INHOUD     IKWC 2011 Belgium

• indoor kart world championship

• mijn Sponsors

• op naar het wk 2011

• eupener karting

• tijdschema's trainingen en wk-wedstrijden en live timing

• weer in eupen

• verslagen vanuit belgië

• foto's vanuit België

 

 

Indoor Kart World Championship 2011

 

Het wereldkampioenschap indoorkarten bestaat sinds 2005, de eerste 3 edities werden gehouden in Amerika. In 2008 was het voor het eerst in Europa, in Kortrijk (B). Ik heb toen voor het eerst meegedaan en een geweldige week gehad. Na een spannende en vooral leuke week werd ik 10e.

 

In 2009 werden de wereldkampioenschappen in Brazilië, in Macaé bij Rio de Janeiro gehouden. Ik wilde hier natuurlijk erg graag aan meedoen om daar mijn 10e plek van 2008 te verbeteren.

 

Samen met de jongens van BlueStar Racing team ben ik op 23 juli 2009 naar Brazilië vertrokken en heb daar een prachtige tijd gehad. Na een spannende week ben ik daar uiteindelijk 3e geworden!!

 

In 2010 was het WK in Phoenix, Amerika. Ondanks een druk examenjaar en de financiële crisis lukte het uiteindelijk toch om voldoende sponsors te vinden. Ook deze reis was weer een geweldige belevenis. Het aantal deelnemers was dan wel lager als het jaar daarvoor, het niveau is nog nooit zo hoog geweest. Na een spannende week en een zinderende slotdag ben ik uiteindelijk op de tweede plaats geëindigd.

 

Ook met ons Team Europe, samen met de Belg Mathias Grooten, de Oostenrijker Werner Truegler, en de Brit Bradley Philpot behaalden we een mooie tweede plaats.

 

In 2011 zal het wereldkampioenschap weer in Europa gehouden worden. Oostenrijk, Duitsland en België waren in de race voor de organisatie. Uiteindelijk bleek Eupener Karting in België de beste ka(a)rten te hebben.

 

Minimum gewicht 90 kilogram.

 

Ik ben weer hard aan het trainen door veel races te rijden in verschillende competities: het Zeeuws Indoor Kart Kampioenschap voor Teams, Belkart, Master Kart Series, het individuele Zeeuws Kampioenschap, Kings of Karting, 7-uurs race IKM, 8u en 24u van Brussel en andere races.

 

Ik word sinds kort gesteund door het Olympisch Netwerk Zeeland en het topsportbureau van Erasmus. Zij kunnen mij helpen met studiefaciliteiten en andere zaken.

 

Voor de financiële kant zal ik weer een beroep doen op sponsors. Wilt u mij ook steunen met een kleine of grote bijdrage? Dat kan natuurlijk altijd, kijk voor meer informatie bij: "sponsors"

 

    Alvast bedankt,

                    Ruben Boutens

top

 

Mijn Sponsors voor het IKWC 2011

Het was een lastigs klus dit jaar. In deze tijd van bezuinigingen veel het niet mee om sponsoring binnen te halen. Enkele trouwe sponsors moesten dit keer dan ook verstek laten gaan. Jammer maar wel begrijpelijk. Gelukkig bleven er nog een aantal oude bekenden over en er werden zelfs enkele nieuwe sponsors gevonden. Ik ben er nog niet helemaal maar heb er het volste vertrouwen in.

 

Sponsors (oud en nieuw) allemaal alvast hartelijk bedankt!

 

Wilt u mij ook steunen met een kleine of grote bijdrage? Dat kan natuurlijk altijd nog, kijk voor meer informatie bij: "sponsors"

 

Op naar het IKWC 2011!!

Januari 2011, de eerste maand van 2011 nadert zijn einde, 6 maanden geleden behaalde ik mijn grootste kartsucces uit mijn nog relatief jonge kartcarrière en over 6 maanden hoop ik weer een nieuwe hoogtepunt te bereiken. Dan zal de Eupener Indoorkarting in België het toneel zijn van de 7^e wereldkampioenschappen indoorkarten. Wat zou het mooi zijn dat er na 3 Belgen, 2 Oostenrijkers en 2 Brazilianen (in 2008 waren er 2 klassen) eens een Nederlander wereldkampioen zou worden. Het IKWC werd de laatste jaren bekender en ook populairder, na 3 jaren USA (2005-2007) was het in 2008 voor het eerst in Europa (Kortrijk), en daar maakte ik ook mijn debuut. Het niveau lag hoog en het jaar erna werd een recordaantal inschrijvingen (108) bereikt in Brazilië. Een fantastisch WK met een ongekend hoog niveau, zo veel deelnemers dat in 2010 daar niet aan kon tippen. In 2010 stonden weliswaar veel toppers aan de start, maar er waren wel wat minder deelnemers dan het jaar ervoor. Het komende WK wordt dus wederom gehouden in België, in Eupen, en ondanks dat het nog lang niet begonnen is, staat 1 ding al vast: er zullen meer rijders dan ooit tevoren aan de start verschijnen.

Nu al zijn alle 189 plaatsen bezet, iets waar niemand op had gerekend dat dit zo snel zou gaan. En in tegenstelling tot voorgaande jaren ben ik nu niet de enige Zeeuw aan de start! Vorig jaar probeerde ik al een aantal teamgenoten over te halen om mee te doen, maar dit jaar is het echt zover. Leroy Wehmuller en Marcel Kouijzer zullen mij vergezellen aankomende zomer. We hebben intussen een mooi huis gehuurd voor ons verblijf in Eupen komende zomer. Alle drie kijken we er uiteraard enorm naar uit en zijn we blij dat we erbij zijn. Marcel is 17 en ik heb eigenlijk al meerdere jaren samen met hem gereden. Zo wonnen we samen meerdere keren het nationale NJIKV-Bokaal (jeugdcompetitie) en een aantal endurance races. Ook wonnen we afgelopen jaar samen met onze 2 andere teammaten het Zeeuws Indoor Kart Kampioenschap voor teams. Mijn 5^e en Marcel zijn 1^e keer, mijn 1^e keer was samen met Leroy, die na dat jaar naar een ander team verkaste. Maar dit jaar is hij terug in ons team voor het Zeeuws Indoor Kart Kampioenschap. Leroy won onder andere 5 keer het Individueel Open Zeeuws Kampioenschap. Hij is erg snel en fanatiek, maar rijd in tegenstelling tot Marcel en zeker tot mij relatief weinig. Tijdens het WK zullen we dus met z’n drieën de strijd aangaan met 189 andere mensen uit 18 verschillende landen.

We zijn nog op zoek naar een snelle 4^e man in ons team voor zowel de nations cup voorafgaande aan het individuele WK als voor het teamkampioenschap (wat tijdens het WK wordt bijgehouden). Het zal voor ons alle drie een hele opgave worden om de finale (van de beste 30 rijders) te bereiken. Zeker gezien het deelnemersveld, want er zijn zo 20 mensen die kampioen kunnen worden. En met de onzekere factor die je in een motorische sport als karten altijd houdt, moet je constant goed zien te presteren en proberen daarmee een finaleplaats zien af te dwingen. We zullen in ieder geval niets aan het toeval overlaten, want we zullen gedurende 1 week voor het WK dag in dag uit gaan trainen op de baan. We hebben samen een vakantiehuis geboekt tijdens de trainingen en het WK. Ikzelf zal er alles aan doen om eind juli in een zeer goede fysieke staat te zijn. Het zal dan misschien niet zo warm worden als in Rio of in Phoenix, maar een goede conditie zal vaak een doorslaggevende factor zijn.

Zeker als je ziet dat we dit jaar ook weer echte lange races erbij hebben zoals ook in 2008 (de finale was toen een slopende 1,5 uurs race). Er is weer 2 keer een uur durende race in het 8 races tellende programma opgenomen (waarvan race 7, de semifinale alleen voor de beste 60 en de finale alleen voor de beste 30), terwijl er de vorige 2 edities maximaal 45 minuten aan een stuk werd gereden. Je zal een uur lang enorm constant moeten rijden en je mag weinig laten liggen om toppers uit België, Brazilië en Amerika te kunnen verslaan. We zullen ons dan ook op kartgebied zo goed mogelijk proberen voor te bereiden. We zullen bijvoorbeeld tegen elkaar strijden tijdens het Individueel Open Zeeuws Kampioenschap op 19 en 20 februari aanstaande bij Indoor Karting Middelburg. Ook zal ik onder andere de Master Kart Series, Belkart en Kartgridcup als voorbereiding rijden.

Als laatste dan nog de sponsoren, ook daar ga ik dit jaar uiteraard weer mee aan de slag. Dit jaar word ik hierin ondersteund via het Zeeuwse project Port to London met Tilly Stroo, en ik zal zelf ook mijn uiterste best doen om genoeg sponsorgeld bij elkaar te verzamelen om mijn droom te kunnen verwezenlijken, ooit een keer wereldkampioen worden, in 2009 was het 3^e, vorig jaar 2^e wie weet wat het dit jaar gaat worden…………

Na in mei 2011 de 12h van Eupen te hebben meegereden (zie verslag), kreeg Corné Snoep de smaak te pakken. Hij stond al een half jaar op de wachtlijst voor deelname aan het WK. Het maximum deelnemersaantal was eind december al bereikt. Toen ik op 1 juni tijdens de KartGrid-race in Poperinge van Gregory te horen kreeg dat er een afvaller was, heb ik 's-avonds meteen een mailtje gestuurd naar Carlos. Een kwartier later had ik bericht terug: Corné kon meedoen! Lang had Corné niet nodig om te beslissen, van alle kanten werd hij gestimuleerd om mee te doen. Toen hij bij KCR zijn verlof geregeld had, was zijn deelname definitief. Met Corné hebben we er een sterke rijder bij.

top

12h Vis-Versa Eupen 14/15 mei 2011

Dit weekend een eerste kennismaking met de kartbaan in Eupen. Ter voorbereiding van het WK heb ik er samen met Corné en Mathias meegedaan aan de 12-uurs race. Klik hier voor een verslag van deze mooie kennismaking.

top

12h Vis-Versa Eupen 11/12 juni 2011

Dit weekend onverwachts een tweede bezoek aan de kartbaan in Eupen. Gregory Laporte en Kenny Geldof hebben mij gevraagd deze race mee te rijden. Een aanbod dat ik natuurlijk niet kon en wilde afslaan. Klik hier voor een verslag.

top

Eupener Karting / Belgium

 

Voor het WK 2011 is de keus dus gevallen op Eupener Karting in Eupen. Eupen ligt aan de Duitse grens in de provincie Luik en heeft 18.000 inwoners. Het is 227 kilometer  rijden vanuit Middelburg.

 

 

Er wordt gereden met Franse Sodikarts GT4 met Honda GLX 270cc, 9,5pk motoren.

 

De 35 nieuwe karts zijn medio juni gearriveerd in Eupen!!! kijk hier

 

 

Meer nieuws / informatie :

* Indoor Kart World Championship

* Deelnemerslijst

* IndoorKartingNews.com

* Kartgrid.be

 

Inschrijvingen per 11 juli 2011:

 

AUT	15
BEL	51
BRA	33
COL	5
DEN	1
FRA	3
GBR	6
GER	17
HKG	1
HUN	19
ITA	9
MOR	1
NED	11
POL	4
POR	2
SPA	1
SWE	2
USA	8
	189

top

 

       

 

 

 

 

 

 

Tijdschema's trainingen en WK-wedstrijden

top

het weer in Eupen.....

 

verslagen vanuit belgië

• Aankomst in Eupen
• Eerste echte trainingsdag, 18 juli
• Van Stavelot via Eau Rouge naar Eupen
• Woensdag rustdag? Nee toch maar trainen!
• Donderdag, 4e trainingsdag
• Voorlaatste trainingsdag verloopt goed
• Vertrouwen in races na de laatste trainingen
• Nations cup deel 1: Glorieuze overwinning voor Indoor Karting Middelburg!
• Zenuwslopende 1^e race resulteert in overwinning!
• 2^e race weer podium voor Ruben, winst voor Corné en P3 voor Leroy en Marcel!
• 3^e race, magnifieke overwinning van Corné en Ruben, ook Marcel weer podium!
• Weer goed resultaat in race 4: 2^e!
• Emotionele 3^e dag met goed einde: overwinning nummer 3!
• Mooie overwinning in laatste kwalificatierace, op naar de finales!
• Geweldig WK eindigt wederom op de 3^e!
   
   

Aankomst in Eupen

Op vrijdag 15 juli vertrokken we dan eindelijk richting Eupen voor het wereldkampioenschap indoorkarting. Een week trainen en een week wedstrijden staan op het programma.

 

Samen met Marcel en zijn pa en ma reden we naar ons vakantiehuisje dat we voor 2 weken samen met onder andere Leroy en Corné hadden gehuurd. De eerste kennismaking aldaar was geweldig. Het huis was prachtig, enorm groot en voorzien van de nodige luxes, zoals een pooltafel, BBQ’s, sauna, heel veel bad- en slaapkamers etc, een echte villa.

 

Op vrijdag besloten we het rustig aan te doen en na een rondje hardlopen in de mooie natuur rond Eupen, gingen we op zaterdagmiddag de eerste kennismaking tegemoet met de nieuwe karts en de nieuwe baan in Eupen. En die lag er schitterend bij, weliswaar was de het stukje buitenbaan nog niet aangelegd, maar de baan binnen was erg leuk. We reden zomaar eens één heatje, samen met een aantal Italianen die ook voor het IKWC kwamen trainen. Het ging prima (sneller dan die Italianen, haha) en ook Marcel ging gelijk lekker op de voor hem totaal nieuwe baan. Na nog een drankje en een praatje met wat mensen gingen we terug naar de villa waar inmiddels ook Leroy was gearriveerd. Ook de zus van Marcel en haar vriend, Agnes en Yardin waren al sinds gisteravond in Eupen.

 

Tijdens een heerlijke BBQ ’s avonds beseften we dat het WK avontuur begonnen was!

 

 

top

 

 

 

 

Eerste echte trainingsdag, 18 juli

Na ons eerste heatje op zaterdag waren we van plan om op zondag een tweetal keer te rijden, maar na onze eerste heat hielden we het reeds voor gezien, want het was letterlijk slalommen tussen de recreanten en dat had natuurlijk weinig zin. De rest van de dag lekker op het gemakje in de villa doorgebracht en ’s avonds even ontspannen in de sauna.

 

Op maandag was de baan exclusief voor de IKWC-rijders en dus konden we ons opmaken voor de 1^e echte trainingsdag, we hadden namelijk op voorhand al 4 sessies gereserveerd. Toen we aankwamen op de baan rond de middag waren daar ook de Belgen van Bluestar, onder andere Gregory, Kenny en Mathias waren present. Dit kwam goed uit, want met zulke goede rijders erbij wordt het trainen een stuk leuker en leerzamer. Ook Steven, Timothy, Jordan en Giovanni waren er. Voor mij allemaal bekenden van onder meer de WK trip naar Brazilië, en het was een erg leuk weerzien.

 

De eerste heat begonnen we met z’n allen en het ging er gelijk heftig aan toe. Snelle tijden werden op de klokken gezet en Mathias (Grooten) verbaasde weer meteen iedereen door een zeer snelle tijd van 57.27 neer te zetten, liefst 4 tiende sneller dan de rest. Ook Kenny (de regerend wereldkampioen)  was erg snel en ik sloot de heat met een goed gevoel af op plek 3. Daarna een pauze van een klein uurtje en vervolgens de 2^e heat. Ik ging met Mathias om en om op kop en daardoor ging ik weer wat sneller, een 57.47. Ondertussen gingen Marcel en Leroy ook prima. Leroy zat inmiddels al op 58.0, al in zijn eerste heat, en ook Marcel kwam prima mee tussen al die snelle mannen. Onze 3^e heat was gewoon met z’n drieën, en dat kon je duidelijk merken, want de baan werd er niet bepaald beter op en de tijden lagen niet zo laag als eerst. Maar dat weerhield Leroy, die overigens ook uitstekend kan koken, er niet van om voor de 1^e keer de 57 in te duiken, erg netjes.

 

In de 4^e heat van opnieuw 25 minuten was het weer lekker druk op de baan en werd er wederom hard gereden, nu was het Marcel die voor de 1^e keer de 57^ers besloot op te zoeken, en niet zo zuinig ook, hij reed de voorlopig 3^e dagtijd met een 57.48! De meeste rijders reden nu wel onder de 58 seconden en ook Leroy scherpte zijn tijd weer aan tot een 57.7.

 

Maar we moeten nog zeker niet te veel waarde hechtten aan de tijden op dit moment, want de omstandigheden veranderen toch continu. Veel belangrijker was dan ook dat we alle drie een lekker gevoel overhielden aan deze 1^e dag en dat we gewoon lekker meekwamen tussen de snelle Belgen.

 

Ondertussen druppelden er ook steeds meer andere WK deelnemers binnen. Zo arriveerden de Amerikanen Kimbrell en de broers Miles en Logan Calvin. Vorig jaar alle drie nog smaakmakers op het WK in Phoenix. En ook andere Belgen, Oostenrijkers en Duitsers werden gesignaleerd. Al met al viel de drukte nog mee op de 1^e echte trainingsdag, maar het is duidelijk dat het toch langzaam maar zeker drukker wordt richting het WK. Morgen opnieuw 4 heats op het programma, en dan als het goed is in de tegengestelde richting.

foto's

 

Van Stavelot via Eau Rouge naar Eupen

We begonnen de dag met een bezoek aan het autosportmuseum te Stavelot, daar waren tientallen oude raceauto’s te zien. Schitterend om te zien, en aangezien we toch dicht bij de baan van Spa-Francorchamps waren, besloten we ook daar even langs te gaan.

 

Aldaar bleek dat er allerlei mensen met eigen auto’s aan het rijden waren. Zeer leuk, want we zagen de ene na de andere dikke bak aan onze neus voorbij scheuren en Eau Rouge induiken. Even later liepen we zelfs door de pitstraat en ook daar keken we uiteraard onze ogen uit. Maar tegen het einde van de middag was het dan echt tijd om zelf weer achter het stuur te kruipen, dus we begaven ons richting Eupener Karting. Vandaag zou voornamelijk in tegengestelde richting gereden worden en dat was dus nieuw voor ons.

 

 

We begonnen in een sessie met onder andere mijn Kartgrid teamgenoot Bart van de Vel en het ging lekker. De baan was leuk, iets minder zwaar als de normale richting, maar zeker ook uitdagend. De tijden waren prima, en niet veel later reden we opnieuw, en nu met de hele club van BlueStar er ook weer bij. Samen met Kenny kon ik prima tijden neerzetten, dus dat stemde tot tevredenheid.

 

Ondertussen ging ook Marcel weer als een speer en hij deed net alsof hij al jaren op dit niveau rondrijdt, continu in de top van de tijdenlijsten! Leroy moest nog een beetje zoeken naar de goede balans op de tegengestelde baan, maar ook hij maakt zijn meters en zal tegen het einde van de week ongetwijfeld snel zijn!

 

De 3^e heat was er eentje in de normale rijrichting, en de tijden zaten weer enorm dicht bij elkaar. Ik concentreerde me in het begin op een goede simulatie van de kwalificatie, die in de vorm van een hotlap gereden zal worden. Dit ging prima en daarna zo constant mogelijke tijden blijven neerzetten. Leroy en Marcel waren nu wat sneller, terwijl ook veel andere WK-deelnemers ten tonele verschenen en hun eerste meters aflegden.

 

 

Ook werd de buitenbaan gereed gemaakt, die wordt vanaf morgen in gebruik wordt genomen. Tijdens onze 4e en laatste heat van de dag was het heel erg druk op de baan, om 8 uur ’s avonds was er een soort clubheat en we reden met een kleine 30 man op het circuit. Ook nu weer in de omgekeerde rijrichting.

 

Na afloop had ik een lekker gevoel over de trainingen van vandaag. Het was al aanzienlijk drukker dan gisteren, en het zal de komende alleen maar drukker worden. Maar nu al is gebleken dat de concurrentie enorm sterk is. Desalniettemin blijven wij onze uiterste best doen om ons optimaal voor te bereiden, misschien zondag en in ieder geval maandag zullen we waarschijnlijk pas zien hoe we er echt voorstaan.

 

Morgen een rustig dagje ingepland, waarschijnlijk maximaal 2 heatjes, en ’s avonds zal ook Corné zich bij ons voegen voor de laatste trainingsdagen! foto's

top

Woensdag rustdag? Nee toch maar trainen!

 

Vandaag hadden we eigenlijk een rustdag gepland, maar dat kwam er niet van! We begonnen de dag op het gemakje in ons huis(je) en besloten na een interview met de PZC (komt donderdag in de krant) om een potje te gaan bowlen. Geweldig veel lol gehad, en zelfs een score van 189 neergezet, ondanks dat ik bijna de hele installatie had gesloopt bij een iets te enthousiaste poging om een strike te gooien (waarvan ik er maar liefst 7 gooide en daardoor 2 keer won).

 

Maar genoeg over onnozele spelletjes en op naar de kartbaan voor het echte werk. We konden het niet laten om toch nog even te gaan rijden vandaag, zeker omdat het de 1^e dag was dat de buitenbaan open ging en die wilden we graag rijden. We reden 2 heats in de omgekeerde rijrichting en in het begin was de baan nog erg stoffig waardoor het op de binnenbaan in tegenstelling tot voorgaande dagen ineens een stuk gladder werd. Dat beviel me prima en mijn tijden waren ook prima.

 

Ook Leroy en Marcel gingen hard. Vandaag was duidelijk merkbaar dat het WK eraan komt, want er waren al veel meer mensen dan de dagen hiervoor. Onder meer de snelle Brazilianen Maxwell Jansley, Daniel Faulhaber en Lucas Motta kwamen aan. Ook het snelste Duitse team dat ons in de laatste 12 uur van Eupen nog versloeg gaf acte de presence. Zij waren direct heel erg snel, Epp, Scotten, Seelinger en zeker ook Weidemann zijn namen om rekening mee te houden.

 

Ik kon het niet laten om er toch nog een heatje aan vast te knopen en terwijl de anderen gingen eten, trainde ik nog even verder. Wederom in tegengestelde richting terwijl ik eigenlijk juist in de normale richting nog eens wilde rijden. Na die heat moest ik nog 2 uur wachten om de normale richting mee te rijden, maar ik zou toch op Corné wachtten en dus besloot ik toch weer mee te doen. En vlak voordat we van start gingen kwam Corné aan, en die besloot direct mee te rijden. En hoe? Zoals we hem kennen, vanaf het begin gelijk erg rap, echt heel rap, zeer knap aangezien hij nog maar zo weinig rijdt. Mathias bleef ook maar gaan en reed het ene na het andere baanrecord, ik zat binnen een aantal tienden achter hem op de 2e of 3e dagtijd en was dik tevreden.

 

Ook andere titelfavorieten als Alexander Gumpenberger (Oostenrijk) en Robin Borremans (België) arriveerden. Ik was erg blij dat ik de heats vandaag nog gedaan had en ging met een heel lekker gevoel én met Corné terug naar de villa.

 

De komende drie dagen zullen uiteraard opnieuw in het teken staan van training, en vanaf nu steeds op het hele circuit dus met het buitenstuk erbij. Het buitenstuk beviel prima, echt een stukje waar je als rijder zeker verschil kan maken. De kans is groot dat het op één van de volgende dagen nog wel zal gaan regenen. Hoe dat is zullen we dan uitvinden, maar op een droge baan is het rijden heel erg gaaf.

 

Goede inhaalmogelijkheden, uitdagende bochtencombinaties en lekker snel.

 

Blijf ons volgen op weg naar de races die zondag met de Nationscup en vooral maandag met het individuele WK gaan beginnen. foto's

 

top

Donderdag 4^e trainingsdag

Vandaag was de eerste echte dag dat Corné mee ging trainen, en rond de middag was onze eerste van 3 trainingssessies van de dag. Het was erg druk en heel erg leuk om allerlei oude bekenden weer te zien. Dat is ook één van de fantastische aspecten van het IKWC, de goede sfeer en alle (nieuwe) vriendschappen.

 

We begonnen op de volledige baan in tegengestelde richting en het was lekker druk op de baan. Bij mij ging het prima en ik reed zelfs de snelste tijd van de rijders op 90kg. Er zijn dus nog steeds mensen die zonder gewicht rijden, maar die heb je er altijd tussen.

 

Wat ook goed is om even te melden is dat via de live-timing niet altijd de juiste namen bij de juiste tijden staan omdat er soms wel eens wat mis gaat bij het instappen in de juiste volgorde. Ook Corné ging weer hard, en Leroy en Marcel ging ook uitstekend mee met de snelsten in onze heat.

 

De 2^e heat was wederom in dezelfde richting en er waren veel snelle mannen op de baan, onder andere Mathias die weer eens de snelste was, maar ook ik ging voor mijn gevoel prima, voor de 6^e heat achter elkaar 1^e of 2^e, dus daarover mag ik niet klagen. Maar nogmaals, de tijden zeggen zo weinig, hoogstens dat we het niet heel slecht doen. Aan het einde van onze heat begon het lichtjes te miezeren en toen we klaar waren kwam het zelfs met bakken uit de hemel. En omdat het buitenstuk smal was, zelfs tussen 2 betonnen muren door en dus niet erg veilig in de regen, werd besloten om de buitenbaan een dicht te gooien zolang het nat bleef. Wij reden onze 3e heat daarom dus alleen binnen, wel weer eens in de normale richting. De tijden waren niet geweldig, maar dat waren onze karts in deze heat denk ik ook niet, dus we waren zeker niet ontevreden over het rijden van vandaag.

 

 

We beginnen langzaam maar zeker meer zin te krijgen in de races die over een paar dagen al gaan beginnen. Vandaag waren er echt al ontzettend veel rijders aan het trainen en we krijgen een steeds beter beeld van op wie we moeten letten. Maar er moeten ook nog steeds goede rijders aankomen.

 

Morgen en overmorgen tot besluit nog eens 3 sessies, en dan kan het zondag echt gaan beginnen met de nations cup!

 

Bij Vacansoleil hadden ze gister tijdens de rustdag van de tour een mosselparty. We sloten vandaag de dag af met een heerlijke mosselmaaltijd. 's-Ochtends door Patrik (de pa van Marcel) opgevist uit de Oosterschelde en 's-avonds in Xhoffraix op ons bordje: verser kan niet, heerlijk!!!!

 

Oh ja, het interview van Michiel Bouwman van de PZC was vandaag al geplaatst. Als je hier klikt kun je het eens nalezen.

 

loting groepen race 1, 2, 3 en 4    *     foto´s      *      artikel pzc

 

top

Voorlaatste trainingsdag verloopt goed

Op vrijdag 22 juli was onze voorlaatste trainingsdag. We hadden opnieuw 3 heats gepland om te trainen en het was erg druk toen we iets voor de middag aankwamen op de baan. Vele IKWC rijders waren al present en je voelde dat nu de wedstrijden beginnen te naderen. Er werd door de meeste rijders zeer fanatiek getraind. Ook wij gingen gewoon door met trainen, hoewel de spierpijn van de afgelopen 7 dagen goed voelbaar was.

 

We begonnen in de normale richting op de gehele baan, want het was nog droog. Het ging bij mij eigenlijk niet goed, ik begon zeer sterk, maar doordat ik wat zat te klooien met langzamere mensen en met mijn stoel kwam ik niet echt in een goed ritme meer op deze lastige baan, en daardoor stelde mijn tijd ietsje teleur. De andere drie daarentegen gingen prima. In de 2^e heat was ik gebrand om geen fouten te maken en ik had een schitterende trainingssessie samen met Corné. Om beurten reden we op kop en daardoor konden we veel van elkaar opsteken. Terwijl we in een rustige heat zaten (één van de weinigen vandaag), en dat is zeker een nadeel hebben we deze week ondervonden, reden we toch zeer snelle tijden.

 

Voor Leroy een kleine tegenslag, want hij had al last van zijn rug, en tijdens de heat kreeg hij een harde tik en daardoor veel pijn in zijn rug. Hij besloot de laatste heat voor vandaag te laten verplaatsen naar morgen, en zodoende reden Marcel, Corné en ik nog een heatje zonder Leroy. En alle drie gingen we erg goed, ook Mats (de Jong) reed in onze heat en die ging heel erg hard (ondanks een gat in zijn hand!). Maar ook onze tijden waren goed en we sloten de training daarom af met een zeer goed gevoel.

 

 

De anderen trainden aan het eind van de middag en in de avond vrolijk verder terwijl wij van onze rust in de villa genoten door onder meer de spannende tourrit naar Alpe d’Huez te kijken en nog wat potjes te poolen.

 

 

 

Morgen de laatste trainingsessie van 3 heats (4 voor Leroy), en gelukkig eigenlijk zit de training er dan op, ik snak onderhand naar de competitie van de wedstrijden, net als mijn teammaten. We kijken dus om te beginnen uit naar de Nations Cup van aankomende zondag die we voor team Nederland INDOOR KARTING MIDDELBURG zullen rijden, met dank aan de sponsor IKM. We rijden in de samenstelling van het teamkampioenschap, maar dan in plaats van Corné (die zondag helaas nog moet werken) met Romano Franssen. Een zeer sterke rijder uit Limburg die onder andere in 2008 3^e werd op het WK en dus een goede vervanger voor Corné.

 

Morgen zal ik naast een verslag van de laatste training ook nog een (korte) voorbeschouwing geven op het WK, met de favorieten in mijn ogen, en onze verwachtingen. Je kunt ons volgenvia de live timing:

 

 

 

loting groepen race 1, 2, 3 en 4   *   artikel pzc   *   artikel wereldregio   *   foto's

top

 

Vertrouwen in races na laatste trainingen

 

Vandaag was de laatste mogelijkheid om te trainen voor het WK, morgen is de nations cup, en dan kan er niet meer getraind worden. Dus ook wij grepen onze kans en stonden rond half 1 op de baan om ons voor de laatste keer aan te melden. Leroy en Corné deden eerst samen een heatje, louter op de binnenbaan. Dat kwam omdat het buiten nog nat was en daarom gooiden ze de boel weer dicht. Ze eindigden de heat op 1 en 2, dus dat ging uitstekend. Een klein uurtje later stonden we nogmaals, maar nu met vier man aan de start, en dit keer mochten we wel naar buiten. Ik ging heel lekker voor mijn gevoel en ging voor het eerst de 1.09 in, en wel met een 1.09.994. En geloof het of niet, die tijd had ik tot op de duizendste voorspelt gisteravond. Corné was achter mij 2^e en ook Marcel en Leroy gingen prima mee.

 

Na anderhalf uur pauze en de formule 1 kwalificatie te hebben gekeken gingen we opnieuw de baan op. Nu alleen de indoorbaan want het was wederom aan het regenen, en ook weer in tegengestelde richting. En opnieuw ging het erg lekker. Samen met Corné reed ik een heerlijke heat, we reden om beurten voorop en namen elkaar zodoende op sleeptouw naar snelle tijden, in niet al te geweldige karts. Na deze heat vertrok Corné nog voor een dagje richting Nederland, en gingen wij met z’n drieën nog een heatje doen, om het af te leren!! Zowel Marcel, Leroy als ik gingen opnieuw goed, wat heet, zowel Marcel als ik hadden even het baanrecord tijdens de heat met 56.3, maar uiteindelijk reed Kenny een 56.17, om 56.2 voor mij. Een lekkere heat om zo met vertrouwen de trainingsweek af te sluiten. Met een goed gevoel vertrokken we met de hele meute richting een lokale pizzeria in Eupen!

 

Nu de trainingen er op zitten, kunnen we vooruit gaan kijken richting de wedstrijden, die er nu toch al snel aankomen. Om te beginnen morgen de nations cup. Daarin zullen we Nederland vertegenwoordigen met ons team bestaande uit Leroy, Marcel, Romano (Franssen) en ik, gesponsord door Indoor Karting Middelburg. We rijden om 3 uur ’s middags een 3 uurs kwalificatierace. Daar zijn er 2 van, en de beste 10 teams per race (iedere race heeft ruim 20 deelnemende teams) zullen doorgaan naar de finale van 2 uur om half 8 ’s avonds. We hopen daar uiteraard in te kunnen deelnemen, en gezien de trainingen moet dat zeker mogelijk zijn. Waar we uiteindelijk zullen eindigen zal morgen blijken, maar met een top 10 resultaat zouden we allen zeer content zijn!

 

Dan vanaf maandag het IKWC, het individuele wereldkampioenschap indoorkarten. Voor mij reeds het 4^e, en na de vorige 3 edities weet ik dat de verwachting onder de volgers zo hier en daar hoog gespannen zijn. Misschien niet onterecht, maar ik wil toch nog eens benadrukken dat er hier ontzettend veel goede rijders zijn, het niveau ligt heel erg hoog, en de factor geluk zal net als de afgelopen jaren een niet te onderschatten factor zijn. Natuurlijk is mijn doel om wereldkampioen te worden, maar dat is logischerwijs makkelijker gezegd dan gedaan. Ik zal in ieder geval alles geven en in iedere race zo hoog mogelijk proberen te eindigen, ook mocht ik een mindere kart loten. De finale (beste 30 rijders v/d 200) wil ik in ieder geval halen, en het liefst natuurlijk de top 10, maar daarvoor mag er niet teveel tegen zitten. Ik hoop dat ik net als vorig jaar het podium weer zo nu en dan kan beklimmen, het liefst ook weer een keertje helemaal bovenaan, maar het zal niet meevallen! Voor mijn andere 3 teamgenoten is het nog maar het 1^e WK, en dus kijken zij misschien met een iets andere blik vooruit. Corné was hier pas sinds woensdag, maar was direct ontzettend rap en lijkt al door veel snelle rijders in de gaten gehouden te worden. Corné rijdt dan ook al jaren op topniveau, maar was het laatste jaar niet veel meer actief in de kart. Des te knapper waren zijn optredens tijdens de trainingen en we kijken daarom ook heel erg uit naar hoe hij het in de race zal gaan doen. Ook voor hem was de top 10 het doel!

 

Marcel respectievelijk Leroy hebben nog heel wat minder ervaring op dit niveau, maar stonden tijdens de afgelopen week ook zeker hun mannetje tussen alle internationale toppers. Voor hun zou het behalen van het podium in één van de races en de finaledag (beste 60 rijders) al een prachtige prestatie zijn. Maar wie weet is er wel meer mogelijk, we gaan het allemaal zien vanaf maandag, wanneer Leroy mag aftrappen in de allereerste half uurs race om 10 uur ’s ochtends.

 

Dan nog wat namen om in de gaten te houden voor de volgers, onder de topfavorieten voor dit WK reken ik deze mannen: Mathias Grooten (België), Robin Borremans (België), Jon Kimbrell (USA), Michael Weidemann (Duitsland), Mats de Jong (België) en uiteraard de regerend wereldkampioen Kenny Geldhof.

 

Verder een hele lijst met outsiders: Miles Calvin (USA), Maxwell Jansley (Brazilië), Bart v/d Vel (België), Jelle Soeffers (België), Gregory Laporte (België), Felipe Viera (Portugal), Regis Gosselin (België), Martin Hanhardt (Duitsland), Lucas Motta (Brazilië), Kevin Caprasse (België), Amandio Costa (Portugal) en nog een paar die ik waarschijnlijk vergeet!

 

Blijf ons volgen via de live-timing, de IKWC website, en natuurlijk ook via mijn site. Ik probeer om tijdens de wedstrijden meerdere malen per dag mijn site te updaten en jullie te voorzien van de laatste informatie, foto’s en resultaten!! En voor de mensen die nog twijfelen om ons te komen aanmoedigen, doen, want we kunnen jullie steun heel goed gebruiken.

 

loting groepen race 1, 2, 3 en 4   *   artikel pzc   *   artikel wereldregio   *   foto's

top

 

Nations cup deel 1: Glorieuze overwinning voor Indoor Karting Middelburg!

De nations cup was de 1^e keer dat het er echt om ging. Er werd door de vele inschrijvingen een nieuw race schema gehanteerd, met 2 poules die beiden een kwalificatierace rijden. Er zijn in totaal 45 teams en de beste 28 gaan door naar de finale. Wij waren ingedeeld in de 2^e groep, naar mijn mening een iets zwakkere groep als de 1^e, maar met genoeg topteams daar wel in. Wij rijden dus met Leroy, Marcel, gastrijder Romano Franssen en ikzelf. Een heel mooi team, en we hadden er alle vier ontzettend veel zin in. Tijdens de 1^e race was er een mooie overwinning voor Bluestar A met onder andere oud wereldkampioenen Laporte, Grooten en Geldhof.

 

De kwalificatierace was 3 uur, met 2 verplichte kartwissels waarvoor je op nummer werd binnengehaald. Daar buitenom moet je zelf nog 1 rijderswissel doen. Wij lootten nummer 5 en omdat we daarom redelijk vroeg voor de 1^e keer van kart moesten wisselen, en dus een relatief korte 1^e stint van ruim een half uur hebben, besloten we dat Marcel ging kwalificeren. De kwalificatie was 5 minuten, en van de 22 teams kwalificeerde Marcel op een prima 7^e plaats. Hij nam ook de start van de race voor zijn rekening, een staande start. Je moest naast je kart gaan staan, en erin springen op het moment dat de groene vlag gezwaaid werd!

 

De start was redelijk goed, we verloren niks, en we wonnen ook niks. Maar gedurende het eerst halfuur kwam Marcel op stoom en begon aan een opmars. Met schitterende inhaalacties werkte hij zich op naar een prima 4^e positie, toen we moesten gaan pitten. Romano ging erin, en die was ondanks dat hij deze week niet veel getraind had, gelijk heel erg snel. Ook hij wist wel raad met minder snelle concurrenten en pakte P2 stevig in handen. Samen met de nummer 1 reed hij ver weg van de rest in een lange 2^e stint van ruim een uur. Ook One Racing op de 1^e plaats was snel, maar Romano hield het gat erg klein op zo’n 3 seconden. Ik kon met nog ruim een uur te gaan instappen voor de 3^e stint. We besloten de 3e rijderswissel in het laatste uur te doen. Ik zat er gelijk lekker in, er lag erg veel grip op de baan, en dat maakte snelle tijden mogelijk.

Ik kon na een tiental minuten de leiding overnemen, en gelijk een mooie voorsprong opbouwen. Ondertussen reed ik ook nog een nieuw baanrecord, met een 56.029. Ik kon met een gerust hart de pits inkomen met nog een klein half uurtje te gaan. Leroy stapte in en verbaasde iedereen door in zijn 2e ronde al een 56.5 neer te zetten! Heel erg knap, uiteindelijk reed hij een 56.4 als snelste, meerdere malen. En heel erg constant, zo wonnen we eigenlijk nog redelijk eenvoudig onze kwalificatie race, en dat was natuurlijk fantastisch en boven onze verwachtingen!!

 

Onze dag kan eigenlijk al niet meer stuk. Na 186 hadden we ruim een halve ronde voorsprong op de nummers 2 en 3, One Racing en Bluestar B. En dan te bedenken dat we, om geen risico te nemen, allemaal nog ruim boven de limiet voor het gewicht zaten, bijna allemaal 4 kilo te zwaar. Je werd met kart en al gewogen, en dus moesten we ook rekening houden met benzine, en we wilden absoluut geen risico nemen. In de finale zal het straks ongetwijfeld nog een stuk zwaarder worden, maar wij zullen dan qua gewicht ook een iets minder overdreven marge nemen. We gaan onze uiterste best doen in  de 2 uur durende finale zo meteen, en we zien wel waar het schip strand. Romano of ik zal waarschijnlijk de kwalificatie doen van wederom 5 minuten! Maar de 1e overwinning is nu reeds in de pocket, super!

top

Nations cup deel 2, finale met mooi eindresultaat

Rond de klok van half 9 begon dan eindelijk de kwalificatie voor de finale van de nations cup, ik ging die voor ons team doen, en het ging redelijk goed. Ik kwalificeerde als 10^e van de 28 overgebleven teams, best goed, al had er misschien iets meer ingezeten. De start was niet lekker en ik verloor 2 plekjes en kwam zodoende 12^e te liggen. Maar ik heb constant alles gegeven en kon de ene na de andere weer inhalen, tot ik me opwerkte naar P6! Met de wissel vielen we weliswaar één plekje terug, maar met een veel mindere kart als in de 1^e stint had ik toch beter gereden voor mijn gevoel en mooie inhaalacties gemaakt. Ondertussen was Vantrico als een gek vertrokken met Mats die het baanrecord op 55.7 zette, absurd!! Marcel ging na mij en we hadden een hele snelle wissel na 40 minuten racen. Onder aanmoediging van onder andere Joop, Cuma, Jacky, Alex en Lorenzo ging Marcel weer van 7 naar 6 en reed ondanks een paar vervelende achterblijvers, erg goed! We lagen nog binnen de 20 seconden van de leiders in de race en het was zo ontzettend close. Dan de kartwissels na ruim een uur van de 2 uur rijden. Veel chaos bij sommige teams, en wij profiteerden daarvan door een puike 5^e plek te pakken. Romano ging weer rijden, en we hadden nu duidelijk een kart die niet snel was. Maar we moesten het ermee doen helaas en Romano knokte voor wat ie waard was. Hij kon niet voorkomen dat een Amerikaans en Duits team (zij het heel agressief) ons weer passeerden, maar hij bleef heel knap bij.

 

We besloten om de laatste wissel zo lang mogelijk uit te stellen, en zo te proberen om de Amerikanen op de 6^e plek nog te pakken.  Maar veel teams zaten op dezelfde strategie en dus was het zeer druk in de pits en ook wij kwamen werkelijk op het allerlaatste moment binnen. Leroy die de 1^e race zo fantastisch uitreed, stelde zich op als een ware teamplayer en gaf er niks om, dat ie slechts een paar minuten meer kon rijden, we pakten de Amerikanen met een hele snelle wissel, en werden zo 6^e. Weliswaar op slechts 2 seconden van de nummer 4 in de race, maar van de 45 teams in zo’n enorm sterk deelnemersveld, daar kunnen we alleen maar tevreden mee zijn. Dat zijn we dan ook, zeker gezien de prachtige overwinning in onze 1^e race. Zeer oprechte felicitaties naar Vantrico.be die een waanzinnig knappe race reden en de Nations Cup voor Daytona Essen (Duitsland) en Bluestar A (België) op hun naam schreven. Indoor Karting Middelburg bedankt voor de sponsoring en Romano hardstikke bedankt dat je met ons mee wilde rijden!

 

Op naar morgen, als het echte werk gaat beginnen, stay tuned…..

top

Zenuwslopende 1^e race resulteert in overwinning!

Ik zat voor de 1^e dag in de 3^e groep. Leroy zat in de 1^e groep en die kwalificeerde zich keurig als 7^e tijdens de hotlap kwalificatie. Er deden in zijn heat 25 rijders mee en tijdens de 1^e ronde pakte Leroy Diego Morales met een mooie inhaalactie. Leroy besloot laat te stoppen, en door een aantal achterblijvers, en iemand die voor hem stilstond in de pits, kwam hij op plek 7 weer de baan op. Op die positie zou hij uiteindelijk ook finishen, een prima 1^e race. De race werd gewonnen door Maxwell Jansley (Brazilië). De 2^e groep werd gewonnen door de Belg Kevin Caprasse (België).

 

Dan mijn race, ik lootte een goede kart en tijdens de hotlap kwalificatie maakte ik slechts 1 klein foutje en pakte ik de pole-position met een 1.10.3, slechts 6 tiende van het baanrecord, en dat in 1 ronde! Achter mij de Duitser Maximilan Fritz en de Oostenrijker Mario Novak. Bij de start van de race kon ik een heel klein gaatje slaan, maar de kart was erg onrustig, en op het buitengedeelte brak de kart uit en zaten ze er gelijk weer bij. Gedurende de 1^e tien minuten ging mijn tempo wel flink omhoog, maar Maximilian Fritz kon volgen. We liepen wel uit op de nummers 3 en 4.

 

De Duitser kwam na 15 minuten de pits in, en dat was gunstig voor mij. Hij kon zijn tempo alleen niet vasthouden, terwijl ik lekker door bleef gaan en zo kon uitlopen. Met nog 5 minuten te gaan kwam ik de pits is voor mijn verplichte stop. Je moest op een knop duwen en dan telde de klok af van 10 naar 0. Maar ik drukte en de klok begon helemaal niet te lopen, dus ik sprong uit mijn kart (die iets door was gerold) en duwde opnieuw op die knop. Nu ging hij wel lopen, en toen ik de pits uitkwam, zag ik Fritz precies voor me op de baan, en ik had nog 3 ronden. Ik kwam op het buitendeel, en zette mijn kart er direct naast in de 180 graden bocht. Dat ging super en zo pakte ik onmiddellijk de leiding weer terug. En die leiding stond ik natuurlijk niet meer af.

 

Zo won ik gelijk al de 1^e race, en ook nog eens in opnieuw een nieuw baanrecord van 1.09.413. En dat betekent net als de pole-position een extra half punt en dus de volle bak. Een beter begin kan natuurlijk niet! Op naar de 1^e races van Marcel en Corné!

top

2^e race weer podium voor Ruben, winst voor Corné en P3 voor Leroy en Marcel!

Na mijn 1^e race waren er nog 4 groepen die hun eerste race reden. In de 4^e heat ging de winst naar Mats de Jong (België), de 5^e won de Belg Regis Gosselin, dan werd de 6^e gewonnen door Kenny Geldhof, weeral een Belg. Dan de 7^e heat met daarin 2 van onze troeven, Marcel en Corné. Ze lootten beiden een redelijke kart, niet de besten, maar ook niet heel slecht. Maar hun pech was dat het een enorm sterke heat was met onder andere Robin Borremans, Michael Weidemann en Felipe Viera. Zodoende kwalificeerden ze als 7^e en 8^e. In de race knokten ze voor wat ze waard waren en eindigden als 6^e (Corné) en Marcel (8^e). Door diskwalificatie van een rijder werd dat uiteindelijk een 5e en 7e plaats, misschien een klein beetje teleurstellend, maar helemaal niet slecht in zo’n sterke groep.

 

Dan de 2^e serie van half uurs kwalificatieraces. Ik zat meteen in de 1^e groep dit keer en lootte kart 9. Een redelijke kart, en in een sterke groep met onder andere Mats, Felipe Viera, Mark Viskens en Martin Hanhardt zou ik het dus zwaar krijgen. Mijn kwalificatie ronde was heel erg goed, een 1.10.7 en daarmee de 3^e tijd achter Mats en de Oostenrijker Roman Heindl. Achter me Mario Novak die in mijn 1^e race ook al 3^e werd. Na een aantal ronden kon ik Heindl al inhalen en ik probeerde achter Mats aan te gaan. Novak dook vroeg de pits in, en Mats ging er een ronde later achteraan. Ik glipte mee de pits in, het gat was een meter of tien dus groot genoeg. Maar weer ging het mis want ik sloeg blijkbaar te hard en de timer ging weer niet lopen, dus probeerde ik uit mijn kart te komen en alsnog te drukken, maar ik struikelde en mijn kart reed door, terwijl ik erachter bleef haken en werd meegetrokken. Weer een aantal seconden verloren dus. Maar ik kon door, weliswaar op de 4^e plek op de baan pas. Want Novak en ook de Duitser Eppinger die in een hele snelle kart reed zat ervoor. Ik probeerde alles om bij Mario Novak te blijven, maar zijn kart liep zoveel harder. Uiteindelijk kon ik erbij komen en hem nog inhalen ook in de bocht naar binnen toe. Zo lag ik 3^e en dat was duidelijk het hoogst haalbare in deze kart. Daarom was ik er ook super blij mee. 2 podiums inclusief een overwinning, beter kon het bijna niet starten! Mats won de race voor Eppinger.

 

Zo kon ik me lekker omkleden en gaan kijken naar de andere mannen. Corné zat in de 2^e groep en moest dus gelijk na mij aan de bak. Wederom geen makkelijke poule met onder meer de Braziliaan Konrad, Mathias Grooten en Kevin Caprasse (winnaar van de 2e race vanochtend). Maar Corné lootte een redelijk goede kart, en met zijn rijcapaciteiten waren er dus kansen op een goed resultaat. Hij kwalificeerde zich als 4e achter Mathias, op pole stond Daan Vanhamme met de kart die Eppinger in mijn race had. Op plek 2 Fabio Konrad. Al vroeg in de race kwam Mathias binnen, een ronde later kwam Fabio die erachter weer op de baan kwam, en nog een ronde later ging Corné ook al naar binnen. En hij kwam voor de twee eerder genoemde mannen weer de baan op. Maar Daan kwam nog weer voor Corné de baan op. Het was bloedstollend spannend, met 5 man bij elkaar, want ook Felipe Assumpcao (Brazilië) sloot aan. Maar Corné liet zijn kwaliteiten gelden en pakte overtuigend de leiding. En ervaren als hij is, stond hij die niet meer af, een fantastische overwinning in nog maar zijn 2e IKWC race. Mathias werd nog 2e in dezelfde kart die ik had en pakte nog wel de snelste rondetijd (wel 2 tiende langzamer dan mijn tijd overigens).

 

De 4e race werd gewonnen door mijn Kartgrid cup teammaatje Bart v/d Vel. Later kreeg hij te horen dat hij gediskwalificeerd was vanwege een te late wissel, terwijl dit niet eens het geval was, want hij kwam voor de grens van 2 minuten binnen. Maar omdat ze zo vroeg afvlagden, was de stop in zijn laatste ronde en dat mag niet. Belachelijk, en ik denk dat hier het laatste woord nog niet over gezegd is. Ondertussen reed Robin Borremans in een vrij zwakke poule met een mindere kart naar een mooie overwinning (zijn 2e op rij). Maar een beetje geluk is hem zeker gegund, gezien zijn vele pech op de afgelopen WK's.

 

Dan de 5e race, met daarin Leroy aan het vertrek. Hij lootte een prima kartje, en kwalificeerde zich heel netjes als 5e. Bij de start liep de top 5 gelijk weg en Leroy zat vol bovenop zijn voorganger. Maar ook die had een goede kart en dus was passeren lastig. Hij besloot om vroeg te wisselen, en het leek dat dat wel eens een hele slimme zet zou kunnen zijn. Even later kwam de nummer 4, en daar zat hij alvast voor, virtueel reed hij dus 4e. Maar ook de leider in de race ging de pits in, en kwam net voor Leroy de baan op. De andere 2 frontrunners wachtten helemaal tot het einde van de race. Jerome Verraleweck was net iets sneller dan Leroy en de nummer 3, en die kwam dan ook voor hun de baan weer op. O wat was het spannend, want Miles Calvin was steeds ietsje langzamer en minder constant, en ja hoor, ze kwamen ervoor en Leroy kwam als 3e over de streep.

 

Een schitterend resultaat, echt heel mooi en verdiend! Nu wachten op de 2 laatste races met Marcel in de laatste groep!

 

De zesde race was een prooi voor Kenny die geweldig reed met een mindere kart en nog een onnozele actie van de Duitser Michael Weidemann voor zijn kiezen kreeg in de laatste ronde. Maar die werd uiteraard teruggezet.

 

Dan de allerlaatste race, met daarin Marcel. Hij lootte dezelfde kart als Corné net had gehad en Leroy in zijn 1e race had, nummer 1. De kwalificatie verliep prima en Marcel kwam uit op een 6e positie. Bij de start van de race was het dringen geblazen en Marcel wist zich op te werken naar plek 4. Daarna besloot hij precies op het goede moment (na zo’n tien minuten racetijd) om binnen te komen. Dit pakte goed uit en hij pakte daarmee nog een plekje, en een hele mooie, want daarmee kwam hij voor het eerst op het podium, ongelooflijk strak en constant gereden. Dus alle Veersedam-IKM rijders vandaag op het podium, we doen dus ook nog goed zaken voor het teamklassement, waanzinnig goed!

 

Dik tevreden keerden we terug naar de villa, alvast uitkijkend naar wat de dag van morgen gaat brengen, met opnieuw voor ieder 2 half uurs races. Morgen zitten we geen enkele keer in dezelfde groep, Marcel bijt het spits af om 10 uur, ik zal rond half 12 weer acte de présence moeten geven.

 

top

3^e race, magnifieke overwinning van Corné en Ruben, ook Marcel weer podium!

Op dinsdag waren de 3^e en 4^e races voor alle rijders gepland, en Marcel mocht als eerste aantreden voor zijn race, in de 1^e groep. Het was vandaag op de omgekeerde baan en daarom kon je tijdens onder andere de kwalificatie een hotlap rijden. Dat houdt in dat je je kart over de finishlijn gooit zonder te remmen, je mist dan wel de volgende bocht, maar dat maakt in een hotlap niet uit en de ronde is dan veel sneller. Marcel deed dit heel goed en kwalificeerde zich als 2^e. De race was enorm spannend en wederom gingen de meesten voor een vroege stop, zo ook Marcel. Dit pakte redelijk goed uit, zij het dat hij een plekje verloor door een enorm snelle stop van Gregory Laporte. Hij reed 3^e en moest nog even verdedigen, maar dat deed ie geweldig, en zo pakte hij zijn 2^e podium op rij, wederom 3^e. Gregory won de race en de 2^e race werd gewonnen door de Duitser Maximilian Beer.

 

Dan mijn race, ik lootte kart 18, een redelijke kart, maar er zaten veel goede rijders in mijn groep en dus wist ik dat ik het zwaar ging krijgen, onder andere Felipe Viera, Amandio Costa, Bart v/d Vel, Mario Novak en Kevin Caprasse. Maar mijn kwalificatieronde was echt waanzinnig goed en ik pakte zowaar de pole (met 3 honderdste voorsprong) en dus een half punt. Bij de start had ik gelijk de Braziliaan Nadaes in mijn nek, en ik zag dat er veel mensen gelijk gingen pitten die dachten dat ik de boel op ging houden. Viera, Costa en Novak doken de pits in, en ik wist dat ze snel zouden zijn, omdat ze allen betere karts als mij hadden. Ik reed nog 3 ronden door en dook toen ook de pits in. Dit keer was ik zeer geconcentreerd en maakte ik geen fouten, en ik kwam precies voor Amandio de baan weer op. Ik wist dat Nadaes nog moest en stoppen, en ik was bang dat als ik teveel ging verdedigen, dat hij ervoor zou kunnen komen. Maar niet veel later kwam hij binnen, en we kwamen ruim voor hem de baan op. Met nog ruim 15 minuten te gaan wist ik dat ik nu gewoon alles dicht moest houden. Dit ging prima, hoewel het wel bloedstollend spannend was. Maar na een heeeeeel lang kwartier kwam ik als winnaar over de streep, en dat zeker niet in één van de beste karts! Echt een heel belangrijke zege en ik was uitzinnig van vreugde. In de laatste ronde gooide ik mijn kart nog over de finish, en daarmee pakte ik nog bijna de snelste ronde ook, net niet.

 

Corné zat direct de race na mij en lootte net als mij een redelijke kart. Hij kwalificeerde als 3^e achter de toppers Borremans en De Jong. Bij de start van de race reden zij gelijk met z’n drieën weg en toen ze de achterblijvers naderden, doken Robin en Mats tegelijk de pits in en Corné reed door. 2 ronden later kwam ook Corné binnen en hij had een hele goede stop en pakte zowaar de leiding. Met nog 15 minuten te gaan was het racebeeld exact hetzelfde als in mijn race, verdedigen was het devies. Maar dat is wel toevertrouwd aan Snoopy, een complete coureur als hij geeft dit niet meer uit handen, en zo boekte ook hij een schitterende 2^e zege!!

top

Weer goed resultaat in race 4: 2^e!

 

Na de race van Corné was de 5^e groep, met als winnaar Marc Schings (Duitsland). Daarna de 6^e race met daarin Leroy. Hij trok een gemiddelde kart en kwalificeerde zich daarmee als 6^e. Na een spannende race wist Leroy de 6^e plek te behouden, en daarmee kon hij wederom een prima resultaat bijschrijven na zijn 7^e en 3^e plaats eerder. De 6^e race van de 3^e kwalificatieronde werd gewonnen door de Duitser Michael Weidemann, die zich na de onbezonnen acties van gisteren blijkbaar herpakt had. De laatste race was echt genieten met drie toppers die het podium bezetten, Kenny won zijn 3^e race op rij, voor Regis Gosselin die ook weer goede zaken deed. Na de penalty van Bart gisteren won hij zijn 2^e race. 3^e werd Maxwell Jansley die niet mag klagen over zijn karts tot op heden, en ook weer podium pakt. Toen ging de 4^e ronde in, en door het aanhoudende goede weer werd besloten om in tegenstelling tot ’s ochtends de buitenbaan weer open te gooien. De eerste keer dat er tijdens een race in omgekeerde richting tegengesteld werd gereden. En in de 1^e race (met daarin Leroy alweer) ging het gelijk helemaal mis. In de training was er al veel commentaar op het stuk waar je naar binnen ging, heel smal tussen 2 betonnen muren. En juist daar deed zich een crash voor (gelukkig net achter Leroy) en klapte de ene na de andere op elkaar. De race werd direct stilgelegd en volledig herstart, maar op de binnenbaan.

 

klik en bekijk het crashfilmpje van Bjorn Vermeulen

 

Leroy liet zich niet van de wijs brengen en wist zijn 6^e startpositie om te zetten in een hele mooie 5^e plaats aan de finish, dat door de Amerikaanse topper Kimbrell in te halen in de laatste ronde, 5^e in een hele sterke heat, heel goed. Leroy presteert dus uiterst constant, en als hij zo doorgaat, gaat hij de finaledag zeker halen. De race werd gewonnen door Maxwell Jansley die in een goede kart zijn goede reeks voortzet. In de 2^e groep pakte Michael Weidemann weer een zege in een zwak bezette groep. In de 3^e groep Corné op de startlijst, en hij trof het niet bepaald met de kartloting, Kart 5 bleek niet goed en Corné moest na de hotlap kwalificatie genoegen nemen met een 9^e plek op de startgrid. Tijdens zijn race knokte hij voor wat ie waard was, maar meer dan een 6^e plek zat er helaas niet in. Mathias Grooten gooide al zijn frustratie van de eerste 3 races eruit en reed magistraal naar de overwinning, de meest dominante zege tot nu toe met ook de pole en snelste ronde, een nieuw baanrecord op de indoorbaan met een 55.4! Mijn baanrecord van de lange baan staat overigens nog steeds, op 1.09.413.

 

Ik zat in de groep gelijk na Corné, en ik was erg zenuwachtig. Mijn kart (dezelfde als Leroy zojuist had), had in de hotlap erg veel onderstuur en daardoor maakte ik 2 kleine foutjes. Helaas geen pole dit keer maar een 4^e plek. Zeker niet slecht, maar ik mocht dan ook niet klagen over de sterkte van mijn groep, hoewel er zeker een paar goede rijders in zaten, was het geen enorm zware groep. In de eerste ronden wist ik met één plekje op te werken, en de nummer 2 dook de pits in. Ook de leider in de race, Yoan Medart die in de hele snelle kart 20 zat, ging pitten. Ik zag dat mijn tijden ongeveer gelijk waren aan die van de jongens die net 2^e en 4^e reden, en dus besloot ik na een paar ronden toen zij nog iets versnelden, maar om binnen te komen. Mijn stop was nagenoeg perfect en ik kwam voor die 2 mannen de baan op, Manuel Tenschert en Mario Novak (beiden Oostenrijkers). De 1^e kart was zo snel, dat ik die onmogelijk bij kon houden. Corné had die kart gister in de 1^e race, en toen was ie nog lang niet zo snel helaas (en dus een beetje pech voor Snoopy dat ie hem gister had), maar nu wel en dus was voor mij P2 het hoogst haalbare. Mijn kart was op topsnelheid prima in orde, en ik kon daardoor redelijk makkelijk verdedigen en weer een super mooi resultaat bijschrijven, 2^e! In de stand na dag 1 stond ik op positie 6 (van de 190 rijders!), ik verwacht dat ik nu wel in de top 5 sta en blijf ik vol in de race voor de titel, dus ik mag niet klagen, en dat doe ik ook niet, ik geniet met volle teugen van alle races! De 4^e race werd een prooi voor de Duitser Maximilian Beer die opnieuw een makkelijke groep had.

 

In de 5^e race won Maximilian Beer uit Duitsland opnieuw. De 6^e race werd verrassend genoeg gewonnen door Timothy Laporte, de altijd sympathieke Belg van Bluestar behaalde zijn grootste succes op het IKWC na een prachtige strijd met onder andere Heindl en oud wereldkampioen Gumpenberger. De laatste race beloofde een spektakel te worden, van de 28 races tot nu toe zeker de zwaarste, onder meer Robin Borremans, Gregory Laporte, Felipe Viera, Kevin Caprasse, Maximilian Barth en Fritz en Kenny Geldhof. Maar onder al deze toppers ook ons talent Marcel, die met dezelfde kart als Corné (een mindere dus), boven zichzelf uitsteeg en een hele knappe 5^e startplek veroverde. De race was prachtig, een schitterend gevecht tussen Kenny en Felipe, gewonnen door de Portugees. Kenny 2^e en Giovanni net als Kenny ook van Bluestar knap 3^e. Marcel reed een zeer sterke race en eindigde op een verdiende 6^e plek! Op naar morgen wanneer de 5^e race op het programma staat, eentje van 45 minuten.

 

groepsindeling woensdag 27 juli

 

artikel in PZC over kansen Zeeuwse karters

 

top

Emotionele 3^e dag met goed einde: overwinning nummer 3!

 

De woensdag was de eerste dag dat er slechts 1 race werd gereden door iedereen, eentje van driekwartier. Ook werden de groepen voor vandaag niet bepaald door loting, maar door de stand in het tussenklassement. Daarom waren de groepen vandaag ongeveer van gelijke sterkte. Ik werd ingedeeld in de 5^e groep, samen met Marcel, aan de hand van mijn 5^e plek in het klassement, terwijl Corné en Leroy in groep 6 en 7 zaten. De eerste vier races was dus toekijken en de overwinningen gingen naar: Kenny Geldhof (België), Maximilian Beer (Duitsland), Manuel Tenschert (Oostenrijk) en Yoan Medart (België).

 

Ik lootte een redelijke kart, en de kwalificatie was een chaos. Mijn ronde was heel goed, maar ik zag iedereen na 1 rondje doorrijden, dus deed ik dat ook maar, en met het ingaan van de 3^e ronde werd er ineens een groene vlag gezwaaid en dus ging ik er nog maar een rondje voor zitten. Ik pakte met 2 tiende voorsprong de snelste tijd, maar al snel werd duidelijk dat alles opnieuw moest. Daar was ik niet zo blij mee, maar het was wel het eerlijkst. Ik pakte opnieuw de snelste ronde en dus pole, met een verschil van slechts 2 honderdste op Felipe Viera. Marcel stond 9^e op de grid, en zijn kartje bleek ook niet zo goed. Er reden ook redelijk veel goede rijders mee, niet direct de superfavorieten, maar wel goede rijders in goede karts, dus dat beloofde wat voor de race.

 

De race ging prima van start en de top 4 was gelijk los. Na 3 ronden kwam er iemand de pits uit net achter mij, en tot mijn grote schrik werd ik vol, maar dan ook vol in de zijkant geraakt en ik ging volledig dwars. Viera kon me niet meer ontwijken en klapte ook op me, mijn ribbeschermer schoot los en het deed best pijn in mijn rug, maar ik ging uiteraard gelijk verder. Door die bizarre actie waren Mathy Vanbrabant en Simon Delvenne naar P1 en P2 gegaan, en omdat zij in goede karts zaten was ik bang dat zij weg zouden lopen. Maar ik kon er bij blijven, en gek genoeg doken er al drie mensen uit de top 5 de pits in. Alleen Felipe Viera bleef achter me rijden en na een aantal ronden bleek dat wij iets sneller waren dan Vanbrabant, Delvenne en Delien, en ook Lucas Motta die van achteren op kwam zetten.

 

Dat was erg prettig, want zodoende kon ik door blijven rijden, tot Viera zijn stop zou maken, en hij bleef me op de voet volgen. Marcel was bij het binnenkomen bij de pits de knop voorbij geschoten en moest zijn stop helaas overdoen, daarmee was een goede klassering voor hem naar de knoppen. Ondertussen reden ze voor ons (die al gestopt hadden) ook hard door, en dus moest ik continu alles geven. Door een achterblijver kon ik een klein gaatje slaan en na 40 minuten race dook ik de pits in. Bij het 2^e punt waar je moest stoppen tot de 10 seconden voorbij waren, wat sinds vandaag een soort vak was geworden, ging ik blijkbaar met het puntje van mijn bumper net over de lijn, en de marshall gebaarde dat ik niet goed stond. Ik rolde mijn kart daarom terug naar achter en reed daarna weg, waardoor ik wel wat tijd verloor, en nog net voor Davy Delien de baan weer opkwam. Een ronde later kwam Felipe ook binnen en kwam net achter mij weer de baan op. Een fantastische overwinning in een minder kartje, dus ik was enorm blij.

 

Maar toen begon het verhaal van de dag eigenlijk pas, ik kreeg te horen dat ik een penalty had gekregen omdat ik over de lijn stond. En dat terwijl ik mezelf nog terug had gerold tot achter de lijn en er zelfs tijd mee verloren had. Zeer frustrerend, want iedere dag worden de regels voor de pitstopprocedure weer veranderd en ik stond met mijn voorwielen nog lang niet bij de streep, en dan kreeg ik een penalty van 2 ronden. Dezelfde straf die iemand had gekregen die vanochtend iemand opzettelijk de bakken in reed, en een andere rijder die iemand wegbeukte kreeg helemaal geen straf. Iedereen die ik sprak vond het belachelijk en ik vroeg de wedstrijdleider of ik mijn verhaal mocht doen. Hij hoorde het aan en zou erover in beraad gaan. Ondertussen was ik natuurlijk zwaar gedesillusioneerd en teleurgesteld, want ik stond er zo goed voor, en daar gingen mijn titelkansen. Ik had dan wel een schrapresultaat, maar de overwinning weg zou me 4,5 punt kosten, en dat kon ik me echt niet permitteren nu het niveau zo hoog ligt. Ook anderen (waaronder Corné en Gregory) deden nog een goed woordje voor me. Na een aantal uren in spanning wachten, kreeg ik het goede nieuws dat de penalty was teruggedraaid. Super om te horen natuurlijk, en ook niet meer dan terecht volgens mij en vele anderen.

 

Ondertussen hadden Corné en Leroy hun race er alweer opzitten.  Corné wist zich in een zware race voor hem vanaf startplek 5 op het podium te knokken voor de 3e keer, P3, en dus handhaaft hij zich in de top 10 van het klassement. Ook Leroy had een super goede race, vanaf een 9e kwalificatieplek klom hij met mooie inhaalacties naar plek 5 aan de finish. Maximilian Fritz (Duitsland) en Mathias Grooten (België) wonnen de laatste 2 races van de dag. Voor mij voelde de dag een beetje als in een emotionele achtbaan, maar nu ik achteraf de balans op kan maken met de tussenstand erbij, kan ik alleen maar tevreden zijn. Ik sta nu 3e (ipv 5e) achter Kenny (Geldhof) en Maximilian Beer in de stand door allemaal podiumplaatsen, Corné nu 8e, Leroy 20e en Marcel 40e, niet slecht allemaal met 188 deelnemers. Met nog 1 race te gaan komt de eerste schifting dichterbij, de top 60 inclusief 1 schrapresultaat gaat na morgen door naar de halve finale op vrijdag.

groepsindeling race 6

algemeen klassement na race 5

 

top

Mooie overwinning in laatste kwalificatierace, op naar de finales!

Op donderdag was het alweer de voorlaatste dag van het IKWC 2011 te Eupen, en na de voor mij bewogen dag van gisteren, stond er vandaag een 1 uurs race op het programma. Ik had er ontzettend veel zin in en ik zat wederom met Marcel in de groep, als 3^e vandaag. De eerste groep werd gewonnen door Maximilian Barth (Duitsland) voor Kenny die voor de 6^e keer in de top 2 eindigde. De 2^e race van de dag werd gewonnen door Amandio Costa (Portugal). In onze groep had de grootste concurrent Maximilian Fritz een mindere kart geloot, maar hij wisselde hem voor de kwalificatie. Om een of andere vage reden moest hij in plaats van achteraan starten (zoals gebruikelijk is) gewoon meedoen in de kwalificatie, onbegrijpelijk. Maar Marcel en ik reden beiden een hele goede ronde en we stonden 1^e en 2^e op de startgrid, ik op pole en Marcel er op 1 tiende achter! Mijn 4^e pole uit 6 races, daar ben ik heel erg blij mee, want vroeger was mijn hotlap nog wel eens een zwak punt, maar nu zeker niet meer!

 

Bij de start kwamen we prima weg en na een aantal ronden doken de eerste mensen achter ons de pit in. Ik hield de tijden scherp in de gaten, maar ik wilde niet te vroeg stoppen, omdat in een uurs race tijd genoeg is om constant te rijden en daarmee het verschil te maken. Ik was zeker 1 tot 2 tiende sneller als de 3 concurrenten die al binnen waren geweest, en Marcel moest ook nog stoppen. Hij verloor iets op mij, maar bleef wel in de race voor een podiumplek. Ik reed helemaal naar die groep met onder andere Maximilian Fritz en de Hongaar Masat toe, en besloot toen een pitstop te doen.

 

Ik nam geen enkel risico omdat ik wist dat ik ver genoeg voor lag. Marcel was net voor mij binnen geweest en kwam achter mij nog als 2e de baan op. Maar zijn kart (die ik gister had), was duidelijk minder als de 2 mannen achter hem, en die moest hij helaas laten passeren. Mijn motor begon duidelijk in te kakken en ik had steeds meer moeite om mijn tijden die ik eerst reed te blijven rijden. Al snel zag ik dat Maximilian dichterbij kwam en ik probeerde alles om er vooruit te blijven. Ik had gelukkig een mooi gaatje geslagen in het eerste halfuur, dus ik had wel wat marge. Maar het einde naderde, en ook mijn concurrent naderde, met nog 1 ronde te gaan zat ie op mijn bumper, en het werd nog even erg spannend. Maar ik liet me niet verrassen en sleepte de 4e overwinning op dit WK uit het vuur.

 

Echt magnifiek, dit is nu al mijn beste WK ooit en ik ga eerst van deze successen genieten. Morgen zal ik er staan en alles geven om een gooi te doen naar de titel. Maar let wel....... er zijn nog zoveel goede rijders die goed in het klassement staan. En zoals ik de vorige jaren heb gezien, gaat ieder jaar het klassement nog volledig op zijn kop in de finaleraces, dus er is nog helemaal niks beslist. Maar één ding is zeker, ik sta er uitstekend voor! Marcel werd netjes 4e en zal zich dus ook zonder problemen plaatsen voor de halve finale, en heeft ook nog goede kansen op zelfs een finaleplek.

 

Na onze race was het de beurt aan groep vier, met als winnaar Robin Borremans. Een andere Belgische topper won in de 5^e race voor de 3^e keer op rij, Mathias Grooten. In de 6^e race zat Leroy, en die trof het totaal niet met de kartloting. Na een 14^e kwalificatieplek probeerde hij wat hij kon in de 1 uur durende race, en reed eigenlijk een hele goede race, maar meer dan plek 12 zat er niet in voor hem, en dat zou dus zijn schrapresultaat worden na 5 hele mooie top 7 finishes. Felipe Viera won de race.

 

Corné zat in de 7^e en laatste groep van de dag, en begon meer en meer last te krijgen van een slepende ribblessure. Hij verbeet de pijn en kwalificeerde netjes als 5^e. In de race zat het ontzettend dicht bij elkaar, maar door de aanhoudende pijn kon Corné niet constant volle bak pushen en des te knapper was het dat hij nog zo hard en constant reed. Op nog geen 5 seconden van de winnaar Eppinger reed Corné als 5^e over de finish met veel pijn. Hopelijk kan hij morgen nog eenmaal de pijn verbijten en zich mengen in de strijd om de prijzen in de finales, want met 2 overwinningen staat hij nog steeds heel goed in het klassement. We gaan alle 4 door naar de finaledag (als enigste 4 Nederlanders), wat al helemaal super is eigenlijk, en morgen doen we onze uiterste best en we zien wel hoe het afloopt.

 

We zitten allemaal in de 2^e halve finale, op Leroy na, die om 4 uur als enige Nederlander in de 1^e halve finale start. Ik sta nu 2^e in de tussenstand, Corné 14^e, Marcel 26^e en Leroy 28^e. Op naar morgen!

 

groepsindeling halve finales

algemeen klassement na race 6

top

Geweldig WK eindigt wederom op 3e plaats!

Voor aanvang van de laatste dag, waren we (ons team) het er over eens dat, wat er vandaag ook zou gebeuren, de afgelopen 2 weken fantastisch waren geweest. We hebben genoten en geweldige resultaten neergezet. Daardoor ook hebben we het gepresteerd om ons alle 4 te kwalificeren voor de laatste en beslissende dag. Ik stond zelfs 2^e op een half punt van de regerend wereldkampioen Kenny Geldhof en had dus nog goede kansen op de titel. Nadat we ’s ochtends afscheid hadden genomen van onze vakantievilla gingen we al vroeg naar de kartbaan in Eupen.

 

Rond 4 uur begon de eerste halve finale, op de omgekeerde baan en alleen binnen, met daarin alleen Leroy uit ons team aan de start. Het was een verschrikkelijk zware poule en Leroy was al blij dat hij überhaupt de laatste zestig rijders had gehaald (wat in dit veld een zeer knappe prestatie is) en ging onbevangen en zonder verwachtingen de race in. Hij kwalificeerde zich als 25^e en zou uiteindelijk ook finishen op die plaats. Kenny won de race, dus ik wist dat ik ook aan de bak moest in mijn race. Ik lootte helaas geen geweldige kart, en in de kwalificatie kwam ik niet verder dan plek 11. Een paar kleine foutjes, en dat kon ik me met deze kart niet permitteren, dus moest ik de race van mijn leven gaan rijden om nog de schade te beperken. Corné kwalificeerde als 19^e terwijl Marcel de 24^e startplek bezette. In de race ging het bij mij heel goed, ik haalde meerdere mensen in op allerlei verschillende plaatsen, maar meer dan plek 7 zat er helaas met deze kart niet in. Corné werd nog 9^e, terwijl Marcel zich knap opwerkte naar plek 16.

 

De tussenstand werd voor de laatste maal opgemaakt en ik was afgezakt naar plek 4, op 9,5 punten van Kenny, 3,5 achter Maximilian Beer en 1 punt achter Robin Borremans. Ook Yoan Medart had nog kansen op de titel, hij stond 1 punt achter mij. Het verschil met de nummer 1 was dus al best groot en ik wist dat het vrij lastig ging worden om de titel nog te pakken. De beste 30 rijders plaatsten zich voor de finale en ook Corné (14^e) en Marcel (29^e) zaten daarbij. Voor Leroy was een heel mooi 1^e WK ten einde, met een 35^e plaats als resultaat (inclusief 1 hele mooie podiumplek).

 

We reden de finale in de normale richting met de buitenbaan erbij. Er werd gestart in de volgorde van de stand en ik mocht dus vertrekken vanaf plek 4. Bij de start was het dringen geblazen maar ik kon me makkelijk handhaven op plek 4, ik kon Robin volgen, maar achter me zat Medart op mijn bumper. Ondertussen kreeg Marcel een flinke tik en raakte een paal, en toen er daarna ook nog iemand op hem knalde, had hij zoveel last van zijn nek dat hij uitstapte. Jammer, want hij was vanaf achteren bezig aan een imposante opmars. Maar ook voor Marcel (uiteindelijk 29^e) geldt dat hij een zeer mooi debuut heeft gemaakt op het WK waar hij trots op kan zijn (oa 2 podiums). Medart ging achter mij de pits in, en even later deed Robin hetzelfde. Ik zag ondertussen dat Kenny en Maximilian Beer licht aan het weglopen waren van de rest van het veld, en wist dus dat de titel bijna onmogelijk was op dat moment. Ik besloot met volledige te focussen op Robin en Yoan, om zo nog een poging te doen de 3^e plek in het eindklassement te bemachtigen. Ik stopte een ronde na Robin en kwam precies naast hem weer de baan op. Maar hij had meer snelheid, en dus moest ik achter hem aansluiten. Na 2 ronden zette ik een aanval in op het buitendeel van de baan. Het was op het randje, maar hij was goed en ik kwam er dus langs. Medart en Amandio gingen mee en Robin viel zo een klein beetje terug. Het was toen nog 40 minuten en ik wist dat ik Medart erachter moest houden, 40 minuten alles dichthouden was het devies. Maar ik wilde ook niet te ver naar achteren eindigen in de finale, en dus moest ik wel een goed tempo blijven rijden.

 

Een lastige opgave, maar ik wist dat het kon en ik was zeer geconcentreerd. Robin werd ondertussen vol in de zijkant geramd door Felipe Viera en raakte daardoor verder achterop. Yoan Medart probeerde me even later in te halen, maar raakte me vol van achteren en daardoor kon Amandio ons passeren. Hij kreeg hiervoor een penalty en zo leek de weg voor mij vrij naar het eindpodium. Ik kon Amandio (die op P4 lag omdat Mathias Grooten er langs was gegaan door zijn pitstop) makkelijk volgen, maar besloot niet aan te vallen. Ik wilde persé voorkomen dat ik nog een penalty zou krijgen en daarmee nog mijn 3e plek zou verspillen. Dit lukte en zo kwam ik in de finale heel mooi als 5e over de streep, en ik pakte daarmee ruim voldoende punten om voor het 3e jaar op rij het eindpodium te halen op het WK indoorkarten.

 

Echt onbeschrijflijk, helemaal super, en dat onder het toeziend oog van vele afgereisde supporters en vrienden, echt heel gaaf! Natuurlijk had ik na mijn 3e plaats in Brazilië en de 2e plek in Arizona nu gehoopt op wereldtitel, maar het geluk was er in de halve finale net even niet en de tegenstanders waren dan te sterk. En dan moet je genoegen nemen met het maximaal haalbare, en met een 3e stek van 188 rijders, kan ik niet meer dan dik tevreden zijn. Kenny won de titel door 2e te worden in de finale, en is daarmee de 1e die voor de 2e keer wereldkampioen wordt, fenomenaal. Maximilian Beer uit Duitsland won de finale en werd vice-wereldkampioen. Corné besloot de finale met een moeilijke kart op plek 19e, en werd daarmee heel knap 17e in de eindstand. Corné heeft een fantastisch WK neergezet en laten zien dat hij het nog niet verleerd is. Hij benaderde zijn topvorm van weleer en wist zelfs 3 keer podium te rijden, waaronder 2 zeer fraaie zeges in races tegen grote kampioenen. Met nog iets meer raceritme zou hij volgend jaar zeker een gooi kunnen doen naar de titel, want hij is zo ontzettend snel en ook nog eens tactisch erg goed.

 

Bij de prijsuitreiking wachtte ons nog een grote en zeer aangename verrassing, want we waren namelijk nog 3e geworden in het teamkampioenschap, echt grandioos. We hadden het alle vier zo verdiend, en om dan nog zo’n mooie beker mee naar Zeeland te mogen nemen, was echt de kroon op 2 geweldige weken.

 

Graag wil ik bij deze nog van de gelegenheid gebruik maken om al mijn sponsoren te bedanken, waaronder mijn hoofdsponsors: Stoffels Blijenberg, Indoor Karting Middelburg, Autohandel Kastaci, Poppe Motoparts en Veersedamauto. Ook de vele supporters die deze week naar Eupen zijn gekomen op ons aan te moedigen, en alle mensen uit ons vakantiehuis ontzettend bedankt voor de mooie weken. Hopelijk kunnen we dit volgend jaar een mooi vervolg geven!

• artikel PZC
• officiële einduitslag
• officiële einduitslag teams

Met dank aan Erik de Jong en Willy van Damme voor de mooie foto's op deze website!!

 

Links van honderden meer mooie foto´s vind je onderaan deze pagina.

top

 

 

foto's ikwc 2011

• Xhoffraix, 16 juli
• Eupen, 17 + 18 juli
• Spa / Eupen, 19 juli
• Malmedy / Eupen, 20 juli
• Eupen, 21 juli
• Eupen, 22 juli
• Eupen, 23 juli
• Nations Cup, 24 juli
• Race 1 en 2, 25 juli
• Race 3 en 4, 26 juli
• Race 5, 27 juli
• Race 6, 28 juli
• Finaledag, 29 juli

Voor de echt mooie foto's:

• foto's van Erik de Jong
• foto's van Kristof Dielis
• foto´s van Rutger Vanhee
• foto´s van Willy Vandamme
• foto´s Jurgen Mangelaars

 

 

 

© Copyright 2009-2012 formularuben.nl & rubenboutens.nl
Design: Guyb - Alle rechten voorbehouden