in leven te houden. En hij ging steeds beter waardoor we verder uitliepen op van Grinsven met Joop achter het stuur. Bij de 1e wissel wist Ralf weer net voor ons op de baan te komen en die reed iets harder dan Dave en kon zo een voorsprong van een seconde of 8 opbouwen. Al vrij snel ging ik er weer in voor wederom een hele lange stint. Ik reed gelijk weer richting KCR-Fencer toe waar Tim inmiddels was ingestapt, hoewel hij steeds harder en harder ging rijden. Maar ik kwam erbij en toen hij na een aantal minuten een fout maakte kon ik hem passeren en zo de leiding van de race overnemen. Inmiddels lag van Grinsven al een halve ronde achter en Primera en RN zaten al op een ronde achterstand!! Maar Tim gaf zich zeker niet gewonnen en pakte zelfs mijn snelste raceronde af met een 31.35 (om 31.37 van mij). Zo bleef het spannend en zij wisselden iets eerder dan ons, dit keer kwamen wij als 1e weer de baan op.
Weliswaar zat Tim er direct vol bovenop en dus moest
Dave hem achter zich zien te houden. Maar dat was niet al te moeilijk en
ondertussen reed Dave prima tijden. Onze kart lag duidelijk beter dan gisteren,
maar nog steeds hadden we veel te veel grip en gingen we soms zelfs op 2 wielen
door de bocht. Maar in de laatste 2
bochten-sessies voor start/finish wonnen we duidelijk veel op de anderen! Met nog
een uur en 10 minuten te gaan ging ik opnieuw in de kart. Ik kwam weer net voor KCR de baan op, en daar ging Paul nu rijden. Maar Paul had gisteren niet
getraind en zij ondervonden wat wij in Antwerpen hadden, dat training vaak toch
wel belangrijk is. Ik kon vrij snel een mooie voorsprong opbouwen, die
uiteindelijk op liep tot een kleine 20 seconden met nog een half uurtje te gaan.
Ondertussen reed Jorg van Van Grinsven erg sterk, en kon als enige mijn tijden
pareren. RN en Primera lagen nog steeds 5e en 4e, wel al
op grote achterstand van ons.
Dave liet in de laatste stint zijn klasse zien door prima tijden te rijden, en de overwinning kwam dan ook niet meer in gevaar. Hij reed het laatste kwartier berekenend naar de finish zonder nog enig risico op schade te nemen, en zo wonnen we dan eindelijk onze 1e en dik verdiende race van het seizoen!! Na veel pech dan toch een overwinning, uitgerekend nadat het gisteren helemaal niet lekker ging in de training, en dat zorgde uiteraard voor extra blijdschap. We waren dan ook enorm tevreden na deze zwaarbevochten overwinning en zijn weer helemaal terug in de strijd om het kampioenschap. KCR-Fencer en van Grinsven reden opnieuw naar het podium en ook zij doen volop mee voor de titel.
IKM-KIDS reed deze keer ook mee. Ted Monfils en Lorenzo Stolk maakten hun debuut in de MKS-klasse. Samen met Annelien en onder begeleiding van Joop Stolk. Lorenzo kwalificeerde ongelukkig op de één na laatste plaats (14e). Toch wisten deze jonge rijders uiteindelijk keurig op te klimmen naar een negende plek. Dit ondanks een kapotte ketting en een tijdstraf van één minuut wegens te laag gewicht. Mooi resultaat, dat belooft nog wat! Ritel reed deze keer met René, Ellen en Jacky. Zij eindigden net buiten de top-5 op de zesde plaats.
Artikel Middelburgse / Veerse Bode
Wij klimmen weer van P5 naar P3 in de tussenstand:
| RN Racing | 85 punten |
| Primera | 81 punten |
| Veersedam-IKM | 79 punten |
| Van Grinsven | 77 punten |
| KCR-Fencer | 77 punten |
schitterend
weer. Tijdens de training zat ik er lekker bij op een 2e plaats,
weliswaar op grote achterstand van Jacky die bij Ritel reed en erg snel
onderweg was. Maar tijdens de 1e kwalificatiesessie ging het mis,
de dop voor de olie op de motor vloog eraf en alle olie spoot eruit, ik had
geen rem meer en heel de achterkant van de kart zat onder de olie (ikzelf
gelukkig niet). Ondanks de 3e tijd in de 1e
kwalificatie zocht ik snel de pits op en gingen we op zoek naar nieuwe olie
en een nieuwe dop.
We waren net op tijd klaar om de race alsnog aan te vangen vanaf een 11e startplek, een fikse domper dus vlak voor de start. Jacky toonde zijn snelheid en die van de kart door overtuigend pole position te pakken met Ritel, gevolgd door Nick van RN die de snelheid ook goed te pakken had. Wij begonnen vanaf de start aan een inhaalrace. En dat verliep eigenlijk best voorspoedig. In een minuutje of 15 had ik 8 mensen ingehaald en lagen zowaar alweer op een 3e plek in de race, weliswaar hadden we inmiddels al een halve ronde achterstand op RN en driekwart ronde op Ritel die ontketend bezig waren. Ik was op dat moment wel goed bezig qua rondetijden, 2e snelste op de baan achter Ritel, met Kevin van Primera die in mijn spoor mee ging. Tijdens de 1e wissel bleef ik zitten, en het was een beetje geluk hebben en goed timen wat betreft de wissels, want de pitsuitgang doorkruist meteen de ideale lijn, en als er andere rijders aankomen werd je tegen gehouden en kon je zo veel tijd verliezen.
Onze wissel was goed en ik kwam een stuk voor Primera
weer de baan op. Ik kon de voorsprong ook uitbreiden en lekker constant rijden,
ongeveer gelijke tijden met RN en alleen Jacky van Ritel ging nog steeds heel
erg hard. Na een uurtje was het tijd voor Dave om in te stappen, en die moest
even zoeken naar zijn ritme, hij kwam in een vervelend groepje terecht met
daarin Silverstone die maar niet aan de kant ging. Toen Dave er eind rechte stuk
naast zat stuurde Chris van Silverstone gewoon in en dat leidde tot een crash
waar 4 karts bij betrokken waren. Wij konden gelukkig door, hoewel onze achteras
wel lichtelijk krom was. Maar het grootste slachtoffer was zonder twijfel Ritel
waarbij de ketting eraf liep en die een zo goed als zeker lijkende overwinning
zo aan hun neus voorbij zagen gaan. Erg sneu voor hun, want ze hadden de
overwinning meer dan verdiend (ze waren ons al aan het dubbelen). Maar ze
verloren zeker 2 ronden en wij klommen zo naar plek 2,
met
RN op kop. Primera was hierdoor weer heel dichtbij gekomen, en met de wissel
(waar wij even moesten wachten), kwamen ze er zelfs voor.
Maar ik ging er weer in het ik zat er gelijk lekker in, ik liep stevig in op Primera en toen vielen ze ineens stil met problemen aan volgens mij de gaskabel. Daardoor vielen ook zij ver terug en iets later verlieten ze zelfs helemaal de race, een tegenvaller voor de leiders in het kampioenschap. Met nog een klein uurtje te gaan kroop Dave opnieuw achter het stuur, en dit keer liet hij gelijk zijn ware snelheid zien. Met zeer constante en snelle tijden liet hij KCR-Fencer (op dat moment op P3), geen kans om veel dichterbij te komen. Dat terwijl Paul (die net als Tim erg sterk reed) samen met Ryan van RN snelle tijden aan het noteren was, die 2 teams namen elkaar zo nu en dan op sleeptouw, waar wij helaas geen goede slipstream hadden. Maar dat deed er toen al lang niet meer toe, wij reden de race netjes uit op P2 en scoorden daarmee een goed en ook erg belangrijk resultaat voor het kampioenschap. RN reed een meer dan voortreffelijke race en ging er voor de 2e keer dit seizoen met de overwinning vandoor. KCR-Fencer en van Grinsven werden een beetje anoniem 3e en 4e, terwijl Ritel met sterrijder Jacky, Dennis en Alexander en gecoacht door Ellen, nog knap 5e werden. Zij waren duidelijk de morele winnaars van de dag, en dat werd ook bekroond met de titel rijder van de dag voor Jacky. Zo hadden we er weer een race vol spanning en spektakel en vooral ook weer een heel erg gezellig weekend opzitten.
MKS race 3 2011 Antwerpen Op zondag 13 maart was de 3e wedstrijd van het MKS seizoen. Op zaterdag moesten we het dit keer zonder Dave doen, want Dave moest helaas om begrijpelijke redenen verstek laten gaan. We besloten wel de race gewoon samen te rijden. De training verliep moeizaam, maar we konden hem goed afsluiten met de snelste tijd!
Robbert was er de hele dag bij om hulp te verlenen en reed zelf
ook nog. Op zondagochtend kwamen we nog voor een vervelende
ontdekking te staan, ons frame (wat al heel wat te verduren gehad heeft) was
wederom op 2 plaatsen gescheurd en we konden 1 plek nog snel lassen voor de
start van de race, alles behalve een ideale voorbereiding dus.
Voor zondag was regen afgegeven, maar het leek mee te vallen. Al was de baan wel helemaal nat toen de training ging beginnen. Dave deed het grootste deel van de training en het was jammer dat hij niet even op een droge baan kon trainen, maar we hadden het weer uiteraard niet in de hand. Overigens hoopte ik wel dat het daarna zou gaan regenen, aangezien we daar altijd lekker in gaan, dat bleek ook tijdens mijn laatste 5 minuten van de training, waarin ik gelijk de snelste tijd neerzette.
Tijdens de 1e
kwalificatiesessie begon de baan al wat op te drogen, maar ik zette wel weer de
1e tijd neer, 41.5, zelfde tijd als Nick van RN. In de 2e
kwalificatiesessie was de baan alweer bijna droog, en onze bandenspanning stond
hiervoor nog veel te hoog, waardoor ik er ineens niet meer aan te pas kwam en
slechts 7e werd. Zo kon ik al vroegtijdig de pits opzoeken, en dat
was al lang geleden. Heel verrassend pakte Yvonne Houffelaar de pole position,
gevolgd door Nick van RN en daarachter ook verrassend Annelien die een race bij
RREM-racing reed. Wij, en met ons nog een boel andere teams besloten de
bandenspanning te verlagen voor de start van de race, en die was chaotisch. Ik
bleef de 1e ronde op plek 7, maar in de 2e ronde waren er
wat schermutselingen en kon ik achter Paul van Fencer aan in een keer 3 mensen
inhalen. Ik lag toen 4e en we haalden ook van Grinsven
in
die toen 2e lagen achter RN, zo viel van Grinsven terug naar plek 4,
gevolgd door Annelien van RREM. Met die groep van 5 rijders waren we al ver los
van de rest van het veld, en ik kon zowel Paul als Nick inhalen en zo pakte ik
dus al in het 1e halfuur weer de leiding terug na vanaf plek 7
gestart te zijn.
Maar na de 1e wissel, toen ik bleef zitten, ontstond er een mooi gevecht tussen mij, Paul en Nick. Ik besloot op den duur Paul voorbij te laten en hem te volgen, zo liepen we samen wat weg van RN. Ondertussen was Primera op komen zetten vanuit het achterveld naar plek 4, Brian en Kevin reden een sterke inhaalrace. Na een uur ging Dave erin, en dat viel even tegen. Hij kon het tempo aan het begin (ook wel logisch zonder training) niet bijbenen en we vielen terug naar plek 4, terwijl Primera klom naar een 2e plek achter Fencer en op de voet gevolgd door RN. Het leek er met nog anderhalf uur te gaan op dat die kopgroep van 3 zich losmaakte van de rest, en het gingen uitvechten voor het podium. Dave kwam aan het einde van zijn dubbele stint beter en beter op gang en liet prima tijden noteren. Echter was van Grinsven met Joop er ondertussen wel voorbijgegaan. Aan mij de taak om die weer terug bij te halen en dat lukte. Ik kwam achter Billy en hij begon te verdedigen, maar na een paar rondjes wist ik een klein gaatje te vinden en gelijk weg te lopen. Ik bouwde een voorsprong op van een kleine 10 seconden, waardoor de 4e plek niet meer in gevaar kwam.
Maar het podium was definitief uit zicht, we reden een
beetje kansloos op een half rondje achterstand, en terwijl
Dave
met uitstekende tijden (slechts 1 tiende achter mijn tijden), de laatste stint
volbracht en een 4e plek veiligstelde, ontstond er een werkelijk
geweldig gevecht om de leiding tussen Brian en Ryan van Primera en RN. Fencer
was door een vroege wissel teruggevallen en kon aanvankelijk het tempo net niet
bijhouden. Ryan liet zich verrassen en Brian kwam op kop, maar vervolgens leek
het even of ze allebei even niet aan het opletten waren, want beiden werden nog
2 keer ingehaald door elkaar, wat toch eigenlijk niet mag gebeuren in het
gevecht om de leiding in de laatste minuten van een race. Maar het was wel
ontzettend leuk om als toeschouwer (wat ik inmiddels was geworden) te
aanschouwen, en tot in de laatste ronde ging het steekspel door. En daar
profiteerde Tim van Fencer heel knap van, die wist zijn kart nog voorbij die van
RN te rijden en kaapte dus zo nog een hele mooie 2e plek weg! Een
mooi einde en de felicitaties voor Primera die wederom een overwinning boekten.
Wij werden teleurstellend 4e, het 1e uur deden we goed
mee, maar daarna kwamen we eerlijk gezegd niet meer in het spel voor, met dus
een kleurloze 4e plek als resultaat. Maar dit maakt de motivatie
alleen maar groter om de rest van het seizoen terug te slaan en zoveel mogelijk
race te winnen, te beginnen hopelijk in Oldenzaal!
en ik daarachter. Kevin reed voor invaller Ralf van KCR op plek 4. Bij
de start gebeurde er niet al te veel, en de top 4 kon gelijk weglopen. Al
snel werd duidelijk dat er 4 teams mee gingen doen voor de overwinning. Ik
wist dat we zo snel mogelijk naar de kop moesten komen om een marge op te
kunnen bouwen, en dat lukte door opeenvolgend Nick en Billy op hetzelfde
punt in te halen! Langzaam maar zeker wist ik mijn leidende positie te
verstevigen, want Billy die iets minder hard dan mij reed, hield RN en
Primera (die iets sneller dan mij waren) op.
Na een half uurtje de eerste wissels, en toen viel de 1e kanshebber op de overwinning al af, RN woog te licht en kreeg een 2 minuten straf (die wij ook nog kenden uit Swalmen), en viel zo ver terug. Marcel nam van mij het stuur over, en kwam met een seconde of 3 voorsprong op de 1e plaats uit, voor van Grinsven en Primera. Marcel deed het uitstekend door prima tijden te klokken en kon de 1e plaats netjes vasthouden! We besloten vroeg te wisselen en ik ging er dus al snel weer in. We hadden verschrikkelijk veel grip, waardoor we in de chicane nogal wat tijd verloren, maar desondanks wist ik de voorsprong op van Grinsven wat uit te bouwen naar een seconde of 6. Primera bleef daarachter snelle tijden noteren, en zij slopen (na even te zijn teruggevallen) weer dichterbij van Grinsven. Terwijl daarachter KCR-Fencer een vrij onopvallende maar wel goede race reden met Paul en Ralf, en ook de andere Zeeuwen van Ritel met Dennis, Ellen en Rene kwamen naar voren.
Toen was het weer de beurt aan Marcel, en die kreeg te stellen met Primera, Brian ging al erg hard, maar ook Kevin was ontketend en reed knap naar Marcel toe. Ervaren als hij inmiddels al is sloeg hij al snel toe en wist zo de leiding in de race over te nemen. Van Grinsven leek ondertussen de aansluiting een klein beetje te verliezen. Nadat we waren ingehaald besloten we te wisselen en ik ging er voor de 3e en laatste keer in, met nog een uurtje racetijd op de klok. Ik kwam iets achter Kevin de baan op, en ik vond na tips van coach Dave eindelijk de goede lijn met zoveel grip in de chicane, ineens was ik in staat om ook de tijden van Kevin te rijden en ik reed er zelfs naartoe. Zodoende kwamen we na hun wissel zelfs weer op plaats 1 te liggen. Jorg reed bij Primera en ook hij ging enorm hard, ze bewezen dat je ook met een team van 3 man hard kan gaan. Ik gaf alles wat ik had en hield ongeveer gelijke tred met Jorg, terwijl we van KCR-Fencer en van Grinsven al op een ronde zetten. Nick van RN kon lekker met mij meekomen en reed ook erg snelle tijden, maar hij vergiste zich in een bocht en kwam stil te staan. In de gele-vlagsituatie die volgde reed ik rustig (na 2 dubieuze penalties in Den Haag), maar Primera reed hard door, waardoor we al voor de 2e keer deze race veel tijd verloren onder geel. Zo was de voorsprong bijna verdwenen en de wedstrijdleiding besloot niks te doen.
Een zinderend slot leek te naderen, maar dat werd ons helaas ontnomen door de organisatie. Toen we voor de laatste wissel binnenkwamen stonden de mensen bij de weegbrug (die overigens heel onhandig geplaatst stond) te slapen, want eerst stond er iemand op de brug terwijl ik al aan kwam rijden, en toen ik vervolgens na 5 seconden daar te hebben gestaan verder reed, werd ik tot mijn grote verbazing teruggeroepen omdat de man het niet gezien had, werkelijk te gek voor woorden, iedereen kon allang zien dat ik ruim boven het gewicht zat, en onze overwinning werd zo in het putje gegooid. Toen ging werkelijk alles fout wat er fout kon gaan, in een poging de kart terug op de weegbrug te krijgen, donderde de hele stellage omver en de chaos was compleet. We verloren een volledige ronde en Marcel moest ineens gaan verdedigen op van Grinsven en KCR die weer konden aansluiten. Van Grinsven met Joop achter het stuur was niet meer te houden en kwamen ons voorbij. KCR-Fencer bleef op 4 door prima verdedigwerk van Marcel, die zo zijn 1e MKS race voor Veersedam toch nog kon bekronen met een mooi podium, zij het met een zure bijsmaak. Maar ja, tegenslag hoort soms (of vaak) bij het spelletje en we hebben toch in ieder geval een podium. Primera won dus, ik kan zeker niet zeggen onverdiend, maar we hadden het graag op de baan uitgevochten en niet door dit soort grappen in de pits. Van Grinsven pakte een uitstekende 2e plaats en gaat naar de leiding in het kampioenschap, Ritel werd knap 5e. Wordt vervolgd over 2 weken in Antwerpen!
MKS race 1 2011 Den Haag Op zondag 30 januari 2011 was de start van het nieuwe MKS seizoen. Samen met Dave en Robbert van Zetten als monteur doe ik daar dit jaar weer aan mee . Na een jaartje waarin we slechts af en toe een race meereden (en niet onverdienstelijk, 3 keer gewonnen, hadden er eigenlijk 4 moeten zijn), doen we nu weer het hele jaar
mee
en gaan we dus na de 2e plek in 2009 nu voor het kampioenschap.
Op de trainingsdag op zaterdag bleek dat de nieuwe Mojo D1 banden heel erg
zacht waren voor deze klasse, er was enorm veel grip en dat kwam het
rijplezier helaas niet ten goede. Maar we moesten het er mee doen.
Op zondag hadden we niet echt een geweldig gevoel bij de afstelling, maar desalniettemin ging het prima in de training en de kwalificatie waarin we steeds top 3 tijden reden. Ik kwalificeerde als 3e achter Nick Blauw en Kevin den Ouden van RN-racing en Primera. In het 1e half uur kon ik Kevin inhalen (ondanks de geringe inhaalmogelijk-heden) en samen reden we weg van de nummers 4 en 5 in de race, Euro Indoorkarting Swalmen en KCR-Fencer. Op kop reed Nick heel erg sterk, en ik kon niet voorkomen dat hij wegreed van ons. Ik deed een dubbele stint en in de 2e stint kon ik nog redelijk in het spoor blijven van RN, en we lagen inmiddels ver voor op Primera die was teruggevallen. KCR-Fencer reed nog wel in dezelfde ronde en reed intussen dezelfde tijden als ons. Het ging bij ons minder en minder, terwijl de anderen harder gingen, kwamen wij met moeite aan onze tijden van in het begin, en dat zette zich ook in Dave zijn stint voort.
We verlaagden de bandenspanning, om banden te besparen
(want die sleten enorm hard), maar de wegligging werd steeds beroerder en
KCR-Fencer kon in de persoon van Paul aansluiten. Dave hield hem er gedecideerd
achter en zij maakten een wisselfout waardoor we een kleine ronde voor kwamen te
liggen (hier maar zo’n 24 seconden) op KCR-Fencer. Wij hadden wel een goede stop
en Dave reed ook nog een stint, we lagen ook al 3 ronden voor Van Grinsven
Scooters, maar wel al 2 ronden achter op de ongenaakbare en sterk rijdende Nick
en Ryan van RN. Maar aan het einde van Dave zijn stint raakte Dave een
uitstekende pin in de boarding en brak de velg, met een lekker band als gevolg
en dus moesten we helaas de race staken. Heel erg jammer om de 1e
race zo te moeten eindigen, want we hadden ondanks een slechte afstelling wel de
kans om een 2e plek te pakken en zo de schade te beperken (vooral
door erg constante tijden). De overwinning ging verdiend naar RN-Racing, gevolgd
door Van Grinsven Scooters en KCR-Fencer, Euro Indoorkarting Swalmen maakte
indruk met de snelste ronde en de 4e plaats. Primera kwam op plek 5 voor Ritel met René, Ellen en Dennis die ook een keurige race reden.
Foto's zijn te vinden op de website van ARKC
top Verslagen 2010 MKS race 11 2010 Middelburg MKS race 10 2010 Swalmen MKS race 9 2010 Eindhoven MKS race 5 2010 Antwerpen MKS race 2 2010 Huizen
MKS
race 11 2010 Middelburg
Op zondag 28 november was de laatste race van het MKS-seizoen 2010. Dave en ik maakten van de gelegenheid gebruik om weer mee te doen. We waren na Swalmen dit seizoen en de 2 voorgaande jaren in Middelburg uit op een overwinning in onze thuisrace en op zaterdag hadden we ondanks dat we weer een uur gemist hadden door problemen met de motor de snelste tijd gereden. We hadden echter niet echt een fijne afstelling kunnen vinden en dus moesten we wederom een klein gokje wagen op zondag. In de training was ik aanvankelijk niet de snelste, ik moest teammaatje uit het ZIKK Jos Boone voorbij laten die met een gelegenheidsteam meedeed. Er stonden maar liefst 16 teams aan de start en in de kwalificatie ging het beter en beter. Ik pakte 3 keer de snelste tijd en dus ook de pole position net als in Swalmen met bijna 3 tienden voorsprong op de nummer 2, kersverse vader Ivo van IKM. Op plek 2 was het Paul van Fencer-KCR met daar achter heel knap Jos en daarna de kampioenen van Mechanica met Jorg.
Bij de start kon ik een mooi gaatje slaan en de
voorsprong langzaam maar zeker uitbouwen. Onder toeziend
oog van coach Jodey (voor deze race), en Erwin (coach bij de Kings van afgelopen
seizoen) kon ik keer op keer de snelste rondetijd aanscherpen. Maar ik had ook
nog even een angstig momentje, Davina stond stil (zo’n beetje op de ideale lijn)
in een blinde bocht naar links voor de chicane, en er stond (nog) niemand bij
met een gele vlag of zo. En uitgerekend ik klapte er bovenop, ik had totaal niks
verwacht en mocht van geluk spreken dat Davina er zonder noemenswaardige
kleerscheuren vanaf kwam en ook een geluk dat wij zonder schade door konden
rijden (op een paar kapotte stickers en een ingedeukte zijbak na). Na 2 stints
van in totaal een uur gaf ik het stuur over aan Dave met inmiddels een
voorsprong van zo’n 12 seconden op IKM. In het 2e uur ging de stand
totaal op zijn kop toen bij 3 teams uit de top 5 de pechduivel toesloeg. Zo brak
er een wiel af bij IKM, een gaskabel bij Fencer-KCR en de motor stopte bij de
Looff (met Jos en Simon). Zo kwam Mechanica ineens op P2 en Primera-Videoland
met Kevin en Brian op 3.
Dave
reed een solide dubbele stint en we hadden na 2 uur een voorsprong van al een
ronde op de nummer 2. Na een turbulente 4e wissel kon ik tanken en
weer verder rijden, en ik zette de snelste rondetijd nog eens scherper naar
38.10. Maar opeens was daar Paul van Fencer-KCR die in mijn ‘’slipstream’’ de
snelste ronde afpakte met een 38.09, als een duvel uit een doosje werkelijk! Ik
kon wel lekker constant tempo blijven rijden en de voorsprong uitbouwen naar
anderhalve ronde. Terwijl C1000-RN met Ryan en Nick (die een hele mooie
inhaalrace reden) de 3e plek overpakten van Primera-Videoland (Ryan
reed erg hard naar voren), kon Dave de race zonder problemen uitrijden. En zo
wonnen we na plek 3 in 2008, plek 2 in 2009 nu de race in Middelburg! Erg
lekker, want we waren dit keer prima op gewicht en mochten daadwerkelijk de
overwinning vieren, mijn 3e v/h jaar, eentje meer dus als vorig jaar
terwijl ik nu maar 5 races meedeed! Een mooie afsluiter dus weer voor
Veersedam-IKM in de MKS met een klinkende zege!
In het weekend van 6 en 7 november was de voorlaatste race van het MKS-seizoen 2010 en wij van Veersedam hadden besloten om de laatste 2 races mee te doen. Op zaterdag begon de trainingsdag slecht. De motor paste niet op het frame, want de koppeling kwam tegen één van de stoelsteunen. Dit betekende dat de motor verder naar voren moest, maar de ketting was daarvoor niet lang genoeg. En er waren geen langere kettingen, dus moesten er 2 schakels tussen gezet worden, en dat duurde langer dan verwacht. Zeker omdat de hele achteras eruit moest om de ketting eraf te halen. Toen dat na ruim een uur werken verholpen was, kwam de koppeling tegen de stoel van de kart en moesten we de stoel loshalen en de stoelsteunen verbuigen. Na 2 v/d 3 uur trainingen konden met dank aan Edward van Speedsport Holland en Joop van IKM gelukkig toch nog de baan op. Ondertussen waren er al snelle tijden neergezet door onder andere Mechanica (34.4), IKM en Silverstone (34.6) en ook C1000-RN en Primer waren snel. Wij hadden veel problemen met de wegligging van de kart. De kart reed totaal niet lekker, en in dat ene uur hadden we veel te weinig tijd om nog dingen te proberen aan de kart, we waren nog meer bezig om zelf in een goed ritme te komen. We konden nog een paar kleine dingetjes proberen, maar de kart reed niet lekker. We eindigden de vrije training uiteindelijk nog wel op P6 achter de eerdergenoemde teams, maar op bijna een halve seconde van P1. Niet echt het begin van het weekend waarop we gehoopt hadden.
Op zondag moesten we dus wel een aantal gokjes nemen puur op gevoel met de afstelling, waaronder bandenspanning, spoorbreedte etc. Maar we konden in ieder geval rijden en onze intuïtie bleek zo slecht nog niet. In de vrije training van 15 minuten pakten we gelijk de koe bij de horens en zette ik de snelste tijd neer met al een 34.6, terwijl de concurrentie flink achterbleef! Tot onze verassing kwamen ze niet dichterbij dan 2 tienden. Ook de kwalificatie ging goed en zowel in Q1, Q2 als Q3 was ik de snelste en zo pakten we onze 3e pole position uit 3 races dit jaar, en behoorlijk onverwachts. Bij de start kon ik gelijk een gat slaan naar de nummers 2 en 3, Jorg en Kevin voor respectievelijk Mechanica en Primera. Ik reed gelijk een dubbele stint, en zo kon ik gelijk een mooie voorsprong uitbouwen. Mijn tijden waren gemiddeld 2 tot 3 tienden per ronde sneller dan de concurrenten, en zo hadden we na een uurtje race al een voorsprong van een kleine ronde opgebouwd.
Dave begon daarna aan zijn race en hij zat al gelijk in de goede tijden. Hoewel de kart niet meer zo lekker leek te rijden als in het begin v/d race (de kart begon meer te springen, iets waar we gister enorm last van hadden). Maar de tijden waren nog steeds erg goed. We kwamen vroeg binnen en Dave reed daarna lekker verder voor nog een stint. We bouwden langzaam maar zeker de voorsprong verder uit. Primera met Kevin en Brian had in het 1e uur nog de 2e plek overgenomen en lagen redelijk comfortabel op plek 2. Op plaats 4 reed C1000-RN een prima race, een beetje anoniem, maar de rondetijden waren goed genoeg om andere snelle teams als Silverstone, Ritel, IKM en Fencer-KCR van zich af te houden. Ik ging na 2 uur race (iets daarvoor) weer rijden voor wederom een lange stint, het ging fantastisch, we zaten echt in een flow en ik verbeterde de snelste rondetijd nog een aantal keer van 34.38 naar 34.29! Verreweg de snelste op de baan, want niemand anders kwam onder de 34.45! Ook Dave ging in zijn laatste stint weer erg hard en ook constant hard. Zo hadden we aan de finish één van onze beste races van dit jaar gereden, met bijna 2 ronden voorsprong op de nummers 2, 3 en 4 Primera, Mechnica en C1000-RN.
Toch kwam er geen overwinning, want Dave woog door een rekenfoutje te licht na de laatste stint, nog niet eens een kilo, maar we kregen 4 ronden aftrek en wonnen daardoor niet. Jammer maar helaas, onze dag was eigenlijk toch al goed door de geweldige race, en we deden toch niet mee voor het kampioenschap, dus de punten maakten ons weinig uit, duidelijk was dat Veersedam wederom liet zien wie er de beste was! foto's Swalmen verslag op kartlife MKS race 9 2010 Eindhoven Op zondag 3 oktober was de 9e MKS wedstrijd van het seizoen. Het was de 3e keer dit jaar dat ik meedeed, na Huizen (met IKM) en Antwerpen (met Veersedam), die ik overigens allebei won, deed ik nu een race mee als invaller voor het team van Fencer-KCR. Samen met Paul de Jong reed ik mee op mijn favoriete indoorbaan van Nederland: Eindhoven. De afgelopen 2 jaar reed ik hier met Veersedam 2 keer de snelste raceronde, maar ik wist er nog nooit op het podium te komen door pech. Dit keer had ik niet erg hoge verwachtingen, ik had namelijk helemaal niet getraind. De trainingsdag op zaterdag was ik al bezet met de 500 ronden van Middelburg bij IKM en dus was het een jaar geleden dat ik in Eindhoven was geweest. Desalniettemin had ik er enorm veel zin in. Ik begon de training van zo’n 10 minuten, erg lastig, want ik had nog totaal geen vertrouwen in de kampioenschapskart van 2009. Ook de kwalificatie nam ik voor mijn rekening, en ik wist dat ik vooral in de kombocht nog veel kon winnen. Maar ik wist bovenal dat het geen zin had om de kart al in de kwalificatie af te schrijven dus speelde ik op safe. Ondanks dat ik nog niet het maximale eruit kon halen, slaagde ik er toch in om 2 kwalificatiesessie te overleven en me als 5e te kwalificeren op nog geen 2 tienden van de pole voor toppers als Ralf van Silverstone en Ivo van IKM! Op Pole stond de thuisrijder Billy v/d Klundert met Van Grinsven, voor Primera met Kevin den Ouden, Mechanica met Jorg Aldenhuijsen en een andere onbekende thuisrijder.Die jongen voor me reed vrij agressief en haalde gelijk Jorg in in de 1e ronde. Ik ging mee en lag zo 4e. Niet veel later was ik ook Kevin voorbij en lag ik 3e, met Jorg nog steeds achter me. Het ging beter en beter en ik kon de kombocht volgas nemen, ik wist dat als ik dat niet zou doen, ik kansloos was om met de kop mee te kunnen. De achterstand op de kop bleef klein, ik besloot niet te verdedigen op Jorg, maar om het zelf voorbij te laten omdat hij wat sneller was en ik zo kon aanpikken. Ik reed gelijk een dubbele stint en in het 2e uur wist ik me door 2 mooie inhaalacties op te werken naar een 2e plek achter Mechanica met Pim Speelman nu aan het stuur. Het verschil bleef gelijk, ondertussen waren RN-Racing en IKM op komen zetten met Nick Blaauw en Ivo aan het stuur. Na een uur racen ging Paul er bij ons in, en die belandde in een mooi gevecht met RN-Racing, Van Grinsven en IKM. Maar IKM viel even later helaas terug vanwege een vuiltje in de carberateur. Later vielen ze zelfs helemaal uit na een remprobleem.
Mechanica had inmiddels een voorsprong van een rondje genomen en na een dubbele stint van Paul lagen wij op een 4e plaats. Tijdens zijn stint verloren we zeer ongelukkig de aansluiting met de nummers 2 en 3. Door een hard gecrashte kart van Prima (met Brian Kroon aan het stuur), kwam de safety-kart de baan in, precies voor onze kart. Daardoor konden RN en Van Grinsven bijna een rondje voorsprong pakken. Toen ging ik er weer in en we hadden een meevallertje, Van Grinsven en Mechanica hadden ingehaald onder geel en kregen daarvoor een penalty. Zo kwamen we weer voor van Grinsven op P3 te liggen. Ik kon een super lekkere stint neerzetten, ik had nu echt het vertrouwen in de kart en ik reed erg lekker constant. Op gegeven moment benaderde ik zelfs nog de snelste rondetijd tot op 2 honderdsten, en dat zonder getraind te hebben!! De snelste ronde ging uiteindelijk naar Mechanica, nog geen tiende sneller als ons, terwijl onze kart veel te veel grip had, maar daar hadden waarschijnlijk meer teams last van. Van Grinsven bleef knap in de buurt van ons en Paul mocht het het laatste halfuurtje met hen gaan uitvechten.
Ondertussen was RN-Racing door de straf van Mechanica en natuurlijk ook door een ijzersterke race te rijden aan de leiding van de race gekomen. Ryan Born en Nick Blaauw, beiden nog maar 15 jaar, lieten zien allebei zeer getalenteerd te zijn en wisten ondanks een geweldige laatste stint van Pim Speelman (ook al zo’n talent) Mechina van zich af te houden en hun 2e MKS race te winnen. Paul moest helaas Joop van Grinsven met Van Grinsven nog voorbij laten gaan, en zo werden wij met opgeheven hoofd 4e. Een vervelende plaats, maar ik denk dat we zeker een goede race gereden hebben en dat we zonder die safety-kart zeker op het podium hadden gestaan. De laatste 2 races van dit seizoen zal ik er ook weer bij zijn, nu weer gewoon met Veersedam!
In het weekend van 15 en 16 mei deden we met Veersedam
weer een keertje mee aan een MKS wedstrijd, in het Belgische Antwerpen. Het was
erg lekker weer, en na de 2 vorige outdoor wedstrijden in de Kings, vonden we
dat nu wel even prettig. We reden met z’n drieën, Dave, Jos en ik. Op zaterdag
kenden we wat tegenslag doordat onze huurmotor niet wilde starten, en daarom
reden we na anderhalf uur nog met een
(iets
te langzame) oude motor. We hadden wel het idee dat de afstelling redelijk goed
was (hoewel we erg veel grip hadden), maar de tijden waren mede door de motor
niet goed. Maar we keken alweer uit naar de race op zondag.
Daarvoor was er op zondagochtend zoals altijd de vrije training en de kwalificatie, en in de vrije training werd al gelijk duidelijk dat we er goed bij zaten (nu wel met de goede motor). Ik deed de kwalificatie en de 1e 2 sessies kwamen we probleemloos door (P1 en P2). Daarna de top 5 kwalificatie, en hierin wist ik als enige de grens van de 44 seconden te doorbreken, met een 43.98 pakte ik de pole, met achter ons Jorg van Mechanica (44.1) en Ralf van Silverstone (44.2).
Toen moesten we nog een uurtje wachten voor de start v/d race, en toen we mochten gaan rijden, kon ik na een prima start gelijk een klein gaatje slaan. Ralf had de 2e plaats overgenomen en kon op zijn beurt weer een klein beetje loskomen van een groepje van 3 rijders daarachter. Dat waren Jorg van Mechanica, Kevin van Primera-Videoland en Ryan van RN-Racing.
Toen nam Jos van mij het stuur over, en hij kwam weer
vlak voor Silverstone de baan op, waarbij Chris nu was ingestapt. Ze vochten
samen een mooi duel uit, maar Jos behield de hele stint lang keurig de 1e
plaats en tevens reden ze samen weg van de andere teams. Zo wisselden we na een
uur racen op de 1e plaats, en ging Dave erin. Silverstone reed nog 1
rondje door en Ralf kwam daarna precies voor Dave weer de baan op. Er ontstond
een mooi gevecht om de leiding van de race, waarbij Dave en Ralf elkaar
meerdere malen inhaalden.
Ondertussen sloot ook Kevin weer aan (inmiddels op een ronde achterstand) en
Jorg kon op een halve ronde achterstand ook dezelfde rondetijden laten noteren.
Het weer was continu wisselend, dan weer zon, dan weer bewolkt, maar het leek erop dat de regen achterwege bleef. Na anderhalf uur ging Jos weer rijden, en hij moest gedurende zijn stint Silverstone voorlaten en een klein gaatje laten. Maar hij hield de schade beperkt, en zo kon ik met nog ruim 2 uur te gaan weer instappen. We hadden inmiddels de bandenspanning weer iets naar beneden gedaan, we hadden toch weer teveel grip. Ik kon gelijk weer snelle tijden klokken, en zelfs nog een 43.9 neerzetten (ook gelijk de snelste ronde van de race), en ik kon het gaatje naar Ralf langzaam maar zeker dichtrijden. Ik kwam hem ook voorbij, en een half uurtje later had ik een mooie voorsprong van een seconde of 15 opgebouwd. Dave stapte toen in voor het laatste half uur. We moesten gewoon de kart naar de finish zien te rijden, want de voorsprong was er, en Silverstone kwam niet meer dichterbij. Zo deden we weer eens een MKS wedstrijd mee, en wonnen we inclusief de pole position en de snelste ronde, een fantastisch resultaat waar we trots op waren!! Bovendien werd Dave nog verkozen tot rijder van de dag. Silverstone en Mechanica reden een verdienstelijke race en werden respectievelijk 2e en 3e. IKM kwam er door pech niet aan te pas, zij eindigden in de middenmoot, maar hebben nog steeds goede kansen op de titel.
In het weekend van 20 en 21 februari was de 2e race van het MKS seizoen 2010 in het Noord-Hollandse Huizen. Ik werd gevraagd als invaller bij het team van IKM, een mooie kans die ik met beide handen aangreep, want ik had nog nooit in de MKS voor het team van Middelburg gereden, en dat wilde ik dus wel! Ik moest invallen voor Ivo die er op zondag niet de hele dag bij kon zijn. Ik moest dus samen met Stefan gaan rijden, en IKM had de 1e race van het seizoen in Roosendaal al gewonnen.
Op
zaterdag bleek al dat er veel nieuwe teams waren, en nieuwe samenstellingen, en
er waren net als vorige jaar 13 teams. We zaten er op zaterdag prima bij, ik had
nog nooit in Huizen gereden, maar mijn 1e kennismaking was uitstekend, een
korte, snelle en uitdagende baan. Met de snelheid zat het ook wel goed, we waren
aan elkaar gewaagd en we stonden lang 1e, tot 5 minuten voor tijd met een 29.98.
Uiteindelijk reed Kevin van Primera/Videoland de snelste tijd dmv een
kwalificatierondje,
een 29.88.
Op zondag hadden we er alle vertrouwen in, Stefan nam de kwalificatie voor zijn rekening. Hij deed dit zeer mooi door een 2e tijd te pakken, achter Ralf v/d Grift van Silverstone en voor Jorg Aldenhuijsen van Mechanica / Racelijn die dit seizoen weer samen reed met Pim Speelman. De tijden lagen erg dicht bij elkaar, en Kevin den Ouden reed de 4e tijd voor Ellen van Ritel/Blinkers die dit seizoen met René en Danny van Staveren rijdt. Bij de start kon de top-4 een gat slaan richting de rest van het veld. Inhalen bleek moeilijk te zijn, en als aan een touwtje reden ze het eerste half uur snelle tijden. Wij besloten vroeg te wisselen om zo het verschil te maken, en dat pakte goed uit. Stefan ging voor een dubbele stint en terwijl de andere 3 teams in verkeer van achterblijvers en strijd met elkaar terechtkwamen, kon Stefan het verschil maken. Hij reed zeer constant en snel, en had aan het einde van het 1e uur al meer dan 15 seconden voorsprong. Pim was voor Mechanica/Racelijn naar de 2e plek gekomen, en Brian Kroon lag 3e voor Primera/Videoland, vlak voor de jongens van Silverstone.
Na
een uurtje mocht ik aan mijn race beginnen en dat ging meteen lekker, ik kon al
snel de 29ers vinden en na een minuutje of tien reed ik de voorlopig snelste
tijd v/d wedstrijd met een 29.81. Ik had weinig druk van achteren en zorgde dat
de rondetijden netjes constant bleven, waardoor ik uit kon lopen naar ongeveer
een rondje voorsprong. Ook ik deed een dubbele stint, en in het 2e deel was het
voor mij vooral goed opletten bij een aantal gele vlagsituaties en een hoop
achterblijvers. Op 2/3 van de race kwam Stefan er weer in en die zat meteen aan
hele snelle en constante tijden. Zo zag het er prima uit voor ons, en ook
Mechanica begon steeds meer op de 2e plek af te gaan. Ondertussen waren er een
aantal teams met problemen, zo viel Primera/Videoland terug met problemen en was
de weg naar het podium vrij voor het team van Silverstone, die erg sterk reden.
Ik ging er toen in voor de laatste ruk naar de finish, en we hadden al meer dan
anderhalve ronde voorsprong.
Er ontstond een leuk gevecht om de snelste rondetijd, want zoals in de kwalificatie al bleek, kon het rijden van een hele wijde bocht voor de startfinishlijn, veel tijdwinst opleveren in het volgende rondje. Ralf was hier erg goed in, en klokte zeer snelle tijden van eerst 29.6 en 29.5. Ik probeerde dit ook en kwam uiteindelijk tot 29.55, maar Ralf wist met een zeer snelle 29.38 het puntje voor de snelste raceronde te pakken. Ik besloot een kwartier voor de finish geen risico meer te nemen en de overwinning veilig te stellen. Zo pakten we een zeer mooie overwinning, met uiteindelijk bijna 2 ronden voorsprong op Mechanica/Racelijn en Silverstone. Zo stond IKM op 2 uit 2 overwinningen, en hadden we een mooie race achter de rug. Stefan en de rest van IKM bedankt dat ik mocht invallen, en voor de goede coaching tijdens de race (Joop, Mike, Alex, Daan en Ivo!), ik heb er van genoten! (Vergeten jullie 8 mei niet?)
Verslagen 2009
M.K.S. race 11,
Middelburg
M.K.S. race 10, Swalmen
M.K.S. race 9,Eindhoven
M.K.S. race 8,Oldenzaal
M.K.S. race 7,Antwerpen
(B)
M.K.S. race 6,Uden
M.K.S. race 4,Oldenzaal
M.K.S. race 2,
Roosendaal
M.K.S. race 1,
Zuidlaren
MKS finalerace 2009 Middelburg
Op 29 november was de dag dat het MKS seizoen 2009 werd afgesloten (mijn 1e
volledige seizoen), met de laatste race in Middelburg. Tijdens de weken voor
dit weekend hadden we veel getraind om in de laatste race zo goed mogelijk
aan de start te verschijnen. Tijdens de zaterdagtraining zaten we er
’s
ochtends prima bij, maar na een tijdje speelde er een probleem op. 1 van de
zuigers van de rem was defect en daardoor liep de remschijf constant aan.
Toen we hierachter kwamen was er nog maar 45 minuten te gaan en moesten we
stoppen. We hadden geen tijd meer om de rem nog op tijd te vervangen in de
training. Toen alles klaar was heeft Dave op zaterdagavond nog even de rem
getest. Als je dit in de training op zondagochtend nog moet doen, en het
blijkt niet in orde te zijn, dan kan je nooit meer op tijd voor de race
klaar zijn. Maar de volgende ochtend hoorden we dat er protest was gemaakt
en dat we niet mochten kwalificeren. Erg jammer dat juist op deze manier al
ons werk in 1 keer weg was en we de overwinning wel konden vergeten. Maar we
konden er weinig doen, aangezien de regels nou eenmaal zijn zoals ze zijn.
Maar dit motiveerde ons alleen maar meer om te laten zien wat we waard waren
in de race en om terug te knokken naar voren.
Ik
ging starten en dat moest dus vanaf P13 gebeuren. Ivo had voor IKM een prachtige
pole position (hun 1e van het seizoen) veroverd met een
drietal strakke
kwalificatietijden. Maar bij ons ging het ook goed, want bij de start lag ik
binnen 2 ronden op plaats 10, en ondertussen bleek al dat mijn tijden goed waren
voor de
top 3. 5 minuten later lag ik op plek 6 na 2 heerlijke inhaalacties en 2 mensen
die me er langs lieten. Daarna kwam ik achter de debutanten van de Looff
(teamgenoten Jos, Marcel en Leroy van Veersedam in het ZIKK). Ik kon Marcel
voorbij gaan en even later haalde ik Timmo van Speedworld binnen een halve ronde
in! Toen lagen we 4e en kon ik ook nog naar Corné van KCR toe rijden. Zij hadden
duidelijk een mindere motor geloot en zij lieten ons ook voorbij om in het 1e
half uur niet te veel tijd te verliezen door te verdedigen. Na ruim een half uur
nam Ruud het stuur van me over. IKM had inmiddels een halve ronde voorsprong op
ons en daar precies tussenin zat Mechanica met Jorg achter het stuur. Zij reden
in het 2e half uur en ook het half uur erna ongeveer gelijke tijden waardoor de
verschillen ongeveer hetzelfde bleven.
Ruud
reed een dubbele stint en deed dat erg constant! Toen ik er voor de 2e keer in
ging was de kart nog iets beter geworden (we hadden de bandenspanning iets
verlaagd). Ik zat er erg lekker in en reed snelle tijden. Ivo pakte uiteindelijk
de snelste ronde van de race met een 39.22, terwijl ik 39.27 liet noteren (wij
waren de enige 2 rijders onder de 39.40). Maar ook Jorg van Mechanica reed strak
en gaf niet veel voorsprong weg. Dave mocht het laatste uurtje gaan doen voor
ons en door een goede wissel kwamen we iets dichter bij aan Mechanica. Kevin
reed (ipv de zieke Pim), en ze reden nagenoeg dezelfde tijden, waardoor het gat
constant rond de 2 a 3 seconden bleef tijdens het laatste half uurtje. IKM leek
met een ronde voorsprong makkelijk op de winst af te stevenen, tot ze bij de
voorlaatste wissel een scheur in het stuur opmerkten. Maar niet het stuur, maar
de ’s ochtends nog vervangen gaskabel
gaf 6 minuten voor het einde van de race de geest, en voor de zoveelste keer
sloeg de pech toe voor IKM dit seizoen. Ze wisten het nog wel razendsnel te
repareren, waardoor ze nog op P5 terugkwamen, maar dit was natuurlijk al niet
belangrijk meer. Wij kwamen hierdoor nog op een 2e plek en finishten op minder
dan 2 seconden van de winnaar Mechanica (en dat terwijl we helemaal achteraan
moesten startten!). Behalve dat ik zelf erg tevreden was, was het ook andere
mensen
opgevallen dat ik goed had gereden, want ik werd verkozen tot rijder van
de dag!!
Hiermee zat het seizoen erop, met KCR dus als verdiende kampioen, wij sloten af op P2, met 1 punt voorsprong op Mechanica. We hebben een erg mooi seizoen gehad, met 2 overwinningen, 10 van de 11 races een podium (behalve Eindhoven waar we veruit de snelste waren, maar pech kenden), 2 snelste ronden en 3 pole positions! Maar het was dus niet genoeg voor het kampioenschap.
Ik wil graag Veersedam Auto en Indoor Karting Middelburg bedanken voor de hoofdsponsoring en ondersteuning en natuurlijk mijn snelle teammaten Ruud en Dave voor de leuke races. Ook alle andere teams bedankt voor de gezelligheid en overwegend sportieve races! artikel Edgar artikel Middelburgse Bode
training
aan en we zagen gelijk dat Mechanica heel erg snel was. Wij streden met
KCR om de 2e plek en dat beeld bleef ook in de kwalificatie hetzelfde.
Daarin pakte Mechanica met groot verschil de pole position, met Jorg
achter het stuur. Corné pakte p2 voor KCR voor Ruud en Pitparts met
Niels die ook erg goed reed. Bij de start kon Mechanica zoals verwacht
makkelijk weglopen en Corné kon een heel klein gaatje slaan naar Ruud.
Ruud maakte al een paar keer duidelijk dat de kart niet lekker reed, en
toen ik na een half uur erin ging, kon ik weliswaar nog wat harder gaan,
maar merkte ik ook dat de kart helemaal niet lekker reed. En dat terwijl
het gisteren met precies dezelfde afstelling juist wel erg lekker ging,
vreemd. Maar we moesten het er nu mee doen en ik deed mijn uiterste best
om Ralf van KCR bij te halen, en dat lukte. Maar toen ik erachter zat,
ging hij gelijk naar binnen voor een wissel met Corné, die opnieuw erg
snel was. Vervolgens duurde het erg lang voor ik werd binnengehaald, en
Dave en Ruud vergaten zelfs op tijd te wisselen, wat ons op een halve
minuut straf kwam te staan. Een heel erg dure fout, die niet nodig was
geweest, en nu was KCR niet meer in zicht, en was het kampioenschap
helemaal bekeken. Erg jammer, maar we lagen nog 3e en Ruud ging verder
en de posities bleven een beetje gelijk op de baan. Daarna reed Dave
zijn 1e stint en vervolgens ging ik nog een keertje. We konden
allebei best een goed tempo rijden, maar niet snel genoeg om nog in de
buurt van de 2e plaats te komen. Dave reed nog een erg mooie 2e stint,
maar veel leverde dat niet meer op, we finishte opnieuw op het podium,
maar de winst was voor Mechanica (die de hele race ongenaakbaar waren),
en de titel was voor KCR!
Achteraf baalden we met het verlies van de titel, zeker omdat we dit seizoen, voor ons gevoel een zeer sterk seizoen hebben gereden, met 9 van de 10 races tot nu toe op het podium en in Eindhoven (uitgerekend waar we veruit de snelste waren) met pech 5e geworden. En dan toch nog voor de laatste race al geen kampioen meer kunnen worden is zuur!! Maar tegelijkertijd geeft dat aan, hoe goed KCR dit seizoen wel was, met 4 overwinningen zijn zij de verdiende kampioen (ook al hadden wij dat zo graag geworden). Hiermee willen wij ze natuurlijk van harte feliciteren, hun 4e nationale titel (2x DIKC en nu ook 2x MKS kampioen!). In Middelburg is over 3 weken (29 november) de finale van het seizoen, waarbij wij onze 2e plek in het kampioenschap moeten gaan verdedigen tegenover Mechanica. Het zal weer een zeer mooie race worden, want veel teams willen het seizoen goed afsluiten met een podiumplek of misschien wel overwinning (zo ook wij van Veersedam-IKM)!
MKS race 9 Eindhoven
Drama voor Veersedam
Op zondag 11 oktober was de 9e van 11 wedstrijden gepland, en we gingen weer
naar Eindhoven. Mijn favoriete circuit van de kalender, en ook teamgenoot
Ruud is hier altijd bloedsnel. Dave liet dit keer verstek gaan vanwege een
aantal redenen, dus moesten we het met z’n tweeën gaan doen, met Dave als
monteur/coach. Voor de start
van de race was het al chaotisch, want het
motorblok dat wij geloot hadden paste niet goed op de kart. Na veel gestress
en hard werken waren we precies op tijd klaar voor de vrije training.
Tijdens de trainingen zaten Ruud en ik al erg dicht bij elkaar, en hoewel ik
de
vorige race pole had gepakt, is Ruud de kwalificatiekoning, dus ging hij
beginnen. In de training waren we gelijk de snelste en dat was de 3
kwalificatiesessies niet anders. Ruud pakte op dominante wijze zijn 3e pole
van het seizoen, met achter zich Ivo van IKM, Jorg van Racelijn, Kevin van
Kartlife en Serge van North Racing. KCR kende een slechte kwalificatie met
een 8e plaats, nadat het bij hun al het hele weekend moeizaam ging. René van
Ritel/Poppe stond rond de 10e plaats.
Bij de start kon Ruud heel langzaam weglopen van IKM, maar al na een rondje
of 7 sloeg de pechduivel toe bij IKM, voor de zoveelste keer dit jaar ging
er iets fout (een kapotte gasveer)en dus erg frustrerend voor hen. Ze vielen
ver terug en waren kansloos voor het podium. Niet veel later ging het mis
bij het 2e team vanuit Middelburg, bij Ritel/Poppe brak de stoelsteun af en
hun race was daarmee over. Ondertussen was Ruud op stoom gekomen en reed
enorm snelle en constante rondetijden, waardoor hij na een half uur rijden,
al een mooie voorsprong had opgebouwd. KCR was iets naar voren gekomen en
lag ondertussen op plaats 5, door het uitvallen van IKM en ook North racing
was teruggevallen met problemen. Ruud maakte gelijk een dubbele stint en
ging heel erg hard door, na bijna een uur rijden hadden
we bijna een ronde
voorsprong op de nummer 2, Racelijn, maar toen sloeg ook bij ons het noodlot
toe. Ruud kwam binnen met een kapotte zijbak, die helemaal uit de buis was
geschoten. Na een snelle reparatie, konden we weliswaar verder, maar was
onze kans op de overwinning verkeken. We waren terug gevallen naar plaats elf en ik
ging er toen in.
Ik moest er maar het beste van maken, en probeerde zo hard mogelijk te rijden. Dat lukte aardig, want ik kon de snelste tijd op dat moment van Ruud aanscherpen met 3 tiende naar 36.77. Ik kon een lekker hoog tempo aanhouden en haalde een aantal teams in, zo kwamen we langzaam weer wat naar voren, en lagen we na een dubbele stint van mij alweer op plaats 7. Toen ging Ruud weer voor zijn laatste stint en ook hij was weer erg snel met een 36.8, en veel constante ronden. Hij pakte ook weer een plekje terug, en ik mocht het laatste half uurtje nog gaan rijden. Ik kon nog een keertje wat vinden en zette nog een 36.66 op de klokken, wat ruim de snelste raceronde zou betekenen. We kwamen nog terug naar p5, nog binnen een halve ronde van de top 3 en binnen 2 rondjes van de leider (terwijl we er eerst 5 achter lagen!!) Het was echt een race van pech, want we waren, gezien de tijden de hele race lang, continu het snelste team op de baan, en hadden we dus eigenlijk moeten winnen.
Maar dat gebeurde niet en zo kon Racelijn de 1e overwinning van het jaar
pakken, voor KCR, die ook Fencer en Kartlife nog voor zich weg zagen vallen,
en er zelf ook het maximale uit haalden. Zo eindigden zij op een voor het
kampioenschap zeer belangrijke 2e plaats. Sign Mind profiteerde ook optimaal
van de uitvallers en werd netjes 3e, voor Pitparts. Voor het kampioenschap
ziet het er nu een stuk somberder uit voor ons, met nog 2 wedstrijden te
gaan hebben we 15 punten achterstand, maar we geven ons nog lang niet
gewonnen, en zullen in Swalmen weer proberen, net zo sterk als hier voor de
dag te komen!
artikel
Middelburgse Bode
beginnen. Om kwart voor zes vertrokken we ’s ochtends
thuis en om 9 uur waren we op de baan! Ik met mijn nieuwe helm en pak!!
Bij de start van de training was het droog, en we zaten er gelijk lekker
in, Ruud was er dit weekend jammer genoeg niet bij, dus moesten Dave en
ik het met z’n tweeën doen, waardoor we op de zaterdag wel wat meer
konden rijden. Halverwege de training ging het nog even regenen en
konden zowel Dave als ik eventjes in de regen oefenen, en ook dat ging
lekker. Aan het einde was het weer helemaal droog, en we hadden een
goede afstelling gevonden.
Na de training, keken we de hele middag lekker in het zonnetje met de hele
groep (IKM, KCR, Ritel/Poppe, Veersedam en aanhang etc) naar de races van
het IKK en de nieuwe raceklasse, de GP390. Het was erg gezellig en daarna
gingen we naar ons hotel, het Star hotel in Hengelo. Daar gingen we eerst
wat sport op tv kijken en douchen, en vervolgens met z’n allen uit eten bij
de Griek. Dat was super gezellig, en ook erg lekker. Vervolgens brachten we
een ook al traditioneel bezoek aan het
pool en snooker centrum, waar ik van
Corné snookerles kreeg, en we speelden ook 2 potjes, erg leuk. Later gingen
we nog stappen en ook dat was erg leuk.
Om half 8 stonden we op om ons weer klaar te maken voor de race, na een
korte nacht had ik er erg veel zin in en ik ging voor ons de kwalificatie
doen. Dat moest gebeuren met het motortje van BKWH, waar we niet zo heel
blij mee waren, want uitkomen de bocht was hij best ok, maar op top miste
hij nogal wat snelheid. Maar we moesten het er mee doen en de afstelling was
goed, zo merkte ik ook tijdens de vrije trainingen. In Q1 kwamen we
makkelijk door, maar in Q2 (terwijl alles heel erg dicht bij elkaar zat)
wist ik net als 5e de laatste kwalificatiesessie te bereiken. Daarin zaten
Pitparts, IKM, KCR, Mechanica en wij. In een ultieme ronde, en met een mooie
slipstream (wat in Oldenzaal veel kan helpen), pakte ik op 2 honderste van
KCR mijn 1e MKS pole-position! Het zat enorm dicht bij elkaar met de hele
top 5 binnen 1 tiende, ongekend. Bij de start van de race kon Corné van KCR
mij makkelijk volgen, en iedere keer na het rechte stuk zat de hele trein
van een
stuk of 5 rijders vlak achter mij, waardoor ik moest verdedigen. Na
een minuutje of 10 kwam Corné mij met een schitterende inhaalactie voorbij,
en vanaf toen wisselde de top 4, met steeds IKM, KCR, mechanica en wij vaak
van positie, zeker toen het na 20 minuten begon te regenen. Corné schoot er
toen even af en de top 3 bleef bij elkaar. Iedereen uit de top 4 maakte
gelijk een dubbele stint en in het 2e half uur veranderde er niet veel.
Alleen KCR raakte wat achterop door een slechte wissel. Maar na 1 uur
rijden, Dave ging er bij ons in, waren IKM (P1) en Mechanica (P2) een stukje
los van de rest. Wij kwamen op achterstand nadat we een probleem met de
tankdop hadden tijdens de 3e wissel.
Ondertussen waren de weersomstandigheden knettergek, dan weer droog, dan
weer even een stortbui, dan weer miezer en dan weer eens droog. Wij verloren
steeds veel op het rechte stuk en verloren daarom een beetje de aansluiting
met de top 3, ondanks dat Dave wel constante en snelle tijden neerzette. Na
2 uur moest ik weer een half uurtje rijden, en dit keer was de baan helemaal
nat, dat was in mijn voordeel, want
Ralf van KCR had dit weekend, in
tegenstelling tot mij, nog niet in de regen gereden, en daarom kon ik snel
op hem inlopen, en hem ook inhalen. IKM en Mechanica maakten er ondertussen
een ongekend spannende wedstrijd van om de overwinning, op ruim een halve
ronde voor ons wisselden ze tot aan de laatste ronde steeds stuivertje.
Uiteindelijk was het Stefan die in de paar laatste knotsgekke ronden (in de
laatste bocht begon het nog te stortregenen), een paar fantastische acties
maakte, en met minder dan een seconde verschil de overwinning pakte!! Wij
werden door een mooie laatste stint, zonder onnodige risico’s van Dave, een
(met deze motor) zeer mooie en belangrijke 3e plek. Met de pole position
erbij liepen we weer 3 punten in op KCR (nu 12 achter), maar IKM naderde ons
wel tot op 3 punten. Dus tijdens de 3 laatste races, ligt het kampioenschap
nog behoorlijk open! Oldenzaal was in ieder geval een heerlijk weekendje,
zowel op als naast de baan weer een fantastische ervaring!
het
moeilijk om een goede afstelling te vinden, uiteindelijk moesten we een
beetje een gok nemen met de kwalificatie. Ruud was de man voor de
kwalificatie en hij deed dat uitstekend, want zowel in de 1e, als de 2e
en de 3e sessie was hij de snelste en dus pakte we een zeer belangrijke
pole position! Want hier was het extra belangrijk vanwege het voordeel
van de binnenkant bij de stilstaande start. Op p2 was het pitparts, voor
Speedworld, IKM en Squadra revolutions, KCR pakte de 6e plek. Bij de
start kwam Ruud goed weg en een treintje van de 1e vier teams op de
startopstelling, maakte zich los van de rest van het veld. Maar vanaf
plaats 2 begonnen ze een beetje te battelen, en zo kon Ruud een klein
stukje wegrijden. We wisten dat we te hoog stonden in bandenspanning, en
dus besloten we vroeg te stoppen om de spanning zo snel mogelijk omlaag
te brengen. Maar hierdoor verloor ik, want ik ging erin, wel wat tijd op
de plekken 2 tot en met 4 die al in hun ritme zaten. En dus kwamen
Pitparts net achter en Speedworld en IKM net voor mij de baan op. Maar
zowel Warner van Speedworld als Stefan van IKM kon ik redelijk snel
inhalen en ik kon een klein stukje weglopen.
Na een uur rijden maakte ik een
pitstop en bleef ik zitten voor mijn 2e stint. Ivo nam het stuur van Stefan
weer over, en die ging wat harder dan zijn teammaat (hij ging erg hard,
waarschijnlijk extra motivatie door zijn verjaardag!). Hij kon dan ook iets
inlopen op mij, en na een minuutje of 20 zat hij erachter. We besloten dat
ik niet moest gaan verdedigen om geen tijd te verliezen, maar gewoon zo hard
mogelijk door blijven rijden. Een minuut of 5 later kon Ivo mij daarom
inhalen en ik kon er redelijk goed bijblijven. Toen ging Dave er bij ons in,
die zat snel in zijn ritme en hij kon weer een klein beetje richting Stefan
van IKM rijden. De rest van het veld lag inmiddels al bijna een ronde
achter, KCR kwam er niet aan te pas door een mindere motor, en Speedworld
viel ver terug tijdens de 3e en 4e stint. Maar de teams uit Middelburg
gingen gestaag door en na 2 uur rijden ging Ruud weer zitten bij ons. Hij
had zo’n 5 seconden achterstand op Ivo die weer reed voor IKM. Maar Ruud was
in bloedvorm, hij reed zeer strakke tijden en was steeds iets sneller dan
Ivo die hij dan ook langzaam binnenhengelde. Uiteindelijk kwam hij erbij,
maar kon er voor de pitstop niet meer voorbij komen. Een zeer spannende
ontknoping leek gegarandeerd. Dave ging er weer in voor het laatste half
uur, en zat na een
minuutje
of 5 achter Stefan. Het was zeer close en ze reden nagenoeg dezelfde tijden.
Uiteindelijk wist Dave op een zeer mooi plekje een gaatje te vinden en kon
zo de leiding overnemen!! Stefan bleef nog tot op de finish op zijn bumper,
maar kon er niet meer langs, en zo pakten wij de 2e overwinning op rij, en
kwamen terug van 21 punten achterstand naar 15, wat onze titelkansen in
leven houdt. We waren dan ook heel erg tevreden, en hadden weer een mooie
race achter de rug in het bloedhete Antwerpen. Ook IKM en Mechanica, de
nummers 2 en 3 hadden er weer een mooie podiumplaats bij! De volgende race
is over 3 weken in Oldenzaal, dan ik waarschijnlijk rijden in een nieuwe
outfit, inclusief nieuwe helm! Meer foto's van Veldhuisenracing:
klik hier
Op zondagmorgen kregen we te horen dat we het motortje van Fencer hadden
geloot en dat bleek geen slecht blok te zijn. Ik ging de vrije training en
de kwalificatie doen en we hadden nog wat veranderd aan de afstelling.
Ondanks dat ging het nog niet super en was ik telkens een fractie langzamer
dan Corné van KCR. Uiteindelijk werd de strijd weer beslist in de 3e
kwalificatiesessie, en ik kwam uit op een 3e plaats. Achter mij stond Kevin
den Ouden die een race voor North racing meedeed, voor mij Jorg van
Mechanica en daarvoor Corné voor KCR. In het begin van de race liep Corné
iedere ronde een heel klein beetje weg bij mij en Jorg, en wij bleven
onderling op ongeveer gelijke afstand. Achter ons was er geen directe
bedreiging en dus concentreerde ik me op de top 3. En de kart begon beter en
beter te rijden en ook ik kwam steeds beter in mijn ritme waardoor de tijden
naar beneden gingen en de top 3 ongeveer even hard reed. IKM en BKWH hadden
in de eerste ronden al een aanvaring gehad en IKM was daarvan het
voornaamste slachtoffer met een gehavend stuurgedeelte, waardoor ze veel
tijd verloren.
Even later stond Corné ineens aan de kant met zijn stuur in zijn handen en was daar dus het stuur afgebroken, gelukkig op een punt waar het niet zo hard ging, maar dat was natuurlijk wel enorm balen voor hun, want ze gingen wederom erg hard. Daardoor werd de strijd tussen ons en Mechanica nog heviger, want het ging nu opeens voor de leiding in de race. Ik kwam helemaal tot aan de bumper van Jorg en toen haalde Dave mij binnen voor de 1e wissel. Maar daar bleek al iemand binnen te staan en dus maakten we zo een enorme fout waardoor we bijna 20 seconden verloren. Erg jammer, want we kwamen ook nog eens achter Speedworld terecht. Maar Ruud ging erin en die was gebrand om weer tijd goed te maken, hij ging heel knap Titia voorbij en reed met erg snelle tijden richting Pim Speelman die bij Mechanica was ingestapt. Hij pakte zo’n halve seconde per ronde en verkleinde de achterstand van 25 seconden tot bijna nul!! Tussendoor moest hij nog even stoppen, want hij maakte een dubbele stint en hij zat er erg lekker in. Met een 37.64 zette hij dan ook de voorlopige snelste raceronde neer.
Toen ging Dave erin bij ons en die kwam na een aantal minuten terecht in een
zeer
harde crash waarbij een hoop karts op elkaar knalden en onze complete
voorbumper in elkaar werd gedeukt (later zagen we dat ook de hele zijbak
eruit was gerukt en er een aantal stangen krom waren). Maar gelukkig konden
we redelijk snel verder rijden en behielden we de 1e plek die we met de
wissel hadden veroverd. Ik ging er dan weer in voor de voorlaatste stint en
ik kwam doordat het tanken veel te lang duurde maar net weer voor Jorg van
Mechanica de baan op. En ongeveer 45 minuten lang bleven we op minder dan 5
meter van elkaar rijden, we waren erg aan elkaar gewaagd met zeer snelle
tijden. Ik reed uiteindelijk tijdens deze stint nog een 37.59, wat ook de
snelste ronde van de race werd! Maar onze kart lag dan ook zeer lekker en
doordat Mechanica vroeg wisselde kon ik nog een mooie marge opbouwen van 3
of 4 seconden. Dat was precies wat we nodig hadden toen Dave voor de laatste
stint ging zitten, en hij reed zeer constant en zonder al te veel risico’s
te nemen de race keurig uit naar onze 1 overwinning van het seizoen (mijn 1e
in de MKS)!!!! Hier waren we uiteraard zeer blij mee en met een zeer
hectische en spannende race pakten we dus een mooie zege. Op zo’n 5 seconden
gevolgd door Mechanica, en daar ruim een ronde achter Speedworld met Titia
en Warner! 4e werd Pitparts, voor North racing 5e, Sign Mind 6e, Poppe
racing op een mooie 7e plaats met Ellen en Malcolm, IKM op een 8e plaats en
KCR op de negende plaats!! overige
foto's klik hier
top
de trainingen (want ik ging
kwalificeren) niet goed bij met p9 van de 13 teams. Maar in de 1e
kwalificatie was ik 7e, in de 2e 4e en uiteindelijk stond ik netjes 3e
op de grid achter Speedworld (met Timmo) en KCR (met Corné)! Achter me
stond het nieuwe team van Squadra Revolution. En in de blakende zon ging
de race van start met een stilstaande start. Ik kon mooi achter Corné
aansluiten en we reden met 4 man weg van de rest. Ivo (met pech na een
5e kwalificatietijd) moest zich vanaf achteren terugvechten en kwam al
snel op plaats 6. Corné pakte aan de kop Timmo en een rondje later ging
ik er ook voorbij. Inmiddels was de nummer 4 de slipstream kwijt en dus
afgehaakt. Maar Timmo kwam terug naar 2 en naar 1. En toen hij het tempo
weer omhoog gooide kon Corné net wel en ik net niet in de slipstream
blijven plakken en zo verloor ik veel meters. Door een aantal problemen
hadden we op zaterdag onvoldoende kunnen uitproberen en daar merkte we
nu de gevolgen van met de afstelling. Maar Dave nam het stuur over en
ging ook hard, hij reed terug naar Speedworld die ik weer voorbij ging
na ruim een uur rijden. Zo lagen we een tijdje 2e, maar toen Timmo als
laatste weer ging rijden, konden we hen niet meer bijhouden. Zo lagen we
ruim 3e al kwam IKM nog wel in de buurt, zo gingen zij nog even ons
voorbij en daarna wij hen weer. Al met al een 3e plek, opnieuw maximaal
resultaat wat we uit deze dag konden halen. Een beetje mixed feelings
door de slechte trainingsdag maar we houden nog redelijk goede kansen op
de titel hoewel KCR en ook Speedworld beetje bij beetje uitlopen. Op
naar de volgende race in Antwerpen!
top
Bij
de start van de race konden de 2 eerste teams vrij eenvoudig weglopen van ons,
want Ruud kwam simpelweg motorvermogen tekort. Maar hij deed zijn uiterste best
en kon een klein gaatje slaan met IKM. Hij reed een lange stint van zo’n 40
minuten en vervolgens stapte Dave in voor een korte stint, Ruud was inmiddels
naar tijden toegegaan van rond de 36.4! Dave moest daarop iets toegeven, en Ivo
van IKM liet hij gaan, om elkaar in het begin van de race niet teveel in de weg
te zitten en daardoor nog meer tijd te verliezen. Ik ging als 3e ook voor een
lange stint en ik zat er lekker in, als snelste klokte ik nog een 36.3 en ik kon
het gat met IKM, waar Ivo nog reed mooi weer dichtrijden. Zo kwam met de wissel
Dave weer voor IKM de baan op. Ondertussen was KCR, nu met Jodey, even naar de
leiding gegaan, maar nu was Speedworld, met Warner, weer de koploper, ze bleven
de hele race dicht bij elkaar. Achter IKM en ons was er geen bedreiging en Dave
liet IKM weer passeren.
Met nog een uur en 10 minuten te gaan ging ik erin voor
wederom 40 minuten en ik moest alles uit de kast halen om weer richting Stefan
van IKM te rijden. Met veel achterblijvers was het lastig tijd winnen, maar ik
kwam er uiteindelijk bij door tijden van 36.3 en zelfs een 36.2! KCR was met
Ralf, die Titia had ingehaald weer naar de leiding gegaan.
Terwijl Timmo bij Speedworld en Corné bij daar instapten, was ik Stefan weer voorbij gegaan en kon een kleine voorsprong pakken op IKM. Ivo ging daar voor het laatste half uurtje en bij ons stapte Ruud met nog 20 minuten te gaan in de kart. We hadden slechts 3 seconden voorsprong en Ruud moest gelijk vol aan de bak om dat te handhaven, want Ivo ging erg hard. Maar Ruud reed erg strakke en snelle tijden en hield daardoor steeds genoeg ruimte over om niet meer in gevaar te komen voor een (met deze motor) zeer mooie 3e plek, we waren dan ook blij met ons 2e podium van het jaar, we hadden er weer het maximale uitgehaald. Om de leiding werd het nog bloedstollend spannend want Timmo kwam naar Corné toe en zette daarbij ook de snelste ronde op zijn naam met 35.7! Maar Corné hield als zeer ervaren coureur het hoofd koel en haalde de 2e overwinning op rij binnen met KCR en Corné werd daarmee ook rijder van de dag. Later bleek dat bij een inhaalpoging in het begin van de race van Corné op Timmo dat 1 kant v/d kart van KCR beschadigd was geraakt en daardoor KCR nog tijd had verloren op Speedworld. Maar toch wonnen ze weer en breidden zo de voorsprong weer uit op Speedworld en ons, op naar Huizen, voor de 3e ronde van de MKS 2009 (waar ik er helaas niet bij kan zijn). top
MKS race 1, Zuidlaren Zaterdag, training MKS Zuidlaren Zaterdag 7 februari, was de zaterdagtraining v/d 1e MKS wedstrijd van het seizoen, en wel in Zuidlaren! Rond half 10 begonnen we en ik ging met Ruud aan de slag voor Veersedam om een zo goed mogelijk afstelling te vinden voor de race van morgen. We
begonnen gelijk met een probleem met de benzinetoevoer, maar dat was na een goede 20 minuten opgelost. Daarna ging ik al snel naar de snelste tijd toe met 42.12. IKM zat ons dicht op de hielen en ook Speedworld en North racing kwamen lekker mee. Toen ging Ruud rijden en daarna gingen we met mij wat dingetjes uitproberen met bandenspanning, stabilisator, voorbreedte en nog meer.
Dat ging goed want ik ging naar 41.8, daarna 41.7 en toen nog 41.69! Die tijd bleef ongeveer een uurtje staan en toen dook Speedworld er onderdoor met nog 15 minuten te gaan.
Maar IKM ging er uiteindelijk met de snelste tijd vandoor met 41.53 na een special-attack van Ivo in de allerlaatste ronde!!! Wij waren erg tevreden en hebben een goed gevoel voor de dag van morgen. Apart was nog dat KCR de langzaamste snelste tijd noteerde en toch een goed gevoel hadden voor de race!
Uitslag trainingen:
- 41.53 IKM
- 41.59 Speedworld
- 41.62 Pitparts
- 41.65 Veersedam IKM top
kart lag wel heel erg lekker, en met een paar erg
goede rondjes kon ik Q2 bereiken, ik was IKM nipt te snel af, die daardoor
afvielen. Ik reed toen in Q2 nog naar een mooie 4e starttijd, achter KCR die
met Corné heel erg snel waren, en Speedworld en Mechanica met Timmo en Jorg.
Na een aantal ronden race had Corné een gat geslagen en werd ik ingehaald aan het einde van het lange rechte stuk, door veel meer snelheid bij North racing. Een ronde later verremde die jongen zich en daar schrok ik van, daardoor ging ik iets te wijd en kon Ivo mij passeren. Maar Ivo ging heel erg hard en klom snel op naar P2, wat IKM weer helemaal terug in de wedstrijd bracht. Toen kwamen de 1e wissels en ik kon na de wissel North Racing en Mechanica, nu met Pim Speelman, inhalen. Zo kwamen we op de 4e plek te liggen en ineens zag ik Ivo vaart minderen en daarna stil komen te staan. Heel jammer, hun aandrijving ging stuk en ze moesten opgeven, heel erg jammer en onverdiend. Maar wij ging uiteraard gewoon door en Ruud nam na een uurtje rijden het stuur van mij over toen we 3e lagen. Erg leuk was het feit dat de jongens van IKM vervolgens ons en het team van Blinkers ging helpen met coachen, waarvoor nogmaals dank!!! Ruud kon lekker constant rijden en net als mij een 41.5 neerzetten. Inmiddels had KCR een 41.1 gereden en waren ze al ver uitgelopen. Ook Speedworld was ver weg, zij lagen een kleine halve ronde op ons voor. Maar achter ons kwam Jorg met snelle tijden weer dichterbij en leek het heel spannend te gaan worden. Maar Ruud reed ook een dubbele stint en kon in zijn 2e halfuur netjes wegrijden bij Pim.
KCR
ging ondertussen het laatste uur in met Jodey die heel erg hard reed en als 1e
de 40ers in ging. Zij bleken niet meer te achterhalen voor de concurrentie.
Speedworld bleef met 41 laag wel in de buurt, maar vormde nooit een bedreiging.
Wat ook gold voor ons ten opzichte Speedworld. Maar ik kon gelijk tijden rijden
als Jorg van Mechanica, waardoor onze voorsprong mooi intact bleef, ik zette
uiteindelijk nog de snelste tijd van ons team neer met 41.3. Ruud maakte het
laatste half uurtje af en reed zonder onnodige risico’s te nemen de kart naar
huis en we belandde zo, met deze motor, op een hele mooie 3e plaats. Ook een
eervolle vermelding verdient het team van Blinkers die dit weekend hun debuut
maakten in de MKS, met een keurige 5e plaats. En dat terwijl René nog stil had
gestaan vanwege een losse tankdop, en José vandaag voor het eerst op de baan in
Zuidlaren kwam!! De nummers 1 en 2 waren vanzelfsprekend erg blij en Corné wist
zelfs, zonder het zelf te weten, met een paar honderdste de tijd van Jodey nog
aan te scherpen naar 40.91! Zo behaalde KCR gelijk de volle bak in de 1e race,
en liet IKM door pech veel punten liggen. Ondanks de moeizame start op de zondag
wisten wij toch het podium te bereiken en konden zo terugkijken op een geslaagd weekend!
Klik hier voor een verslag en foto's op de site van ARKC.nl
top
teams, waaronder wij en IKM, had veel getraind. Op de zaterdag
vooraf de race waren alle 15 teams er en werd er weer 3 uur hard getraind. IKM
Racing zette met 39.0 de snelste tijd neer voor Delta-Rent Racing met 39.1. Maar
van deze teams was bekend dat ze snelle motoren hebben en dus zaten ook KCR en
wij van Veersedam Racing er met beiden 39.2 goed bij. Op zondagochtend besloten
we dat ik de kwalificatie ging rijden en ik was erop gebrand om te
teleurstellende 7e plek v/d kwalificatie van Swalmen goed te maken. We hadden
het blok van Fencer en dat bleek minder goed dan gedacht, qua trekkracht kwam
het wat tekort, en dat was net wat je in Middelburg nodig had. Maar ik zat er
goed bij in de vrije training met een 2e plek achter Speedworld met tijden van
40 laag. In de 1e kwalificatiesessie was het beeld min of meer hetzelfde, nu met
Corné van KCR op P1 met 40.08. Ik reed een 40.09 en was daarmee 2e. Maar in de
2e sessie ging het opnieuw fout. Ik reed goede ronden, maar juist het laatste
getimede rondje was niet goed en daardoor miste ik op 1 plek de top 5, 6e en dat
was opnieuw teleurstellend.
Bij
de start v/d race kon ik mooi aanhaken bij de top 5 en weglopen van Mechanica
achter mij,
Corné
reed op kop voor KCR, daarachter Timo van Speedworld, Melvin van Delta-rent, Ivo
van IKM en Paul van 2007-racing. En na een minuutje of 15 wist ik Paul te
verassen in de bocht voor start finish en met een mooie, zij het harde,
inhaalactie kwam ik op plek 5 en reed ik toe naar Ivo. Ik kwam achter hem nadat
Melvin Timo was voorbijgegaan en we zaten allebei op de bumper van Speedworld.
Toen Ivo hem even later inhaalde, zat ik er achter pakte ik hem 2 bochten later
ook op mooie wijze! Toen kwam de 1e pitstop waarin ik gewoon bleef zitten. Vlak
na de stop haalde ik Dennis van Delta-rent in en met de wissel hadden we IKM
ingehaald waardoor we 2e lagen vlak achter KCR met Ralf. Maar toen kreeg ik een
penalty voor te hard rijden in de pits, behoorlijk flauw, want als in met
inrijden van mijn gas had gegaan was de persoon achter me op me gereden. Maar ja
we moesten verder en kon Dennis opnieuw inhalen waardoor we weer op de 3e plek
kwamen. Tot aan de wissel maakte ik nog wat tijd goed op de top 2 maar ik kon er
niet meer bijkomen, hoewel ik nog wel de tot dan toe snelste raceronde neerzette
van 39.53.
Ruud
ging na mij en kon mijn tijden redelijk bijhouden, hoewel hij de kart niet zo
lekker vond rijden. IKM had de leiding gepakt en wij waren achter KCR gekomen
met Jodey aan het stuur. Ruud kon hem alleen bijhouden, we kwamen duidelijk
trekkracht tekort om een aanval te plaatsen. Achter ons kwamen Delta-Rent en
2007 weer opzetten.
Dave ging voor ons het 4e halfuur. We kwamen weer op een 3e plek en Ivo en Corné
reden voor IKM en KCR weg van ons. Ook kwam 2007-racing
voorbij en zo kwamen we
op p4. Maar Ruud ging daarna weer en de kart was wat beter en hij reed dan ook,
zoals gewoonlijk, weer erg hard. Met als snelste een nette 39.59 wist hij
2007-Racing bij te halen en te volgen. VM Golf en Speedworld waren met penalty’s
teruggezakt en Mechanica en Delta-racing reden achter ons toen Dave als laatste
weer ging rijden. 2007-Racing kwamen we met de wissel voorbij omdat zij een los
zittende uitlaat hadden. Zo kwamen we op een 3e plek. IKM pakte met Ivo nog de
snelste rondetijd met 39.28, en Mike reed net voor Jodey over de finish als
winnaars. Jodey pakte met KCR een mooie 2e plek voor ons op P3. Met deze motor
toch een zeer mooi resultaat, maar we wilden juist deze race erg graag winnen en
dat was niet gelukt, dus baalden we toch wel. IKM pakte zo ook hen 2e MKS titel
voor KCR en Mechanica. Wij eindigden op positie 5 (in het kampioenschap waarvan
ik alleen de laatste 4 races meedeed), maar met een DQ die niet geschrapt kon
worden. Zo zat ook mijn 1e ‘seizoen’ erop, met in 4 races dus al heel wat mooie
momenten om op terug te kijken zoals de snelste rondetijd in Eindhoven tijdens
mijn debuut en de 2e en 3e plaatsen in de races van Zuidlaren en Middelburg!
Voor volgend seizoen zijn er nog vele dingen onbekend, zoals de banden, chassis,
motoren en verdere regels, zodat er nog weinig gezegd kan worden over het
volgende seizoen. Wel willen we met Veersedam doorgaan voor niets minder dan de
titel in 2009!!!
Klik hier voor een verslag en foto's op de site van ARKC.
top
- Veersedam: 39.22
- IKM: 39.24
- VM Golff: 39.57
- KCR: 39.59
- Try Again: 39.75
- Signmind: 39.81
- Coronel: 40.81
Op zondag ging rond half 10 de training van start en wij hadden besloten dat ik mocht kwalificeren, mijn 1e keer en dat vond ik erg leuk. We hadden ons eigen blok geloot en daar waren we niet bijzonder blij mee. In de 1e kwalificatie van 5 minuten ging ik weliswaar door, maar had ik helemaal geen lekker gevoel. Ook in de 2e sessie want ik kwam niet lekker de bochten in, waardoor ik strandde op een 7e plek. Speedworld pakte heel knap de pole voor KCR-Kartteam en 2007-Racing. Daarachter kwamen Delta Rent Racing, Mechanica, en VM Golf. Bij de start bleef iedereen dicht bij elkaar en de top 8 bleef in 1 grote groep. Corné was weer eens heel erg snel en pakte de leiding van de race, daarachter 2007 Racing met Paul en Speedworld met Timo zakte terug naar een 3e plek voor Delta met Melvin, Mechanica met Jorg en Nick voor VM Golf.
Toen de wissel eraan zaten te komen had ik heel even de snelste rondetijd gepakt, maar die was inmiddels al weer afgepakt door Melvin, en ik zat er erg lekker in, maar werd een beetje opgehouden. Daarom besloot Dave me vroeg binnen te halen en ik bleef gelijk zitten voor een 2e stint. Daarin kwam ik gelijk lekker in mijn ritme en ik ging de 35ers in, wat voor vandaag best snel was. Ik reed zelfs 1 35.7, op dat moment dicht bij de snelste rondetijd. Tijdens de wissels haalden we VM Golf en ook net Mechanica in, waar Bartjan en Kevin nu waren ingestapt. Ik kwam ook vlak achter Dennis van Delta Racing en Warner van Speedworld. Beiden kon ik pakken met een mooie inhaalactie en dat was lekker, want daardoor kwamen we achter Jodey van KCR op de 3e plaats. Voor de 2e wissel kwam ik Jodey, die goed reed, niet voorbij. Ondertussen was 2007 Racing er met de 1e plaats van tussen gegaan.
Bij ons stapte na een uurtje Ruud in en die kwam net achter Corné de baan weer op, op de 3e plaats. Maar Ruud vond de kart niet zo lekker als mij en verloor wat tijd op Melvin en Jorg, die heel erg hard reden. Ruud reed ook een dubbele stint en reed ook erg snelle tijden. Hij was vol in gevecht met de Mechanica en Delta Racing toen we ineens een stop and go penalty kregen. Zeer apart, voor het ophouden van Speedworld, en dat terwijl Speedworld niet eens sneller was en ten tweede Speedworld nog een ronde achter lag ook, bizar. Maar het was zo en we moesten verder, op een 5e plaats. Toen kwam de 4e wissel waarbij getanked moest worden en Dave ging erin. Zeer sneu was 2007 racing vanaf een 1e plaats uitgevallen en zo lagen we toen Dave de baan op ging 4e. Maar al in zijn 1e rondje viel onze kart stil en was de kans op een goede klassering voorbij. Heel erg jammer, gelukkig kon Renato het probleem vinden en een veertje in de carburateur vervangen waardoor toch nog driekwartier kon racen. We waren naar een 14e plek terug gevallen en we konden niks meer winnen. Maar Dave reed, ondanks nog een stop and go penalt lekker zijn stint uit en reed snelle tijden van zelfs een 35.9!
IKM had het al vanaf de kwalificatie erg zwaar met het blokje van pitparts en de hele race liepen ze te knokken om naar voren te komen, zij finishten uiteindelijk op een 9e plek. Mede door het uitvallen van 2007 racing en het zeer goede rijden van zowel Corné als Jodey ging KCR er eindelijk met hun 1e en zeer verdiende overwinning van het jaar vandoor. Delta Racing werd onder andere door de vandaag weer razendsnelle Melvin, die veel reed, 2e! Mechanica weer netjes op het podium, 3e. Zo bedraagt de achterstand van KCR in het kampioenschap nu nog 22 punten en hebben ze nog steeds een kleine kans op het kampioenschap. Wij staan nog steeds 5e, met nog een kleine kans op de 3e en zelfs nog de 2e plaats, hoe dat afloopt, zullen we zien, in de finalerace in Middelburg! top
MKS Race 9 Zuidlaren In het weekend van 8 en 9 november werd de 9e MKS race van het seizoen verreden in het Drentse Zuidlaren (Tussen Assen en Groningen). Sommigen vertrokken al op vrijdag, anderen op zaterdagochtend vroeg want om 10 uur begon de training. Dit weekend reed ik alleen met Ruud, omdat Dave op vakantie was. Tijdens de training zaten een aantal teams er goed bij, IKM reed met 41.4 de snelste tijd, gevolgd door KCR 41.6, VM Golff 41.7, Mechanica 41.7 en wij van Veersedam met 42.0. Ondanks dat we wat tekort kwamen op de top 3, hadden we er een goed gevoel bij, we hadden veel geprobeerd met Renato en de kart lag zeer goed, daarbij wisten we dat onze motor niet super was.
Na
het opruimen v/d karts na de trainingen was er een vergadering over onder
andere het dan wel niet invoeren van een nieuwe, snellere en duurdere motor voor
volgend jaar. Daarna gingen wij, met Ivo, Stefan en Mike van IKM, Joop, Ruud en
zijn vriendin en monteur Renato naar ons hotel 10 min. v/d kartbaan. Na gedoucht
te hebben gingen we terug naar Zuidlaren waar we met de teams van Veersedam, VM
Golf, KCR en Try Again Racing gingen eten bij een Italiaan. Daar was het zeer
gezellig en hadden we keuze uit 135 soorten pizza’s! Na het eten kwamen de teams
van Sign Mind en Mechanica er nog bij en gingen we naar het lokale café de Beuk,
waar het ook erg gezellig was.
De volgende ochtend zaten we om 8 uur aan het ontbijt van ons hotel en gingen we weer richting de kartbaan waar we de 1e teams waren en dus rustig alles uit konden laadden en de karts konden gereedmaken. Toen werd ook de loting bekend en wij hadden het blok van Speedworld geloot, IKM dat van Volmer Golf. Mechanica had het snelle blok van IKM en dus waren zij een favoriet voor de overwinning. KCR had ons blok geloot. We konden beginnen aan de vrije training en Ruud ging voor ons kwalificeren en dus ook trainen. We zaten er direct goed bij, en dat beeld bleef tijdens de 3 kwalificatiesessies hetzelfde. Jorg van Mechanica was duidelijk de snelste en reed al tijden van 41.3, terwijl wij met 41.4 de 2e startplek pakten. Daarachter kwam Delta Rent Racing met Melvin en IKM, VM Golf en KCR streden om de titel met een 4e, 5e en 7e startplek.
Bij
de start reed Jorg direct weg van de rest, gevolgd door Ruud die Melvin
constant
boven op zijn bumper had, IKM reed er vlak achter met Ivo, die weg kon rijden
van Nick van Volmer Golf. Corné kwam voor KCR een plekje naar voren en verder
waren er bij de kop geen spectaculaire gevechten. Wij besloten net als in
Eindhoven Ruud een dubbele stint te laten rijden en dat pakte goed uit, we reden
ver weg van IKM, Delta zakte terug naar de middenmoot. Na een uurtje was de
beurt aan mij, ik reed gelijk lekker en ging 3 tiende onder de tijd van Ruud
door, door een 41.0 neer te zetten, het ging super. Ik reed ook een dubbele
stint, trouwens voor het eerst met mijn nieuwe vizier en dat ging dus
goed. Toen ik er bijna uit moest zette ik KCR en Volmer Golf nog op een ronde.
Ruud ging er weer in en ook hij ging weer super hard, nu zette hij een 41.1 neer en was hij vaak met Jorg van Mechanica, de snelste op de baan. Ik ging de laatste stint doen en had er nog zeer veel zin in, terwijl onze 2e plek zo goed als zeker was, ondanks een 5 seconden straf doordat ik iets te hard in de pits had gereden. We zetten IKM nog op een ronde en Mechanica zette ons op een ronde, samen met hun reed ik over de finish en dus hadden we een prachtige 2e plek bemachtigd in deze race. Mechanica behaalde naast de winst ook nog de snelste rondetijd met een 40.8 en IKM deed zeer goede zaken voor het kampioenschap met een knappe 3e plaats. KCR kon met ons blok er niet meer dan een 4e plaats uitslepen. Al met al een zeer geslaagd weekend in Zuidlaren. top
M.K.S. race 8, Hezemans Indoor Karting in Eindhoven! In het weekend van 25 en 26 oktober stond de 8e MKS race van het jaar gepland bij Hezemans Karting in Eindhoven. Van verschillende mensen hoorde ik dat het een vrij heftige baan zou zijn met een kombocht erin(een bocht waarbij je niet recht maar schuin rijdt. Maar ik keek heel erg uit naar mijn 1e optreden in deze mooie klasse en een week van te voren gingen we naar Eindhoven voor de officiële training. Zaterdag 18 oktober Vandaag was de 1e kennismaking met de baan in Eindhoven en ik had er een week lang naar uit gekeken. Met Dave en Ellen vertrokken we om 8 uur richting Eindhoven, terwijl ik om 1 uur was geland op Schiphol terug van vakantie. Om tien uur startte de training en Ruud zat er gelijk lekker bij, Ruud reed 37.4 en dat bleek snel, aangezien andere snelle teams als KCR, Mechanica en IKM er niet aan kwamen. Na een half uurtje ging ik erin en ik reed direct wel lekker, hoewel ik wel even schrok van de kombocht, waar je heel hard aankomt en vol gas in moet! Zeer heftig maar leuk baantje. Ik reed toen als snelste een 37.8 maar moest nog een beetje aan de omstandigheden wennen. Ook Dave ging direct goed met wat 37ers. Na anderhalf uur, op de helft van de training ging ik weer, en weer een half uurtje. We probeerden nog een aantal dingetjes met de bandenspanning en ik reed toen ineens een hele mooie 37.35!! Echt super, maar Ruud, snel als ie is, ging daar nog mooi een tiende onderdoor en zette de snelste dagtijd neer met 37.27! Zaterdag 25 oktober Vandaag was de 2e trainingsmogelijkheid en weer was het van 10 tot 13 uur rijden. Het was nu een stuk drukker als vorige week en iedereen was wat fanatieker bezig met de afstelling, aangezien morgen de wedstrijd was. ZO ook wij en Ruud begon, hij reed met Ivo lekkere tijden, hoewel Ivo (rijdend voor IKM) een 37.5 reed en Ruud daar nog net achter bleef. Corné ging inmiddels voor KCR ook hard en toen ging ik erin nadat Ruud 45 minuten had gereden. Dave reed niet mee omdat hij zich niet lekker voelde en besloot daarmee ook voor morgen niet mee te doen maar als coach en monteur te gaan. Ik ging lekker en kwam tot een 37.5, terwijl Ivo al naar een 37.2 en Ruud nog naar een 37.4 was gegaan. Maar mijn gevoel erbij was redelijk goed. Echter toen ik eindelijk een 37.48 eruit knalde reed ik tegen de punt aan volgas omhoog, en daardoor was de stuurstang krom en ook nog 2 bouten in de fusees, bleek later. Gelukkig kon Renato het snel repareren en konden we, 20 minuten later, weer gaan rijden. Ruud ging weer en was direct weer snel, hoewel we inmiddels terug waren gezakt naar een 4e tijd met IKM (37.0), KCR (37.1) en Mechanica (37.2) voor ons. Uiteindelijk probeerden we nog wat met de breedte aan de voorkant, de bandenspanning en de stabilisator. Hoewel ik maar een kleine tien minuutjes kon rijden had ik er wel een goed gevoel bij. top Zondag 26 oktober, de race! Vandaag was de grote dag van de race, mijn 1e MKS-race. En we waren er vroeg bij, om kwart over 8 waren we in Eindhoven en we maakten de kart gereed voor de 1e training. We hadden het blok van Autosturm geloot en dat bleek een prima blok te zijn. IKM had hun eigen, snelle blok, getrokken en waren weer met een heel coach team present. Als rijders hadden hun Stefan en Ivo. Verder kwam de meeste concurrentie van KCR met Corné, Jodey en normaal ook Ralf, Mechanica met Jorg en Kevin, en Delta Rent Racing met oa Melvin, daarnaast was ook de leider in het kampioenschap, VM Golf een concurrent met Nick en Bart-Jan. Daarnaast was er ook het team van Ellen, René (voor mij zeer goed bekend uit het ZIKK) met daarbij Mike, de broer van Jodey, Try-Again Racing. In de training bleek dat we er goed bij
zaten. Ruud
reed een 37.23, Ivo een 37.26 en Corné een 37.41 als de 3 snelste teams. De
kwalificatie ging als volgt: 3 keer 5 minuten en de 1e keer viel iedereen buiten
de top 10 af, de 2e keer iedereen buiten de top 5. Het was zeer spannend maar
uiteindelijk kwam Ruud op een zeer goede 2e plaats achter Ivo en voor de
verrassende North Racing. Daarna kwamen Corné en Nick van Overveld.
Bij de start van de race konden
Ivo en Ruud gelijk hard wegrijden van de rest met snelle tijden, 37 laag. Ze
wisselden dan ook constant met de snelste racetijd. Daarachter kwam Corné, na
eerst een plekje verloren te hebben, naar een 3e plek en kon ook zeer goede
tijden rijden. Na 20 minuten van de 3 uur durende race ging de pits voor het
eerst open en we besloten Ruud een dubbele stint te laten rijden. Hij bleef dus
bij de 1e stop zitten en ging weer net zo snel verder als ie daarvoor ging. Na
de stop was Ivo iets los, maar groot werd het gat nooit. Toen na een uurtje
racen mocht ik me klaar maken, en ik was behoorlijk gespannen. Ik kwam in de
kart, gelijk in druk verkeer, maar kon mijn ritme redelijk snel vinden, waardoor
ik na een rondje of 10 al een 37.15 reed. Maar toen ging het minder, want de rem
begon rare kuren te vertonen en ik kon steeds minder goed remmen. Dat was op het
technische gedeelte onder in de baan niet zo erg, maar bij de bocht na de
kombocht, waar je heel hard aankwam wel. En het werd steeds erger, na 20
minuten, ongeveer nadat ik 1x was gestopt, was mijn remdruk volledig weg en
moest ik de gekste dingen doen om een beetje normaal de bochten om te komen.
Daardoor gingen de tijden snel omhoog en bij een enorme uitschieter reed ik nog
een 37.28. Maar we verloren daardoor kostbare seconden en de 2e en zelfs 3e
plaats. Maar bij de wissel ging het helemaal mis toen ik volkomen doorschoot ik
de pits en de volgende ronde met enorme kramp in mijn onderbeen de kart aan de
kant moest zetten!
Gelukkig was daar de helpende
hand van de monteur bij KCR, Ton van de kartbaan in Roosendaal die de
remvloeistof (die bleek totaal weg te zijn)
snel voor ons kon bijvullen waardoor Ruud weer op pad kon!! Op een 7e plek, en o
wat baalde ik, gingen we verder. In alle haast waren we nog vergeten om 2
gewicht schijven van 2 kg eraf te halen en dus reed Ruud met 4 kilo teveel. En
dan nog heel erg snelle tijden in de 37.1 en 37.2, erg knap! Toen mocht ik dan
nog een half uurtje en ik had er alweer zin in. Zonder druk kon ik het laatste
half uurtje aanvang, want de kans op het podium was bekeken. Inmiddels was IKM,
met de voorlopig snelste raceronde van Ivo (36.95!!) een stuk weggereden van de
concurrentie en lag er niks meer in de weg voor alweer een overwinning voor hen.
Corné (met ook al een tijd van 36.97!) was met Jodey ruim op plek 2, en vanaf
achter terug gekomen Mechanica op de 3e plaats. Inmiddels zat ik heel erg lekker
in de kart en haalde ik Bart-Jan van VM Golf in nadat die waren teruggevallen
door kettingproblemen en tevens had ik PRO racing ingehaald. Daardoor lagen we
toch nog op een 5e plaats, achter Delta Rent Racing. En het ging zelf zo lekker
dat ik ook richting de 36 ging, en ik reed ineens een 37.001. Toen kwam de 36.98
en jawel, ik reed een 36.925 waarmee ik de snelste ronde van de race op mijn
naam schreef, in mijn 1e mks race, fantastisch. Dat maakte voor mezelf toch een
stuk goed van de pech, die ons een anders toch wel zekere 2e plek kostte, erg
jammer, maar het kan gebeuren, helaas. Zo eindigde een zeer spannende 1e MKS
race voor mij, met diepte- en hoogtepunten. De top 3 bleef dus: 1. IKM, 2. KCR,
3. Mechanica.
En zo zat mijn 1e race er
alweer op, en ik had er werkelijk van genoten, een heerlijk weekendje MKS karten
in Eindhoven. Graag wil ik bij deze nog de podiumgangers feliciteren en mijn
teamleden, Dave, Ruud en ook monteur Renato bedanken! Op naar alweer een
volgende MKS-race!
top